هیچ آزمایش واحدی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد. روند تشخیصی برای این بیماری مزمن اغلب ماه ها طول می کشد. در بسیاری از موارد، آزمایش‌هایی از داروهای پارکینسون برای کمک به تشخیص پارکینسون استفاده می‌شود.

مطالعات اخیر نشان داده اند که تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) می تواند برای کمک به یافتن و تشخیص پارکینسون خیلی زودتر از روش های دیگر استفاده شود. MRI به دنبال نشانگرهای خاصی در مغز است که می تواند پارکینسون را نشان دهد. اغلب، این نشانگرها حتی قبل از شروع علائم پارکینسون وجود دارند.

به خواندن ادامه دهید تا بدانید چگونه می‌توان از MRI ​​برای تشخیص پارکینسون استفاده کرد، و همچنین سایر آزمایش‌های مورد استفاده برای تأیید تشخیص و اقدامات بعدی شما پس از تشخیص چیست.

چگونه می توان از MRI ​​برای تشخیص زودرس پارکینسون استفاده کرد؟

MRI از آهنربا برای ایجاد تصاویر دقیق از داخل بدن استفاده می کند. MRI مغز می تواند به پزشکان در تشخیص تومورها، خونریزی مغزی و سایر شرایط سلامت مغز کمک کند. اخیراً، محققان پزشکی کشف کرده اند که MRI همچنین می تواند تغییرات کوچکی را در مغز که می تواند نشان دهنده بیماری پارکینسون باشد، تشخیص دهد.

آیا MRI می تواند بیماری پارکینسون را با شروع زودهنگام تشخیص دهد؟

مطالعه ۲۰۱۹ در مورد MRI و پارکینسون دریافتند که افراد مبتلا به پارکینسون اغلب به نورون های مغز آسیب دیده اند. آسیب به نورون ها قبل از شروع هرگونه آتروفی مغز و قبل از بروز علائم وجود دارد.

با استفاده از MRI ​​برای جستجوی نورون های آسیب دیده، محققان معتقدند پارکینسون را می توان خیلی زودتر پیدا کرد. علاوه بر این، محققان فکر می کنند که نورون های آسیب دیده می توانند شدت احتمالی زوال شناختی آینده را نشان دهند.

با استفاده از این اطلاعات، پزشکان می توانند درمان های مناسب را تجویز کنند، مانند تحریک عمیق مغز (DBS) درمان، که می تواند کاهش را کاهش دهد و کیفیت زندگی افراد مبتلا به پارکینسون را بهبود بخشد.

بیشتر بخوانید
الکترومیوگرافی (EMG) یا تست نوار عصب و عضله

چه آزمایش های دیگری برای تأیید تشخیص پارکینسون استفاده می شود؟

از آنجایی که آزمایش خاصی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد، پزشکان در عوض بیماران را ارزیابی کرده و به دنبال علائم کلیدی پارکینسون مانند لرزش، حرکات آهسته یا سفتی می‌گردند. وجود این علائم همراه با مرور تاریخچه پزشکی فرد اغلب می تواند برای تشخیص پارکینسون استفاده شود.

در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش‌هایی را برای رد سایر بیماری‌هایی که می‌توانند باعث علائم مشابه شوند، تجویز کند. این می تواند شامل MRI و سایر آزمایشات تصویربرداری مانند اسکن PET باشد. همچنین ممکن است شامل آزمایش خون، نمونه ادرار و سایر کارهای آزمایشگاهی باشد. این نوع آزمایش نمی تواند به تشخیص پارکینسون کمک کند، اما می تواند به تایید تشخیص مشکوک به پارکینسون کمک کند.

تشخیص پارکینسون ممکن است چندین ماه و چندین ویزیت طول بکشد. اغلب، پزشکان قبل از اطمینان از تشخیص، داروهای پارکینسون را تجویز می کنند. پاسخ یک فرد به داروهای پارکینسون می تواند نشانگر قوی باشد که نشان دهد علائم او ناشی از پارکیسون است یا بیماری دیگری.

مراحل بعدی پس از تشخیص پارکینسون چیست؟

هنگامی که تشخیص پارکینسون را دادید، پزشک می تواند برنامه درمانی را شروع کند. هدف از درمان های پارکینسون به حداقل رساندن علائم و کند کردن پیشرفت است.

برنامه های درمانی عواملی مانند علائم، سلامت کلی و پاسخ به درمان را در نظر می گیرند. اگرچه هیچ درمانی برای پارکینسون وجود ندارد، درمان می تواند کیفیت زندگی شما را بهبود بخشد.

درمان های رایج برای پارکینسون عبارتند از:

  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می تواند به بهبود قدرت و تعادل کمک کند.
  • گفتار درمانی: گفتار درمانی می تواند به کاهش مشکلات ارتباطی کمک کند.
  • تغییر سبک زندگی: افراد مبتلا به پارکینسون اغلب از افزودن ورزش به زندگی روزمره خود سود می برند.
  • دارو: چندین دارو برای درمان علائم پارکینسون تایید شده است. ممکن است با پیشرفت پارکینسون نیاز به تغییر دارو داشته باشید.
  • تحریک عمیق مغز: تحریک عمقی مغز یک روش جراحی است. جراحان الکترودهایی را در مغز شما قرار می دهند که به یک ژنراتور در قفسه سینه شما متصل است. این الکترودها می توانند به کاهش علائم پارکینسون کمک کنند.
بیشتر بخوانید
آرام‌سازی سریع مشاوره حرفه ای در مورد RT

سوالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

این ایده خوبی است که در حین بحث در مورد درمان، سؤالات خود را بپرسید. پرسیدن سوالات می تواند به شما کمک کند مطمئن شوید که وضعیت خود و مزایای درمان را درک می کنید. در اینجا چند نمونه سوال وجود دارد که باید از پزشک خود بپرسید:

  • آیا ممکن است چیزی غیر از پارکینسون باعث علائم من شده باشد؟
  • آیا به آزمایشات اضافی نیاز دارم؟
  • وضعیت من چگونه پیشرفت خواهد کرد؟
  • با پیشرفت وضعیتم چه انتظاری می توانم داشته باشم؟
  • پارکینسون چگونه بر سایر شرایط پزشکی من تأثیر می گذارد؟
  • چه درمان هایی در دسترس هستند؟
  • کدام درمان برای من بهتر است؟
  • درمان‌ها چگونه به علائم فعلی من کمک می‌کنند؟
  • آیا درمان پیشرفت پارکینسون را کند می کند؟
  • درمان های توصیه شده شما چه عوارض جانبی دارند؟
  • اگر این درمان ها کمکی نکنند چه اتفاقی می افتد؟
  • آیا می توانید منابع یا مطالب آموزشی را به من معرفی کنید؟

سوالات متداول در مورد شروع زودرس پارکینسون

می توانید با بررسی پاسخ به برخی از سؤالات رایج در زیر، در مورد شروع اولیه پارکینسون بیشتر بخوانید.

اولین علائم شروع زودرس پارکینسون چیست و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

برخی از علائم هشدار دهنده اولیه در ارتباط با پارکینسون وجود دارد. این علائم همیشه به این معنی نیست که فرد به پارکینسون مبتلا می شود، اما می تواند سیگنالی باشد که احتمال آن بسیار زیاد است. علائمی که می توانند به عنوان علائم هشدار دهنده اولیه عمل کنند عبارتند از:

  • از دست دادن حس بویایی
  • یبوست
  • نمایش فیزیکی رویاها از طریق حرکات بدن و صداها در هنگام خواب. به این اختلال خواب REM می گویند.
  • افسردگی
  • اضطراب
بیشتر بخوانید
آیا "سندرم بریچر" واقعی است؟ اثرات انفجار

هنگامی که پارکینسون شروع می شود، علائم اولیه مشخص تر می شود. آنها عبارتند از:

  • کند شدن حرکات فیزیکی
  • لرزش یا لرزش، اغلب در دست یا انگشتان
  • عضلات سفت یا سفت
  • قدم های کوتاه یا کشش پا
  • مشکل در تعادل
  • تغییر در وضعیت بدن
  • کاهش پلک زدن، لبخند زدن و سایر حرکات ناخودآگاه
  • خیلی آرام یا یکنواخت صحبت می کند
  • لکنت زبان
  • خیلی سریع صحبت می کند
  • مشکل در نوشتن و تغییر در دست خط

ایده خوبی است که در مورد علائم هشدار دهنده اولیه یا علائم اولیه پارکینسون که تجربه می کنید با پزشک صحبت کنید.

عوامل خطر پارکینسون چیست؟

چند عامل خطر شناخته شده برای پارکینسون وجود دارد. این شامل:

  • داشتن سابقه خانوادگی پارکینسون
  • بالای ۶۰ سال بودن
  • مرد بودن
  • در معرض علف کش ها، آفت کش ها و سایر سموم قرار گرفته اند

توجه به این نکته ضروری است که این عوامل خطر تنها باعث افزایش جزئی در خطر می شوند. داشتن یک یا چند عامل خطر نشانگر ابتلا به پارکینسون نیست. با این حال، اگر در مورد خطر ابتلا به پارکینسون نگران هستید، با یک پزشک صحبت کنید.

آیا می توانم بدون نشان دادن علائم پارکینسون داشته باشم؟

علائم اولیه پارکینسون می تواند بسیار خفیف باشد. برای افراد مبتلا به پارکینسون خیلی زودهنگام معمول است که در ابتدا متوجه علائم آن نشوند. با این حال، با پیشرفت بیماری پارکینسون، علائم افزایش یافته و شدیدتر می شوند.

بیشتر بخوانید
علامت کرنیگ چیست؟

آیا کاری وجود دارد که بتوانم پیشرفت علائم پارکینسون را کاهش دهم؟

درمان پارکینسون می تواند به شما در مدیریت علائم کمک کند. در حال حاضر هیچ راهی برای درمان یا توقف پیشرفت پارکینسون وجود ندارد. با این حال، متخصصان پزشکی راه هایی برای کاهش سرعت پیشرفت علائم با درمان هایی مانند داروها و درمان عمقی مغز پیدا کرده اند.

رژیم غذایی و ورزش نیز برای کاهش پارکینسون شناخته شده است. مطالعات نشان داده اند که خوردن یک رژیم غذایی مغذی، مانند رژیم مدیترانه ای، می تواند به کند کردن پیشرفت بیماری پارکینسون کمک کند.

علاوه بر این، نشان داده شده است که ورزش منظم پیشرفت علائم را کاهش می دهد. افراد مبتلا به پارکینسون باید سعی کنند حداقل ۲.۵ ساعت در هفته ورزش کنند. یک فیزیوتراپ یا یک متخصص پزشکی دیگر می تواند به شما کمک کند تا یک برنامه تمرینی را ایجاد کنید که نیازهای شما را برآورده کند.

خلاصه

MRI می تواند به تشخیص زود هنگام پارکینسون قبل از ظهور علائم کمک کند. MRI می تواند نورون های آسیب دیده مغز را که می تواند نشان دهنده پارکینسون باشد و به پیش بینی شدت علائم آینده کمک کند، شناسایی کند.

پزشکان می توانند اطلاعاتی را از MRI ​​برای تشخیص زودهنگام پارکینسون به دست آورند و مردم درمان هایی را شروع کنند که می تواند پیشرفت علائم را کاهش دهد.

درمان های پارکینسون شامل داروها، تغییر سبک زندگی، فیزیوتراپی، گفتار درمانی و تحریک عمیق مغز است.