آنافیلاکسی : علائم، علل، درمان

آنافیلاکسی (یا “شوک آنافیلاکسی”) یک واکنش آلرژیک شدید است که نیاز به درمان فوری دارد. اگر واکنش آنافیلاکسی دارید، در اسرع وقت به تزریق اپی نفرین (آدرنالین) نیاز دارید و شخصی باید برای کمک پزشکی اورژانس با ۹۱۱ تماس بگیرد. اگر درمان نشود، می تواند کشنده باشد.

اپی نفرین می تواند علائم را در عرض چند دقیقه معکوس کند. اگر این اتفاق نیفتد، ممکن است در عرض نیم ساعت به تزریق دوم نیاز داشته باشید. این شات‌ها، که برای دریافت آن‌ها به نسخه نیاز دارید، در قلم‌های آماده استفاده از قبل پر شده‌اند.

برای واکنش آنافیلاکتیک نباید آنتی هیستامین مصرف کنید.

آنافیلاکسی نادر است، اما برخی افراد بیشتر از دیگران به آن مبتلا می شوند. اکثر مردم از آن بهبود می یابند. اما مهم است که قبل از هر نوع درمان پزشکی، از جمله مراقبت های دندانپزشکی، در مورد هر گونه حساسیت دارویی یا لاتکس که دارید به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین ایده خوبی است که از دستبند یا آویز هشدار پزشکی استفاده کنید یا کارتی همراه داشته باشید که اطلاعات مربوط به آلرژی خود را در آن به همراه داشته باشید.

اگر قبلاً یک واکنش آنافیلاکتیک داشته اید، در معرض خطر بیشتری برای داشتن یک واکنش دیگر هستید. همچنین اگر سابقه خانوادگی آنافیلاکسی یا آسم داشته باشید، در معرض خطر بیشتری قرار دارید.

آنافیلاکسی و علائم آن معمولاً به صورت مرحله‌ای اتفاق می‌افتد. اما می تواند به سرعت بدتر شود. علائم شما احتمالاً در ابتدا خفیف هستند و با گذشت زمان بدتر می شوند. با تشخیص زودهنگام یک واکنش، می توانید قبل از اینکه علائم شما شدیدتر یا حتی تهدید کننده زندگی باشد، کمک بگیرید. این مراحل عبارتند از:

  • مرحله ی ۱. علائم شما خفیف است. ممکن است هنوز ندانید که آیا واکنش آنافیلاکتیک دارید یا خیر. ممکن است آلرژی خفیف تری به نظر برسد. ممکن است خارش داشته باشید. ممکن است متوجه شوید که پوست شما قرمز یا پر از کهیر است. ممکن است بینی شما نیز شروع به ریزش کند. توجه به این علائم ایده خوبی است، به خصوص اگر می دانید در معرض خطر آنافیلاکسی هستید.
  • مرحله ۲. اکنون علائم شما بدتر شده و در قسمت بیشتری از بدن شما دیده می شود. ممکن است بثورات پوستی یا کهیر در ناحیه بزرگتری داشته باشید. صورت، لب ها یا زبان شما ممکن است در حالی که چشمان شما شروع به آبریزش می کند، متورم شود. ممکن است قورت دادن برای شما سخت باشد. همچنین ممکن است درد شکم، استفراغ یا اسهال داشته باشید. در این مرحله، در صورتی که علائم شما بدتر شود، باید فوراً کمک بگیرید.
  • مرحله ۳. با بدتر شدن علائم، ممکن است در تنفس دچار مشکل شوید. نبض شما ممکن است ضعیف باشد و ممکن است درد قفسه سینه را احساس کنید. همچنین ممکن است متوجه شوید که دچار سرگیجه یا سبکی سر هستید یا حتی از حال می‌روید. این مرحله گاهی شوک آنافیلاکتیک نامیده می شود.
  • مرحله ۴. علائم شما اکنون تهدید کننده زندگی هستند. فشار خون شما کاهش یافته و نبض شما ضعیف است. خون شما آنطور که باید جریان ندارد زیرا مجاری تنفسی شما همچنان متورم می شود. هنگامی که علائم شما شدیدتر است، آنافیلاکسی می تواند منجر به حمله قلبی و مرگ شود.
بیشتر بخوانید
علت درد زیر سینه چپ من چیست؟
اولین علائم یک واکنش آنافیلاکتیک ممکن است شبیه علائم آلرژی معمولی باشد: آبریزش بینی یا بثورات پوستی. اما در عرض حدود ۳۰ دقیقه، علائم جدی تری ظاهر می شوند.

