کوررنگی زمانی اتفاق می‌افتد که مشکلات رنگدانه‌های حسگر رنگ در چشم باعث ایجاد مشکل یا ناتوانی در تشخیص رنگ‌ها شود.

اکثر افرادی که کوررنگ هستند نمی توانند قرمز و سبز را تشخیص دهند. تشخیص رنگ های زرد و آبی نیز ممکن است مشکل ساز باشد، اگرچه این شکل از کوررنگی کمتر رایج است.

این وضعیت از خفیف تا شدید متغیر است. اگر شما کاملاً کور رنگ هستید، که وضعیتی است که به عنوان آکروماتوپسی شناخته می شود، فقط به رنگ خاکستری یا سیاه و سفید می بینید. با این حال، این شرایط بسیار کم یاب است.

اکثر افراد مبتلا به کوررنگی به جای رنگ‌های قرمز، سبز و آبی که دیگران می‌بینند، رنگ‌های زیر را در نمودارهای رنگی می‌بینند:

آنچه باید در مورد کوررنگی بدانیدhealthline.comhttps://www.healthline.com › سلامتی
  • رنگ زرد
  • خاکستری
  • رنگ بژ
  • آبی

کوررنگی چقدر شایع است؟

کوررنگی در مردان شایع تر است. زنان بیشتر حامل کروموزوم معیوب مسئول انتقال کوررنگی هستند، اما مردان بیشتر احتمال دارد این بیماری را به ارث ببرند.

بر اساس انجمن بینایی سنجی آمریکاحدود ۸ درصد از مردان سفید پوست در مقایسه با ۰.۵ درصد از زنان از همه قومیت ها با کمبود دید رنگی متولد می شوند.

یک ۲۰۱۴ مطالعه در مورد کوررنگی در کودکان پیش دبستانی کالیفرنیای جنوبی دریافتند که کمبود بینایی رنگ در کودکان سفیدپوست غیر اسپانیایی بیشتر و در کودکان سیاه پوست کمترین شیوع را دارد.

آکروماتوپسی تاثیر می گذارد ۱ در ۳۰۰۰۰ نفر در سراسر جهان. از این تعداد، تا ۱۰ درصد هیچ رنگی را درک نمی کنند.

علائم کوررنگی چیست؟

شایع ترین علامت کوررنگی تغییر در بینایی شماست. به عنوان مثال، ممکن است تشخیص قرمز و سبز چراغ راهنمایی دشوار باشد. رنگ ها ممکن است کمتر از قبل روشن به نظر برسند. سایه های مختلف یک رنگ ممکن است همه یکسان به نظر برسند.

بیشتر بخوانید
13 علت و درمان تورم پلک

کوررنگی اغلب در سنین پایین که کودکان در حال یادگیری رنگ های خود هستند آشکار می شود. در برخی از افراد، مشکل کشف نمی شود زیرا آنها یاد گرفته اند که رنگ های خاص را با اشیاء خاص مرتبط کنند.

به عنوان مثال، آنها می دانند که چمن سبز است، بنابراین به رنگی که می بینند سبز می گویند. اگر علائم بسیار خفیف باشند، ممکن است فرد متوجه نشود که رنگ های خاصی را نمی بیند.

اگر مشکوک به کوررنگی خود یا فرزندتان هستید، باید با پزشک خود مشورت کنید. آنها می توانند تشخیص را تأیید کنند و سایر مشکلات سلامت جدی تر را رد کنند.

انواع کوررنگی چیست؟

سه نوع اصلی کوررنگی وجود دارد.

در یک نوع، فرد در تشخیص تفاوت بین قرمز و سبز مشکل دارد. در نوع دیگر، فرد در تشخیص رنگ زرد و آبی مشکل دارد.

نوع سوم آکروماتوپسی نام دارد. فردی با این فرم اصلا نمی تواند هیچ رنگی را درک کند – همه چیز خاکستری یا سیاه و سفید به نظر می رسد. آکروماتوپسی کمترین نوع کوررنگی است.

کوررنگی می تواند ارثی یا اکتسابی باشد.

کوررنگی ارثی

کوررنگی ارثی شایع تر است. این به دلیل نقص ژنتیکی است. این بدان معنی است که این بیماری از طریق خانواده منتقل می شود. احتمال ابتلا به این عارضه در افرادی که اعضای نزدیک خانواده خود کوررنگ هستند نیز بیشتر است.

کوررنگی اکتسابی

کوررنگی اکتسابی بعداً در زندگی ایجاد می شود و می تواند مردان و زنان را به طور مساوی تحت تأثیر قرار دهد.

بیشتر بخوانید
چه چیزی باعث گشاد شدن مردمک می شود؟

بیماری هایی که به عصب بینایی یا شبکیه چشم آسیب می رسانند می توانند باعث کوررنگی اکتسابی شوند. به همین دلیل، اگر دید رنگ شما تغییر کرد، باید به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است نشان دهنده یک مشکل اساسی جدی تری باشد.

چه چیزی باعث کوررنگی می شود؟

چشم حاوی سلول های عصبی به نام مخروط است که شبکیه، یک لایه بافت حساس به نور در پشت چشم شما را قادر می سازد تا رنگ ها را ببیند.

سه نوع مخروط مختلف طول موج‌های مختلف نور را جذب می‌کنند و هر نوع به قرمز، سبز یا آبی واکنش نشان می‌دهد. مخروط ها برای تشخیص رنگ ها اطلاعاتی را به مغز می فرستند.

اگر یک یا چند تا از این مخروط ها در شبکیه چشم شما آسیب دیده باشد یا وجود نداشته باشد، در دیدن درست رنگ ها مشکل خواهید داشت.

وراثت

اکثر کمبودهای بینایی رنگ ارثی است. معمولاً از مادر به پسر منتقل می شود. کوررنگی ارثی باعث کوری یا کاهش بینایی دیگر نمی شود.

بیماری ها

همچنین ممکن است در نتیجه بیماری یا آسیب به شبکیه خود دچار کوررنگی شوید.

در بیماری گلوکوم، فشار داخلی چشم یا فشار داخل چشم بسیار زیاد است. این فشار به عصب بینایی آسیب می رساند که سیگنال هایی را از چشم به مغز می رساند تا شما بتوانید ببینید. در نتیجه، توانایی شما در تشخیص رنگ ها ممکن است کاهش یابد.

به گزارش مجله چشم پزشکی تحقیقاتی و علوم بصریناتوانی افراد مبتلا به گلوکوم در تشخیص رنگ آبی و زرد از اواخر قرن نوزدهم مورد توجه قرار گرفته است.

دژنراسیون ماکولا و رتینوپاتی دیابتی باعث آسیب به شبکیه می شود، جایی که مخروط ها در آن قرار دارند. این می تواند باعث کوررنگی شود. در برخی موارد باعث نابینایی می شود.

بیشتر بخوانید
علائم آب مروارید: تاری دید، دوبینی و موارد دیگر

اگر آب مروارید دارید، عدسی چشم شما به تدریج از شفاف به مات تغییر می کند. در نتیجه ممکن است دید رنگ شما کم رنگ شود.

سایر بیماری هایی که می توانند بینایی را تحت تاثیر قرار دهند عبارتند از:

  • دیابت
  • بیماری پارکینسون
  • بیماری آلزایمر
  • اسکلروز چندگانه

داروها

برخی از داروها می توانند باعث تغییر در دید رنگ شوند. اینها شامل داروهای ضد روان پریشی کلرپرومازین و تیوریدازین است.

آنتی بیوتیک اتامبوتول (Myambutol)، که سل را درمان می کند، ممکن است باعث مشکلات عصب بینایی و مشکل در دیدن برخی رنگ ها شود.

عوامل دیگر

کوررنگی ممکن است به دلیل عوامل دیگری نیز باشد. یکی از عوامل پیری است. از دست دادن بینایی و کمبود رنگ می تواند به تدریج با افزایش سن رخ دهد. علاوه بر این، مواد شیمیایی سمی مانند استایرن که در برخی پلاستیک ها وجود دارد، با از دست دادن توانایی دیدن رنگ مرتبط است.

کوررنگی چگونه تشخیص داده می شود؟

دیدن رنگ ها ذهنی است. غیرممکن است که بدانید رنگ‌های قرمز، سبز و دیگر رنگ‌ها را مانند افرادی که بینایی کامل دارند می‌بینید یا خیر. با این حال، چشم پزشک شما می‌تواند این عارضه را در طول یک معاینه طبیعی چشم آزمایش کند.

آزمایش شامل استفاده از تصاویر خاصی به نام صفحات شبه ایزوکروماتیک خواهد بود. این تصاویر از نقاط رنگی ساخته شده اند که دارای اعداد یا نمادهایی هستند که درون آنها تعبیه شده است. فقط افرادی با دید طبیعی می توانند این اعداد و نمادها را ببینند.

بیشتر بخوانید
تبخال چشم چه شکلی است؟

اگر کور رنگ هستید، ممکن است عدد را نبینید یا عدد دیگری را ببینید.

برای کودکان مهم است که قبل از شروع مدرسه مورد آزمایش قرار گیرند، زیرا بسیاری از مواد آموزشی دوران کودکی شامل شناسایی رنگ ها هستند.

چشم انداز افراد مبتلا به کوررنگی چیست؟

اگر کوررنگی در نتیجه بیماری یا آسیب رخ دهد، درمان علت زمینه ای ممکن است به بهبود تشخیص رنگ کمک کند.

با این حال، هیچ درمانی برای کوررنگی ارثی وجود ندارد. چشم پزشک شما ممکن است عینک های رنگی یا لنزهای تماسی را تجویز کند که می تواند به تشخیص رنگ ها کمک کند.

افرادی که کوررنگ هستند اغلب آگاهانه تکنیک های خاصی را به کار می گیرند یا از ابزارهای خاصی برای تسهیل زندگی استفاده می کنند. به عنوان مثال، به خاطر سپردن ترتیب چراغ ها از بالا به پایین در چراغ راهنمایی، نیاز به تشخیص رنگ های آن را برطرف می کند.

برچسب زدن لباس می تواند به هماهنگی مناسب رنگ ها کمک کند. برخی از برنامه های نرم افزاری رنگ های رایانه را به رنگ هایی تبدیل می کنند که افراد کوررنگ می توانند ببینند.

کوررنگی ارثی یک چالش مادام العمر است. در حالی که ممکن است چشم انداز مشاغل خاصی را محدود کند، مانند کار به عنوان یک برقکار که باید تفاوت بین سیم های رنگی را تشخیص دهد، اکثر مردم راه هایی برای سازگاری با شرایط پیدا می کنند.

Source link