اگزمای دیسیدروتیک که به نام دیسیدروزیس یا پومفولیکس نیز شناخته می شود، یک بیماری پوستی است که در آن تاول هایی در کف پاها یا کف دست ها و انگشتان ایجاد می شود.

تاول ها می توانند به صورت برجستگی های ریز روی انگشتان ظاهر شوند یا با هم رشد کنند و نواحی بزرگ تری را روی دست ها و پاها بپوشانند. این تاول ها معمولاً بسیار خارش دارند و ممکن است با مایع پر شوند. تاول ها به طور معمول حدود ۳ تا ۴ هفته باقی می مانند و ممکن است به دلیل مسائل مختلفی مانند آلرژی، ژنتیک یا استرس ایجاد شوند.

علت اگزمای دیسیدروتیک چیست؟

علت دقیق اگزمای دیسیدروتیک ناشناخته است. قبلاً تصور می شد که این مشکل با مجاری عرق یک فرد باشد، اما نادرست بودن آن ثابت شد.

افرادی که با اگزمای دیسیدروتیک زندگی می کنند به احتمال زیاد به موارد زیر حساسیت مفرط دارند:

اگزمای دیسیدروتیک (دیسیدروزیس).
  • فلز، به ویژه کبالت یا نیکل
  • یک عنصر خاص در یک محصول مراقبت شخصی مانند صابون یا مرطوب کننده
  • داروها، به خصوص ضد بارداری یا آسپرین
  • سیگار کشیدن (دخانیات)
  • عفونت پوستی مانند پای ورزشکار
  • انفوزیون ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIG).

استرس می تواند محرک دیگری برای اگزمای دیسیدروتیک باشد، همانطور که می تواند تغییرات آب و هوا باشد. برخی از افراد زمانی که هوا گرم و مرطوب است (و اشعه UVA قوی هستند) شعله ور شدن را تجربه می کنند، در حالی که برخی دیگر هنگامی که دما کاهش می یابد و سرد می شود، شعله ور شدن را تجربه می کنند.

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به اگزمای دیسیدروتیک هستند؟

عوامل مختلفی وجود دارد که ممکن است تعیین کند که چه کسی دچار اگزمای دیسیدروتیک شود.

اگر بخواهید آن را توسعه دهید، به احتمال زیاد بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی شروع می شود. ژنتیک نیز ممکن است در اگزمای دیسیدروتیک نقش داشته باشد. اگر یک یا چند خویشاوند خونی با آن دارید، احتمال بیشتری وجود دارد که به آن مبتلا شوید.

بیشتر بخوانید
کاشکسی (علل، علائم و درمان)

چند عامل دیگر که ممکن است به توسعه آن کمک کنند عبارتند از:

  • شما در حال حاضر با نوع دیگری از اگزما زندگی می کنید
  • شما به عنوان مکانیک یا فلزکار کار کرده اید یا در حال حاضر کار می کنید (به دلیل تماس با فلزات خاصی مانند نیکل)
  • سابقه کار با سیمان (که می تواند حاوی کبالت و نیکل باشد)
  • شما در حال حاضر با آلرژی فصلی مواجه هستید
  • شما با آسم زندگی می کنید
  • گاه به گاه حملات سینوزیت آلرژیک دارید

اگزمای دیسیدروتیک در کودکان

اگزما یا درماتیت آتوپیک در کودکان و نوزادان شایع تر از بزرگسالان است. در باره ۱۰ تا ۲۰ درصد نوعی اگزما دارند اما بسیاری از درماتیت آتوپیک یا اگزما در بزرگسالی رشد خواهند کرد.

برعکس، اگزمای دیسیدروتیک نیز می تواند کودکان را مبتلا کند، اما نادر است.

علائم اگزمای دیسیدروتیک

اولین علائم تشدید اگزمای دیسیدروتیک ممکن است احساس سوزش و خارش بدون هیچ سرنخ بصری باشد.

سپس ممکن است تاول های ریز و خارش دار ایجاد شوند، به احتمال زیاد در موارد زیر:

  • کف دست
  • کناره های انگشتان
  • پا

در موارد شدید، تاول ها می توانند به پشت دست ها، اندام ها و پاها منبسط شوند.