معمولاً بیش از یکی از این علائم را خواهید داشت:

  • سرفه یا خس خس سینه
  • درد، خارش یا سفتی در قفسه سینه
  • غش، سرگیجه، گیجی یا ضعف
  • کندوها ، راش ، و خارش، متورم یا قرمز شدن پوست
  • آبریزش یا گرفتگی بینی و عطسه
  • تنگی نفس یا مشکل در تنفس و ضربان قلب سریع (تپش قلب)
  • تورم یا خارش لب یا زبان
  • تورم یا خارش گلو، صدای خشن، مشکل در بلع، سفتی در گلو
  • استفراغ، اسهال، گرفتگی عضلات، یا درد شکم
  • نبض ضعیف، رنگ پریدگی
  • لکنت زبان
  • بی هوشی

برخی از افراد همچنین احساس “حس عذاب” را درست قبل از حمله به یاد می آورند. علائم می تواند به شوک و از دست دادن هوشیاری تبدیل شود.

از هر ۵ نفر، ۱ نفر ممکن است در عرض ۱۲ ساعت پس از اولین واکنش آنافیلاکتیک دوم داشته باشند. به این آنافیلاکسی دو فازی می گویند.

آنافیلاکسی زمانی اتفاق می‌افتد که شما یک آنتی‌بادی داشته باشید، چیزی که معمولاً با عفونت مبارزه می‌کند، و نسبت به چیزی که باید بی‌ضرر باشد مانند غذا واکنش زیادی نشان می‌دهد. ممکن است در اولین تماس با ماشه این اتفاق نیفتد، اما با گذشت زمان ممکن است بدتر شود.

در کودکان، شایع ترین علت آنافیلاکسی غذا است. برای بزرگسالان، داروها اغلب باعث آن می شوند.

محرک های رایج غذایی برای کودکان عبارتند از:

  • بادام زمینی
  • صدف
  • ماهی
  • شیر
  • تخم مرغ
  • سویا
  • گندم

محرک های رایج غذایی برای بزرگسالان عبارتند از:

  • صدف
  • آجیل درختی (گردو، فندق، بادام هندی، پسته، آجیل کاج و بادام)
  • بادام زمینی

این نادر است، اما برخی از افراد آنقدر حساس هستند که حتی بوی غذا می تواند باعث واکنش شود. برخی نیز به برخی مواد نگهدارنده موجود در غذا حساسیت دارند.

بیشتر بخوانید
هیپوناترمی - علائم و علل

محرک های رایج دارویی عبارتند از:

  • پنی سیلین (بیشتر به دنبال تزریق واکسن به جای قرص)
  • شل کننده های عضلانی مانند آنهایی که برای بیهوشی استفاده می شوند
  • آسپرین، ایبوپروفن و سایر NSAID ها (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی)
  • داروهای ضد تشنج

آنافیلاکسی همچنین می تواند توسط چند چیز دیگر تحریک شود. اما اینها چندان رایج نیستند:

  • گردهمانند ابروسیا، علف و گرده درختان
  • نیش یا نیش زنبورها، زنبورها، جلیقه زرد، هورنت و مورچه های آتشین
  • لاتکس که در دستکش های بیمارستانی، بادکنک ها و نوارهای لاستیکی یافت می شود
برخی از افراد در صورت تنفس لاتکس ممکن است واکنش آنافیلاکسی داشته باشند.

برخی ممکن است به ترکیبی از موارد واکنش نشان دهند:

  • گرده غان را تنفس کنید و سیب، سیب زمینی خام، هویج، کرفس یا فندق بخورید.
  • گرده گل ماگ را تنفس کنید و کرفس، سیب، بادام زمینی یا کیوی بخورید.
  • گرده ابروسیا را تنفس کنید و خربزه یا موز بخورید
  • لاتکس را لمس کنید و پاپایا، شاه بلوط یا کیوی بخورید

در موارد نادر، می تواند با ۲ تا ۴ ساعت ورزش پس از خوردن برخی غذاها یا با ورزش خود به خود تحریک شود.

