فردی که مبتلا به برونکوپنومونی است ممکن است در تنفس مشکل داشته باشد زیرا مجاری تنفسی آنها منقبض شده است. به دلیل التهاب، ریه های آنها ممکن است هوای کافی دریافت نکند. علائم برونکوپنومونی می تواند خفیف یا شدید باشد.

علائم برونکوپنومونی در بزرگسالان و کودکان

علائم برونکوپنومونی ممکن است مانند سایر انواع پنومونی باشد. این وضعیت اغلب با علائمی شبیه آنفولانزا شروع می شود که می تواند در طی چند روز شدیدتر شود. علائم عبارتند از:

  • تب
  • سرفه ای که مخاط ایجاد می کند
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • تنفس سریع و پی در پی
  • تعریق
  • لرز
  • سردرد
  • دردهای عضلانی
  • پلوریت یا درد قفسه سینه که ناشی از التهاب ناشی از سرفه زیاد است
  • خستگی
  • گیجی یا هذیان، به ویژه در افراد مسن

علائم ممکن است به ویژه در افرادی که سیستم ایمنی ضعیف یا سایر بیماری ها دارند جدی باشد.

برونکوپنومونی: علائم، عوامل خطر، و درمان.

علائم در کودکان

کودکان و نوزادان ممکن است علائم متفاوتی را نشان دهند. در حالی که سرفه شایع ترین علامت در نوزادان است، آنها ممکن است دارای موارد زیر نیز باشند:

  • ضربان قلب سریع
  • سطح پایین اکسیژن خون
  • انقباض عضلات قفسه سینه
  • تحریک پذیری
  • کاهش علاقه به غذا خوردن، خوردن یا نوشیدن
  • تب
  • تراکم، شلوغی
  • مشکل در خوابیدن

در صورت داشتن علائم ذات الریه فوراً به پزشک مراجعه کنید. بدون معاینه کامل پزشک، تشخیص نوع ذات الریه شما غیرممکن است.

چگونه برونکوپنومونی گسترش می یابد؟

بسیاری از موارد برونکوپنومونی توسط باکتری ایجاد می شود. در خارج از بدن، این باکتری مسری است و می تواند از طریق عطسه و سرفه بین افراد نزدیک منتشر شود. فرد با تنفس باکتری آلوده می شود.

علل باکتریایی شایع برونکوپنومونی عبارتند از:

  • استافیلوکوکوس اورئوس
  • هموفیلوس آنفولانزا
  • سودوموناس آئروژینوزا
  • اشرشیاکلی
  • کلبسیلا پنومونیه
  • پروتئوس گونه ها
بیشتر بخوانید
علت غلغلک در گلو چیست و چگونه از شر آن خلاص شویم

این عارضه معمولاً در بیمارستان منتقل می شود. افرادی که برای درمان سایر بیماری ها به بیمارستان مراجعه می کنند، اغلب سیستم ایمنی بدنشان به خطر افتاده است. بیمار بودن بر نحوه مبارزه بدن با باکتری ها تأثیر می گذارد.

در این شرایط، بدن برای مقابله با عفونت جدید مشکل خواهد داشت. پنومونی که در بیمارستان رخ می دهد نیز ممکن است نتیجه باکتری هایی باشد که به آنتی بیوتیک ها مقاوم هستند.

عوامل خطر برای ایجاد برونکوپنومونی چیست؟

عوامل متعددی وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به برونکوپنومونی را افزایش دهد. این شامل:

سن: افراد ۶۵ سال یا بیشتر و کودکان ۲ سال یا کمتر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به برونکوپنومونی و عوارض ناشی از این بیماری هستند.

محیطی: افرادی که در بیمارستان یا خانه سالمندان کار می کنند یا اغلب به آنها مراجعه می کنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به برونکوپنومونی هستند.

سبک زندگی: سیگار کشیدن، تغذیه نامناسب و سابقه مصرف زیاد الکل می تواند خطر ابتلا به برونکوپنومونی را افزایش دهد.