این تاول های ریز می توانند با هم رشد کنند و مناطق بزرگ تری را تشکیل دهند که بسیار خارش دار، قرمز و برجسته هستند. اگر پوست عفونی شود، تاول ها می توانند دردناک شوند و چرک ترشح کنند.

به طور معمول، اگزمای دیسیدروتیک به خودی خود در عرض ۳ تا ۴ هفته بهبود می یابد، اما با بهبودی تاول ها، می توانند باعث خشکی و پوسته پوسته شدن پوست شما شوند. افرادی با رنگ پوست تیره تر ممکن است در جایی که تاول ها بهبود یافته اند، لکه های تیره ایجاد کنند.

اگزمای دیسیدروتیک چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر بیش از یک هفته است که با قرمزی و خارش پوست خود دست و پنجه نرم می کنید، بهتر است به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید، زیرا بسیاری از بیماری های پوستی می توانند باعث ایجاد تاول شوند.

بیشتر بخوانید
انقباض لب: علل، تشخیص و روش های درمان

در طول ویزیت، پزشک شما به احتمال زیاد به پوست شما نگاهی می‌اندازد و از شما می‌پرسد که آیا متوجه الگویی در اطراف تاول‌هایتان شده‌اید (مثلاً اگر شروع به استفاده از محصولات مختلف کرده‌اید یا احساس استرس خاصی کرده‌اید) و آیا شغل یا سرگرمی‌های شما از جمله تماس با فلزات.

اگر پزشک شما معتقد است که اگزمای دیسیدروتیک شما می تواند به دلیل آلرژی باشد، ممکن است آزمایش آلرژی انجام دهد.

اگر مورد شما شدید است یا اگر علائم طولانی مدت بوده است، ممکن است برای شما دارو تجویز شود.

اگزمای دیسیدروتیک چگونه درمان می شود؟

شدت شیوع بیماری و سایر عوامل سلامت شخصی تعیین می کند که پزشک شما چه درمان هایی را پیشنهاد می کند. همچنین ممکن است لازم باشد قبل از یافتن درمانی مؤثر، بیش از یک درمان را امتحان کنید.

درمان برای شیوع خفیف

پکرم ایمکرولیموس، پماد تاکرولیموس یا Eucrisa معمولا برای درمان درماتیت آتوپیک استفاده می شود. اما نشان داده شده است که آنها برای اگزمای دیسیدروتیک نیز موثر هستند.

برای شعله ور شدن خفیف، پزشک ممکن است توصیه کند:

  • مرطوب کننده ای که بسیار نرم کننده است و به از بین بردن خشکی کمک می کند
  • یک کورتیکواستروئید تجویزی که به بهبود تاول ها و کاهش التهاب کمک می کند
  • داروی ضد خارش به شکل قرص یا کرم

درمان برای شیوع شدیدتر

شیوع شدیدتر ممکن است به درمان های احتمالی مانند موارد زیر نیاز داشته باشد:

  • داروهای ضد قارچ، اگر اگزما به عفونت قارچی مرتبط است
  • قرص یا کرم استروئیدی
  • کرم ها یا پمادهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
  • درمان با نور UV
  • احمق
  • متوترکسات
  • سیکلوسپورین
  • Cellcept
  • تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) در صورتی که به نظر می رسد اگزمای دیسیدروتیک در اثر تعریق شدید ایجاد شده باشد.

درمان های خانگی برای اگزمای دیسیدروتیک

در حالی که داروهای خانگی ممکن است به اندازه داروهای توصیه شده توسط پزشک مؤثر نباشند، اما می توانند به کاهش علائم کمک کنند.

بیشتر بخوانید
باکتری روده با چندین مزیت سلامتی

می توانید با کمپرس سرد شروع کنید و هر ۱۵ دقیقه این ناحیه را تسکین دهید. همچنین می‌توانید نواحی آسیب‌دیده را به مدت ۱۵ دقیقه خیس کنید – ممکن است پزشک برخی از خیساندن‌های دارویی خوب برای کاهش التهاب را بشناسد.

راه هایی برای رهایی از استرس پیدا کنید. از آنجایی که اگزمای دیسیدروتیک می تواند توسط استرس ایجاد شود، استفاده از تکنیک هایی مانند مدیتیشن می تواند به ایجاد آرامش برای ذهن و بدن شما کمک کند.

اگر دست‌هایتان آسیب دیده است، هر زمان که دست‌هایتان را می‌شوید حلقه‌ها و جواهرات را بردارید تا آب روی پوستتان باقی نماند. اگر متوجه شدید که به نظر می رسد یک محصول مراقبت شخصی خاص مانند یک صابون جدید دلیل تاول های شما بوده است، استفاده از آن را برای چند هفته متوقف کنید و ببینید آیا التهاب و خارش از بین می رود یا خیر.

ناحیه آسیب دیده را همیشه به خوبی مرطوب نگه دارید. سعی کنید ناخن‌هایتان را طوری نگه دارید که به اندازه‌ای کوتاه باشند که در صورت/هنگام خراشیدگی، پوست نشکند. این می تواند به شما در جلوگیری از عفونت کمک کند.

تغییر رژیم غذایی

نیکل و کبالت عناصر طبیعی هستند که در بسیاری از غذاها یافت می شوند، مانند:

  • کبالت
    • آجیل برزیلی
    • دانه کتان
    • نخود
  • نیکل
    • غلات
    • چای
    • میوه خشک شده

اگر پزشک شما مشکوک باشد که اگزمای دیسیدروتیک شما ناشی از حساسیت به نیکل یا کبالت است، ممکن است رژیم غذایی کم کبالت/نیکل را توصیه کند.

محتمل ترین راهی که متخصص پوست شما به شما توصیه می کند از این رژیم غذایی تخصصی پیروی کنید، از طریق یک سیستم نقطه ای است. هر چه مقدار نیکل یا کبالت بیشتر باشد، امتیاز آن غذا یا نوشیدنی بالاتر است. به شما دستور داده می شود که امتیازات خود را بشمارید.

اما از آنجایی که غذاهای سالم زیادی وجود دارد که شامل این عناصر طبیعی است، نباید سعی کنید این رژیم غذایی مبتنی بر امتیاز را به تنهایی انجام دهید.

بیشتر بخوانید
کم آبی چیست؟ علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری
عوارض اگزمای دیسیدروتیک

عارضه اصلی اگزمای دیسیدروتیک معمولاً ناراحتی ناشی از خارش و درد ناشی از تاول است.

این ناراحتی گاهی اوقات می تواند در حین شعله ور شدن به قدری شدید شود که شما در میزان استفاده از دستان خود یا حتی راه رفتن محدودیت دارید. همچنین احتمال ابتلا به عفونت در این نواحی در اثر خاراندن بیش از حد وجود دارد.

علاوه بر این، اگر خارش یا درد شدید باشد، خواب شما ممکن است مختل شود.

پیشگیری و کنترل شیوع

از آنجایی که علل ناشناخته هستند و محرک ها بسیار شخصی هستند، هیچ راهی برای پیشگیری یا کنترل کامل شیوع اگزمای دیسیدروتیک وجود ندارد.

اما می توانید با درک محرک های خاص خود، تقویت پوست خود با استفاده از مرطوب کننده روزانه، کنترل استرس خود (در صورت امکان) و هیدراته ماندن از کنترل علائم خود جلوگیری کنید.

اگزمای دیسیدروتیک در دراز مدت

به طور معمول، شعله ور شدن اگزمای دیسیدروتیک در عرض چند هفته بدون عارضه ناپدید می شود. اگر تمام تلاش خود را برای جلوگیری از خراشیدن پوست آسیب دیده انجام دهید، ممکن است هیچ اثر یا جای زخم قابل توجهی باقی نماند.

اگر ناحیه آسیب دیده را خراش دهید، ممکن است ناراحتی بیشتری را تجربه کنید یا ممکن است بهبودی شیوع بیماری شما بیشتر طول بکشد. همچنین ممکن است در نتیجه خراشیدن و شکستن تاول های خود دچار عفونت باکتریایی شوید.

اگرچه ممکن است شیوع اگزمای دیسیدروتیک شما به طور کامل بهبود یابد، اما ممکن است عود کند. همکاری با متخصص پوست برای ارائه یک برنامه درمانی شخصی – خواه کوتاه مدت یا بلند مدت – بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد اختلال در زندگی روزمره شما است.