واکنش‌های آنافیلاکتیک معمولاً در عرض چند دقیقه پس از تماس با محرک شروع می‌شوند، اما می‌توانند یک ساعت یا بیشتر بعد نیز رخ دهند.

برخی از مردم هرگز متوجه نمی شوند که چه چیزی باعث واکنش آنها شده است. که به عنوان آنافیلاکسی ایدیوپاتیک شناخته می شود. اگر محرک های خود را نمی دانید، نمی توانید از آنها اجتناب کنید. بنابراین حمل انژکتورهای اپی نفرین بسیار مهم است، مطمئن شوید که شما و افراد نزدیکتان نحوه استفاده از آنها را می دانید و از جواهرات هشدار پزشکی استفاده کنید.

اگر قبلاً آن را داشته اید، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آنافیلاکسی هستید. واکنش های شما ممکن است هر بار که آنها را دارید بدتر شود.

موارد دیگری که می تواند خطر شما را افزایش دهد عبارتند از:

  • آلرژی
  • آسم
  • سایر شرایط مانند بیماری قلبی
  • تعداد زیاد گلبول های سفید خون (ماستوسیتوز)
اگر فکر می کنید آلرژی جدی دارید یا در معرض خطر آنافیلاکسی هستید، به پزشک مراجعه کنید. پزشک از شما در مورد هر گونه نشانه ای از واکنش های آلرژیک که داشته اید می پرسد. آنها از شما می پرسند که آیا نشانه هایی از واکنش را دیده اید:

  • خوراکی ها
  • داروها
  • لاتکس
  • نیش یا نیش حشرات

برای اینکه متوجه شوید آلرژی دارید که می‌تواند باعث آنافیلاکسی شود یا ممکن است واکنش آنافیلاکسی داشته باشد، ممکن است به آزمایش‌های بیشتری نیاز داشته باشید. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آزمایشات خون یک آزمایش می تواند میزان آنزیمی به نام تریپتاز را در خون شما اندازه بگیرد. این آنزیم می تواند تا ۳ ساعت پس از آنافیلاکسی در سطوح بالاتری باشد. همچنین ممکن است پزشک برای بررسی علائم آلرژی، مانند لاتکس، آزمایش خون تجویز کند.
  • تست های پوستی تست های پوستی همچنین می توانند آلرژی به غذاها، مواد شیمیایی یا مواد دیگر را بررسی کنند.
بیشتر بخوانید
اعتیاد به نوشابه: علائم، اثرات و نحوه ترک

از آنجایی که سایر بیماری‌ها می‌توانند شبیه آنافیلاکسی به نظر برسند، پزشک ممکن است آزمایش‌های دیگری را انجام دهد تا مطمئن شود علائم شما نشانه‌ای از مشکلات سلامتی دیگر نیست.

اپی نفرین مؤثرترین داروی آنافیلاکسی است و واکسن باید بلافاصله (معمولاً در ران) تزریق شود. اگر قبلاً واکنش آنافیلاکتیک داشته اید، باید حداقل دو دوز اپی نفرین را همیشه همراه خود داشته باشید.

اپی نفرین پس از حدود یک سال منقضی می شود، بنابراین مطمئن شوید که نسخه شما به روز است. اگر واکنش آنافیلاکسی دارید و قلم منقضی شده است، به هر حال واکسن را بگیرید.

وقتی پرسنل پزشکی وارد می شوند، ممکن است اپی نفرین بیشتری به شما بدهند. اگر قادر به نفس کشیدن نیستید، ممکن است لوله ای را در دهان یا بینی شما قرار دهند تا کمک کند. اگر این کار موثر نباشد، ممکن است نوعی جراحی به نام تراکئوستومی انجام دهند که لوله را مستقیماً در نای شما قرار می دهد.