شرایط پزشکی: داشتن شرایط پزشکی خاص می تواند خطر ابتلا به این نوع پنومونی را افزایش دهد. این شامل:

  • بیماری مزمن ریه، مانند آسم یا بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)
  • HIV/AIDS
  • داشتن سیستم ایمنی ضعیف به دلیل شیمی درمانی یا استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
  • بیماری مزمن، مانند بیماری قلبی یا دیابت
  • بیماری های خود ایمنی، مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس
  • سرطان
  • سرفه مزمن
  • مشکلات بلع
  • پشتیبانی از ونتیلاتور

اگر جزو یکی از گروه های خطر هستید، با پزشک خود در مورد نکات پیشگیری و مدیریت صحبت کنید.

چگونه پزشک شما برای برونکوپنومونی آزمایش می کند؟

فقط یک پزشک می تواند برونکوپنومونی را تشخیص دهد. پزشک شما با انجام یک معاینه فیزیکی و پرسیدن علائم شما شروع می کند. آنها از گوشی پزشکی برای گوش دادن به صدای خس خس و دیگر صداهای غیر طبیعی تنفس استفاده می کنند.

بیشتر بخوانید
چه بیماری ها یا شرایطی باعث سرفه مرطوب می شوند و چگونه آن را درمان کنم؟

آن‌ها همچنین به مکان‌هایی در قفسه سینه‌تان گوش می‌دهند که شنیدن تنفس‌تان در آن‌ها سخت‌تر است. گاهی اوقات، اگر ریه های شما آلوده یا پر از مایع باشد، پزشک ممکن است متوجه شود که صدای نفس شما آنطور که انتظار می رود بلند نیست.

آنها همچنین ممکن است شما را برای آزمایش بفرستند تا سایر علل احتمالی را که می تواند منجر به علائم مشابه شود، رد کند. سایر شرایط عبارتند از برونشیت، آسم برونش یا پنومونی لوبار. آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تست ها نتایج
اشعه ایکس قفسه سینه برونکوپنومونی معمولاً به صورت چندین ناحیه تکه‌ای عفونت، معمولاً در هر دو ریه و بیشتر در پایه‌های ریه ظاهر می‌شود.
شمارش کامل خون (CBC) تعداد بالای کل گلبول های سفید خون، همراه با تعداد زیادی از انواع خاصی از گلبول های سفید، ممکن است نشان دهنده عفونت باکتریایی باشد.
کشت خون یا خلط این آزمایشات نوع ارگانیسم عامل عفونت را نشان می دهد.
سی تی اسکن سی تی اسکن نگاه دقیق تری به بافت های ریه ارائه می دهد.
برونکوسکوپی این ابزار روشن می‌تواند به لوله‌های تنفسی نگاه دقیق‌تری داشته باشد و از بافت ریه نمونه‌برداری کند، در حالی که عفونت و سایر شرایط ریه را بررسی می‌کند.
پالس اکسیمتری این یک آزمایش ساده و غیر تهاجمی است که درصد اکسیژن موجود در جریان خون را اندازه گیری می کند. هرچه این عدد کمتر باشد، سطح اکسیژن شما کمتر است.

چگونه برونکوپنومونی را درمان می کنید؟

گزینه های درمانی برای برونکوپنومونی شامل درمان های خانگی و درمان های پزشکی با نسخه است.

مراقبت در منزل

برونکوپنومونی ویروسی معمولاً نیازی به درمان پزشکی ندارد مگر اینکه شدید باشد. معمولاً طی دو هفته به خودی خود بهبود می یابد. علل باکتریایی یا قارچی برونکوپنومونی ممکن است نیاز به دارو داشته باشد.

درمان پزشکی

اگر یک باکتری عامل ذات الریه شما باشد، پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند. بیشتر افراد در عرض سه تا پنج روز پس از شروع آنتی بیوتیک احساس بهتری پیدا می کنند.

بیشتر بخوانید
آنچه در مورد تست اسپیرومتری باید بدانید

مهم است که تمام دوره آنتی بیوتیک خود را به پایان برسانید تا از بازگشت عفونت جلوگیری کنید و مطمئن شوید که کاملاً از بین می رود.

در موارد عفونت ویروسی مانند آنفولانزا، پزشک ممکن است داروهای ضد ویروسی برای کمک به کاهش طول بیماری و شدت علائم شما تجویز کند.

مراقبت های بیمارستانی

اگر عفونت شما شدید است و یکی از معیارهای زیر را دارید ممکن است لازم باشد به بیمارستان بروید:

  • شما بالای ۶۵ سال سن دارید
  • در تنفس مشکل دارید
  • شما درد قفسه سینه دارید
  • شما تنفس سریع دارید
  • شما فشار خون پایین دارید
  • شما علائم سردرگمی را نشان می دهید
  • به کمک تنفس نیاز دارید
  • شما بیماری مزمن ریوی دارید

درمان در بیمارستان ممکن است شامل آنتی بیوتیک ها و مایعات داخل وریدی (IV) باشد. اگر سطح اکسیژن خون شما پایین است، ممکن است اکسیژن درمانی دریافت کنید تا به حالت عادی بازگردد.

عوارض

عوارض برونکوپنومونی بسته به علت عفونت ممکن است رخ دهد. عوارض شایع می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت های جریان خون یا سپسیس
  • آبسه ریه
  • تجمع مایع در اطراف ریه ها که به پلورال افیوژن معروف است
  • نارسایی تنفسی
  • نارسایی کلیه
  • بیماری های قلبی مانند نارسایی قلبی، حملات قلبی و ریتم نامنظم

درمان در نوزادان و کودکان

اگر کودک شما عفونت باکتریایی داشته باشد، پزشک آنتی بیوتیک تجویز می کند. مراقبت در منزل برای کاهش علائم نیز گام مهمی در مدیریت این بیماری است. اطمینان حاصل کنید که کودک به اندازه کافی مایعات دریافت می کند و استراحت می کند.

پزشک ممکن است تیلنول را برای کاهش تب پیشنهاد کند. ممکن است یک استنشاق یا نبولایزر برای کمک به باز نگه داشتن راه های هوایی تا حد امکان تجویز شود. در موارد شدید، کودک ممکن است برای دریافت موارد زیر نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد:

  • مایعات IV
  • دارو
  • اکسیژن
  • درمان تنفسی

همیشه قبل از دادن داروهای سرفه از پزشک کودک خود سوال کنید. اینها به ندرت برای کودکان کمتر از ۶ سال توصیه می شود. درباره عادات بهداشتی برای کودکان بیشتر بخوانید.

بیشتر بخوانید
تست اسپیرومتری در بیماری انسدادی مزمن ریه COPD

چگونه از برونکوپنومونی جلوگیری کنیم

اقدامات مراقبتی ساده می تواند خطر ابتلا به بیماری و ابتلا به برونکوپنومونی را کاهش دهد. در مورد روش صحیح شستن دست ها بیشتر بخوانید.

واکسیناسیون همچنین می تواند به پیشگیری از انواع خاصی از ذات الریه کمک کند. حتما واکسن آنفولانزای سالانه خود را بزنید، زیرا آنفولانزا می تواند باعث ذات الریه شود. انواع شایع پنومونی باکتریایی را می توان با واکسن های پنوموکوکی پیشگیری کرد. اینها هم برای بزرگسالان و هم برای کودکان در دسترس هستند.

برای تعیین اینکه آیا این واکسن ها می توانند برای شما یا خانواده تان مفید باشند، با پزشک خود صحبت کنید. در مورد برنامه واکسن برای نوزادان و کودکان نوپا بیشتر بخوانید.

چشم انداز برونکوپنومونی چیست؟

اکثر افرادی که مبتلا به برونکوپنومونی هستند ظرف چند هفته بهبود می یابند. مدت زمان بهبودی به چندین عامل بستگی دارد:

  • سن شما
  • چه مقدار از ریه های شما تحت تاثیر قرار گرفته است
  • شدت پنومونی
  • نوع ارگانیسمی که باعث عفونت می شود
  • سلامت کلی شما و هر گونه شرایط زمینه ای
  • هر گونه عارضه ای که تجربه کردید

استراحت نکردن بدن می تواند منجر به دوره نقاهت طولانی تر شود. افرادی که در معرض خطر بیشتری برای این بیماری هستند ممکن است بدون درمان دچار عوارض شدید و تهدید کننده زندگی مانند نارسایی تنفسی شوند.

اگر فکر می کنید ممکن است به هر نوع ذات الریه مبتلا باشید، به پزشک مراجعه کنید. آنها می توانند اطمینان حاصل کنند که شما تشخیص صحیح را دارید و بهترین درمان را برای وضعیت شما دریافت می کنید.

Source link