انواع دیگر تاکی کاردی که در دهلیزها شروع می شوند عبارتند از:

  • فیبریلاسیون دهلیزی
  • فلاتر دهلیزی
  • سندرم ولف پارکینسون وایت

PAT می تواند باعث شود که ضربان قلب بزرگسالان از بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربه در دقیقه (bpm) به بین ۱۳۰ تا ۲۳۰ ضربه در دقیقه افزایش یابد. نوزادان و کودکان معمولاً ضربان قلب بالاتری نسبت به بزرگسالان دارند – بین ۱۰۰ تا ۱۳۰ ضربه در دقیقه. هنگامی که یک نوزاد یا کودک PAT دارد، ضربان قلب آنها بیشتر از ۲۲۰ ضربه در دقیقه خواهد بود. PAT شایع ترین شکل تاکی کاردی در نوزادان و کودکان است.

تاکی کاردی دهلیزی حمله ای (PAT)

در بیشتر موارد این وضعیت تهدید کننده زندگی نیست، اما می تواند ناراحت کننده باشد. در موارد نادر، برخی از افراد مبتلا به سندرم ولف پارکینسون وایت ممکن است ضربان قلب سریعی داشته باشند که تهدید کننده زندگی است.

علل تاکی کاردی دهلیزی حمله ای چیست؟

PAT زمانی اتفاق می افتد که سیگنال های الکتریکی که از دهلیزهای قلب شروع می شوند به طور نامنظم شلیک می کنند. این بر سیگنال های الکتریکی ارسال شده از گره سینوسی دهلیزی که ضربان ساز طبیعی قلب شما است، تأثیر می گذارد. ضربان قلب شما افزایش می یابد. این کار از داشتن زمان کافی برای پر شدن خون قبل از پمپاژ خون به بقیه بدن جلوگیری می کند. در نتیجه، بدن شما ممکن است خون یا اکسیژن کافی دریافت نکند.

بیشتر بخوانید
سیستم گردش خون چیست؟ 3 بخش اصلی و عملکرد آنها

چه کسانی در معرض خطر تاکی کاردی دهلیزی حمله ای هستند؟

زنان بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به PAT هستند. سلامت عاطفی شما همچنین می تواند بر خطر ابتلا به PAT تأثیر بگذارد.

اگر از نظر جسمی خسته هستید یا مضطرب هستید، در معرض خطر بالایی برای این بیماری هستید. همچنین در صورت مصرف بیش از حد کافئین یا نوشیدن الکل روزانه، خطر ابتلا به PAT افزایش می یابد.

داشتن سایر مشکلات قلبی مانند سابقه حملات قلبی یا بیماری دریچه میترال ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهد. کودکانی که بیماری قلبی مادرزادی دارند در معرض خطر بالای PAT هستند.

علائم PAT چیست؟

برخی از افراد علائم PAT را تجربه نمی کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است متوجه شوند:

  • سبکی سر
  • سرگیجه
  • تپش قلب یا افزایش ضربان قلب
  • آنژین صدری، یا درد در قفسه سینه
  • تنگی نفس

در موارد نادر، PAT ممکن است باعث موارد زیر شود:

  • ایست قلبی
  • بی هوشی

چگونه PAT تشخیص داده می شود؟

پزشک شما ممکن است یک نوار قلب (ECG) را برای کمک به تشخیص PAT توصیه کند. ECG فعالیت الکتریکی قلب شما را اندازه گیری می کند. پزشک از شما می خواهد که دراز بکشید و سپس تعدادی الکترود را به قفسه سینه، بازوها و پاهای شما وصل می کند. شما باید بی حرکت بمانید و نفس خود را برای چند ثانیه حبس کنید. مهم است که بی حرکت و آرام بمانید. حتی یک حرکت جزئی نیز می تواند روی نتایج تاثیر بگذارد.

بیشتر بخوانید
آنچه در مورد کاردیومیوپاتی پس از زایمان باید بدانید

الکترودهای روی قفسه سینه، بازوها و پاهای شما به سیم‌هایی متصل می‌شوند که فعالیت الکتریکی قلب شما را به دستگاهی می‌فرستند که آنها را به‌صورت یک سری خطوط مواج چاپ می‌کند. پزشک شما این داده ها را بررسی می کند تا تعیین کند که آیا ضربان قلب شما بالاتر از حد طبیعی است یا ریتم نامنظم دارد.

همچنین ممکن است این آزمایش را در حین انجام ورزش های سبک انجام دهید تا تغییرات قلب خود را تحت استرس اندازه گیری کنید. پزشک ممکن است بخواهد فشار خون شما را نیز آزمایش کند.

تشخیص اپیزود PAT ممکن است دشوار باشد، بنابراین ممکن است پزشک شما بخواهد از شما مانیتور هولتر استفاده کند. پزشک شما دو یا سه الکترود را مانند نوار قلب روی قفسه سینه شما اعمال می کند. در حین انجام فعالیت های عادی روزانه، دستگاه را به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت (یا بیشتر) می پوشید و سپس آن را به پزشک باز می گردانید. این دستگاه هر ضربان قلب سریعی را که هنگام پوشیدن آن رخ می دهد ضبط می کند.

درمان PAT چیست؟

اکثر افراد مبتلا به PAT برای بیماری خود نیازی به درمان ندارند. اگر اپیزودهای شما اغلب اتفاق بیفتد یا برای مدت قابل توجهی طول بکشد، ممکن است پزشک شما درمان یا داروها را توصیه کند.

بیشتر بخوانید
فلبیت یا ترومبوفلبیت یا التهاب ورید چیست؟

مانورهای واگ با تحریک عصب واگ ضربان قلب شما را کاهش می دهد. پزشک شما ممکن است استفاده از یکی از مانورهای واگ زیر را در طول دوره PAT پیشنهاد دهد:

  • ماساژ سینوس کاروتید یا اعمال فشار ملایم به گردن در جایی که شریان کاروتید شما منشعب می شود.
  • اعمال فشار ملایم به پلک های بسته
  • مانور والسالوا یا فشار دادن سوراخ های بینی به هم در حین بازدم از طریق بینی
  • رفلکس شیرجه یا فرو بردن صورت یا بدن خود در آب خنک

داروها

اگر اغلب دوره‌های PAT را تجربه می‌کنید و مانورهای ذکر شده در بالا ضربان قلب طبیعی شما را باز نمی‌گرداند، پزشک ممکن است دارو تجویز کند. این داروها می توانند شامل فلکائینید (Tambocor) یا پروپافنون (Rythmol) باشند. آنها در چند شکل موجود هستند. پزشک شما ممکن است در مطب خود به شما تزریق کند یا قرصی را که می توانید در طول یک دوره PAT مصرف کنید.

داروهای سبک زندگی

پزشک ممکن است به شما توصیه کند که مصرف کافئین و الکل خود را کاهش دهید و مصرف تنباکو را متوقف یا کاهش دهید. آنها همچنین می خواهند اطمینان حاصل کنند که شما به اندازه کافی استراحت می کنید.

ابلیشن کاتتر

در موارد نادر و شدید، پزشک ممکن است ابلیشن کاتتر را پیشنهاد کند. این یک روش غیرجراحی است که بافتی را در ناحیه ای از قلب که باعث افزایش ضربان قلب می شود، از بین می برد.

در طول عمل، پزشک شما یک کاتتر را در ناحیه ماشه قرار می دهد. آنها انرژی فرکانس رادیویی را از طریق کاتتر می فرستند تا گرمای کافی برای از بین بردن ناحیه ماشه دقیق تولید کند.

بیشتر بخوانید
پریکاردیت و ورزش: چه کارهایی باید انجام داد و از چه کارهایی باید اجتناب کرد

چه عوارضی با PAT همراه است؟

عوارض PAT با سرعت و مدت ضربان قلب سریع غیر طبیعی متفاوت است. عوارض نیز بسته به اینکه آیا شما یک بیماری قلبی زمینه ای دارید متفاوت است.

برخی از افراد مبتلا به PAT ممکن است در معرض خطر لخته شدن خون باشند که می تواند منجر به حمله قلبی یا سکته شود. در این موارد، پزشکان معمولا داروهایی مانند دابیگاتران (پراداکسا) یا وارفارین (کومادین) را تجویز می کنند. این داروها خون را رقیق کرده و خطر لخته شدن خون را کاهش می دهند. در موارد نادر، عوارض ممکن است شامل نارسایی احتقانی قلب و کاردیومیوپاتی باشد.

چگونه می توانم از PAT جلوگیری کنم؟

بهترین راه برای جلوگیری از PAT اجتناب از سیگار کشیدن و محدود کردن نوشیدن الکل و نوشیدنی های کافئین دار است. ورزش منظم و استراحت زیاد نیز توصیه می شود. حفظ یک رژیم غذایی و سبک زندگی سالم و حفظ وزن در محدوده سالم نیز می تواند خطر ابتلا به PAT را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

چشم انداز بلندمدت چیست؟

PAT یک وضعیت تهدید کننده زندگی نیست. دوره های تپش ناگهانی قلب بیش از آنکه خطرناک باشد، ناراحت کننده است. چشم انداز فردی که PAT دارد به طور کلی مثبت است.