چه در آمبولانس یا در بیمارستان، ممکن است به مایعات و داروها برای کمک به تنفس نیاز داشته باشید. اگر علائم از بین نرفت، پزشکان ممکن است به شما آنتی هیستامین ها و استروئیدها نیز بدهند. درمان های دیگری که ممکن است نیاز داشته باشید عبارتند از:

  • اکسیژن برای کمک به تنفس شما
  • آنتی هیستامین ها یا استروئیدها (کورتیزون) داخل وریدی برای کاهش تورم شما
  • آلبوترول یا بتا آگونیست دیگر برای کمک به تنفس بیشتر
احتمالاً باید چندین ساعت در اتاق اورژانس بمانید تا مطمئن شوید که واکنش دوم را نشان نمی دهید.

پس از پایان اورژانس اولیه، به متخصص آلرژی مراجعه کنید، به خصوص اگر نمی دانید چه چیزی باعث واکنش شده است. یک متخصص آلرژی همچنین ممکن است یک سری واکسن های آلرژی به شما بدهد تا به بدن شما کمک کند تا به محرک عادت کند و احتمال تکرار آنافیلاکسی کمتر شود.

برای محافظت از خود در برابر آنافیلاکسی، بهترین راه این است که بدانید چه چیزی باعث واکنش شما شده و از آن دوری کنید. برخی از اقدامات دیگر برای محافظت از خود عبارتند از:

  • گردنبند یا دستبند هشدار پزشکی. این موارد به اطرافیانتان هشدار می‌دهد تا به شما کمک کنند تا از محرک‌های خود اجتناب کنید یا قبل از بدتر شدن آن، به سرعت واکنش نشان دهید.
  • جعبه کمک های اولیه. داروهای خود را همیشه در هر کجا که می روید همراه خود داشته باشید. از پزشک خود بپرسید که چه چیزی باید حمل کنید. اگر قلم اپی نفرین یا خود تزریق کننده دارید، مطمئن شوید که قبل از انقضای دارو، آن را دوباره پر کنید.
  • به پزشکان خود اطلاع دهید اطمینان حاصل کنید که همه پزشکان و متخصصان دندانپزشکی شما از هرگونه آلرژی و خطر آنافیلاکسی اطلاع دارند.
  • از حشرات دوری کنید. اگر نیش یا نیش حشرات محرک شماست، اقدامات لازم را برای اجتناب از آنها انجام دهید. بپوشانید و از رنگ‌ها یا رایحه‌هایی که حشرات را جذب می‌کنند اجتناب کنید. اگر حشرات گزنده را دیدید، به آنها سیلی نزنید. در عوض، به آرامی و آرام دور شوید.
  • برچسب ها را بررسی کنید اگر آلرژی غذایی محرک شماست، برچسب ها را با دقت بخوانید. قبل از سفارش در رستوران بپرسید و مطمئن شوید که دوستان و خانواده در مورد آلرژی و خطر واکنش جدی شما باخبرند.
بیشتر بخوانید
هتروزیگوت بودن به چه معناست؟

حتی اگر تمام کارهای ممکن را انجام دهید، باز هم می توانید با یکی از محرک های خود در تماس باشید. اگر این اتفاق افتاد، مطمئن شوید که شما و عزیزان و دوستانتان می دانید چه کاری باید انجام دهید. اگر برنامه ای دارید، می توانید علائم و نشانه ها را ببینید و قبل از بدتر شدن آن کمک بگیرید.

هنگامی که آنافیلاکسی شما شدید باشد، می تواند کشنده باشد. می تواند مانع از تنفس شما شود. ممکن است دیگر ضربان قلب نداشته باشید. خطر جدی ترین عوارض در صورت ابتلا به بیماری های دیگر مانند بیماری قلبی، آسم یا سایر بیماری های ریوی بیشتر است. اگر در معرض خطر ابتلا به آنافیلاکسی هستید، مطمئن شوید که علائم آن را می شناسید و در صورت وقوع چه کاری باید انجام دهید. با انجام اقداماتی برای جلوگیری از محرک های خود و دانستن اینکه در صورت وقوع چه کاری باید انجام دهید، می توانید از وقوع بدترین ها جلوگیری کنید.

Source link

۵/۵ - (۱ امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه