اختلال اسکیزوافکتیو – علائم و علل

بررسی اجمالی

اختلال اسکیزوافکتیو یک اختلال سلامت روان است که با ترکیبی از علائم اسکیزوفرنی، مانند توهم یا هذیان، و علائم اختلال خلقی، مانند افسردگی یا شیدایی مشخص می شود.

دو نوع اختلال اسکیزوافکتیو – که هر دو شامل برخی از علائم اسکیزوفرنی هستند – عبارتند از:

  • نوع دوقطبیکه شامل دوره های شیدایی و گاهی اوقات افسردگی شدید است
  • نوع افسردگی، که فقط شامل اپیزودهای افسردگی اساسی است

اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است در هر فرد مبتلا دوره منحصر به فردی داشته باشد.

اختلال اسکیزوافکتیو درمان نشده ممکن است منجر به مشکلاتی در عملکرد در محل کار، مدرسه و موقعیت‌های اجتماعی شود و باعث تنهایی و مشکل در حفظ شغل یا حضور در مدرسه شود. افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است برای عملکرد روزانه به کمک و حمایت نیاز داشته باشند. درمان می تواند به مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

بیشتر بخوانید
فردیت چیست؟

علائم

علائم اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. افراد مبتلا به این بیماری علائم روان پریشی، مانند توهم یا هذیان، و همچنین علائم اختلال خلقی را تجربه می کنند – از نوع دوقطبی (قسمت های شیدایی و گاهی افسردگی) یا نوع افسردگی (قسمت های افسردگی).

اگرچه شکل‌گیری و سیر اختلال اسکیزوافکتیو ممکن است متفاوت باشد، ویژگی‌های تعیین‌کننده شامل یک دوره خلقی اصلی (خلق افسرده یا شیدایی) و حداقل یک دوره دو هفته‌ای از علائم روان‌پریشی زمانی که یک دوره خلقی اصلی وجود ندارد، است.

علائم و نشانه‌های اختلال اسکیزوافکتیو به نوع آن بستگی دارد – نوع دوقطبی یا افسردگی – و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • هذیان – داشتن باورهای نادرست و ثابت، علیرغم شواهدی که خلاف آن را نشان می دهد
  • توهمات، مانند شنیدن صداها یا دیدن چیزهایی که وجود ندارند
  • اختلال در ارتباط و گفتار، مانند ناهماهنگی
  • رفتار عجیب یا غیرعادی
  • علائم افسردگی، مانند احساس پوچی، غمگینی یا بی ارزشی
  • دوره های خلق و خوی شیدایی، با افزایش انرژی و کاهش نیاز به خواب در طی چند روز، و رفتارهای خارج از شخصیت
  • اختلال در عملکرد شغلی، تحصیلی و اجتماعی
  • مشکلات مدیریت مراقبت شخصی، از جمله تمیزی و ظاهر فیزیکی
بیشتر بخوانید
سایکوپات: ویژگی ها، نشانه ها و تفاوت با یک بیمار اجتماعی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر فکر می کنید فردی که می شناسید ممکن است علائم اختلال اسکیزوافکتیو داشته باشد، در مورد نگرانی های خود با آن فرد صحبت کنید. اگرچه نمی‌توانید کسی را مجبور کنید که به دنبال کمک حرفه‌ای باشد، می‌توانید تشویق و حمایت کنید و به یافتن یک پزشک یا متخصص سلامت روان کمک کنید.

اگر فرد مورد علاقه شما نمی تواند غذا، لباس یا سرپناه خود را تهیه کند، یا اگر امنیت عزیز شما یا دیگران نگران کننده است، ممکن است لازم باشد برای کمک با ۹۱۱ یا سایر امدادگران اورژانس تماس بگیرید تا عزیز شما توسط یک متخصص سلامت روان ارزیابی شود.

بیشتر بخوانید
پرخوری عصبی - علائم و علل

افکار یا رفتار خودکشی

صحبت از خودکشی یا رفتار خودکشی ممکن است در فردی مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو رخ دهد. اگر عزیزی دارید که در خطر اقدام به خودکشی است یا اقدام به خودکشی کرده است، مطمئن شوید که کسی در کنار آن شخص می ماند. فوراً با ۹۱۱ یا شماره اضطراری محلی خود تماس بگیرید. یا اگر می توانید با خیال راحت این کار را انجام دهید، فرد را به نزدیکترین اورژانس بیمارستان ببرید.

علل

علل دقیق اختلال اسکیزوافکتیو هنوز در حال بررسی است، اما ژنتیک احتمالاً یک عامل است.

عوامل خطر

عواملی که خطر ابتلا به اختلال اسکیزوافکتیو را افزایش می دهند عبارتند از:

  • داشتن یک خویشاوند خونی نزدیک – مانند والدین یا خواهر و برادر – که مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو، اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی است.
  • رویدادهای استرس زا که ممکن است علائم را تحریک کنند
  • مصرف داروهایی که ذهن را تغییر می‌دهند، که ممکن است در صورت وجود یک اختلال زمینه‌ای، علائم را بدتر کنند
بیشتر بخوانید
دیسکینزی دیررس: تعریف، علائم، علل، درمان

عوارض

افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو در معرض خطر ابتلا به موارد زیر هستند:

  • خودکشی، اقدام به خودکشی یا افکار خودکشی
  • ایزوله سازی اجتماعی
  • تعارضات خانوادگی و بین فردی
  • بیکاری
  • اختلالات اضطرابی
  • مشکلات مصرف الکل یا سایر مواد
  • مشکلات سلامتی قابل توجه
  • فقر و بی خانمانی

Source link

۵/۵ - (۱ امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه