خرچنگ – فواید سلامتی این غذای دریایی محبوب

خرچنگ نوعی صدف ماهی است که معمولاً آب پز یا بخارپز می شود. می توان آن را به عنوان غذای اصلی، به عنوان پرکننده ساندویچ یا با غذاهای غنی مانند اسپاگتی، پوره سیب زمینی و سالاد کاب میل کرد. با این حال، به دلیل هزینه بالای خرچنگ، بسیاری از افراد آن را فقط در مناسبت های خاص می خورند.

با وجود وضعیت مطلوب، خرچنگ همیشه با قیمت های بالا همراه نبود. در قرن هفدهم، مستعمره نشینان در ماساچوست پوسته خرچنگ را به عنوان نماد فقر می دیدند و فقط به کارگران خود خرچنگ سرو می کردند. در دهه ۱۹۴۰، کنسرو خرچنگ در هر پوند ۱۱ سنت قیمت داشت.

خرچنگ یک غذای پر پروتئین است که کالری و چربی کمی دارد. همچنین، خرچنگ سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ و جیوه کمی است. بنابراین، از نظر گزینه های غذاهای دریایی ایمن و سالم، عالی است. تنها عیب احتمالی این است که خرچنگ غنی از کلسترول است که این نیز یک افسانه است. با این حال، این همیشه یک مشکل نیست، مگر اینکه در برابر بیماری قلبی آسیب پذیر باشید. 

خواص تغذیه ای خرچنگ

طبق USDA، ۱۰۰ گرم خرچنگ پخته حاوی-

Lobster - The Health Benefits Of This Popular Seafood
  • انرژی: ۷۷ کیلو کالری
  • آب: ۸۱ گرم
  • پروتئین: ۱۶.۵ گرم
  • چربی: ۰.۷۵ گرم
  • کلسترول: ۱۴۶ میلی گرم

ویتامین ها و مواد معدنی

  • کلسیم: ۸۴ میلی گرم
  • مس: ۱.۳۵ میلی گرم
  • پتاسیم: ۲۰۰ میلی گرم
  • منیزیم: ۳۸ میلی گرم
  • فسفر: ۱۶۱ میلی گرم
  • روی: ۳.۵۳ میلی گرم
  • سدیم: ۴۲۳ میلی گرم
  • سلنیوم: ۶۳.۶ میکروگرم

ارزش غذایی

خرچنگ یک منبع پروتئین بدون چربی با کیفیت بالا است. خرچنگ مانند سایر صدف ها سرشار از اسیدهای آمینه ضروری است که بلوک های سازنده پروتئین هستند. علاوه بر این، تحقیق نشان می‌دهد که رژیم‌های پروتئینی با کیفیت بالا، هورمون‌های محرک اشتها را سرکوب می‌کنند و در عین حال سطوح هورمون‌های کاهش گرسنگی را افزایش می‌دهند.

در نتیجه، خوردن پروتئین ممکن است با افزایش متابولیسم و ​​کاهش اشتها به کاهش وزن کمک کند. پروتئین همچنین به رشد و ترمیم سلول ها در استخوان ها، ماهیچه ها، پوست، مو و ناخن ها کمک می کند.

خرچنگ به طور طبیعی کربوهیدرات کمی دارد، قند و فیبر غذایی دارد. بیشتر چربی موجود در خرچنگ از چربی های اشباع نشده چندگانه حاصل می شود. خرچنگ منبع خوبی از اسیدهای چرب امگا ۳ حیاتی است که بدن قادر به تولید آنها نیست.

اسیدهای چرب امگا ۳ به کاهش فشار خون، پیشگیری از مشکلات قلبی و حفظ ریتم قلب کمک می کند. خرچنگ دارای غلظت کمتری از اسیدهای چرب امگا ۳ نسبت به سایر غذاهای دریایی است که ۰.۲۵ میلی گرم در هر ۱۰۰ گرم است.

خرچنگ ماهی چربی اشباع کم دارد. غذاهای غنی از چربی اشباع شده سطح کلسترول خون را افزایش می دهند و خطر بیماری قلبی و سکته را افزایش می دهند. در نتیجه، مصرف غذاهای کم چربی اشباع شده مانند خرچنگ می تواند به کاهش این خطر کمک کند. محتوای کلسترول در خرچنگ زیاد است.

بر اساس گزارش، اگرچه کلسترول رژیم غذایی در خرچنگ کمی بالاتر از سطح کلسترول معمول است، اما برای خون مضر نیست. سطح کلسترول به عنوان چربی های اشباع شده غذاهای غنی از چربی اشباع نشده می توانند به کاهش کلسترول و کاهش خطر سکته مغزی و بیماری قلبی کمک کنند.

خرچنگ پر از مس و سلنیوم است. مس به سنتز انرژی و DNA کمک می کند، در حالی که سلنیوم یک عامل ضد سرطان است. علاوه بر این، سلنیوم ایمنی را تقویت می کند و در برابر بیماری های نورودژنراتیو و خود ایمنی تیروئید محافظت می کند.

علاوه بر این، ترکیب خرچنگ‌ها از ویتامین‌ها و مواد معدنی مختلف مانند کلسیم، منیزیم، فسفر، پتاسیم، روی، سلنیوم، کولین و ویتامین E ممکن است مزایای بیشتری برای سلامتی داشته باشد.

یادداشت HealthifyMe

خرچنگ یک غذای دریایی با پروتئین بالا و کم چرب با اسیدهای چرب امگا ۳ است. وقتی بدن شما پروتئین ها را پردازش می کند، کالری بیشتری نسبت به زمانی که کربوهیدرات ها و چربی ها را پردازش می کند، می سوزاند. همچنین حاوی ویتامین ها و مواد معدنی ضروری برای سلامتی است. خرچنگ حاوی مقدار قابل توجهی چربی اشباع نشده است. از آنجایی که خرچنگ یک حیوان دریایی است، حاوی سدیم و جیوه است. بنابراین، قبل از مصرف غذاهای دریایی با پزشک خود مشورت کنید و در مورد نوع و منبع آن تحقیق کنید تا در مورد غلظت جیوه بیشتر بدانید.

فواید خرچنگ برای سلامتی

از عملکرد بهتر سیستم ایمنی پشتیبانی می کند

بر اساس مطالعه، خرچنگ سرشار از روی است، یک ماده معدنی که برای عملکرد ایمنی ضروری است. در حالی که کمبود شدید روی باعث اختلال عملکرد ایمنی می شود، حتی کمبود خفیف روی باعث کاهش رشد سلول های سفید خون و کاهش پاسخ های ایمنی می شود.

میزان عفونت و ذات الریه زمانی که سطح روی پایین باشد بیشتر است. یک فنجان خرچنگ حاوی بیش از ۶ میلی گرم روی است که ۶۷ درصد از نیاز روزانه زنان و ۵۶ درصد برای مردان را تامین می کند.

خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد

بر اساس مطالعه هاروارد، مصرف بیشتر غذاهای دریایی، مانند خرچنگ، با کاهش خطر ابتلا به سرطان پیشرفته پروستات مرتبط است. این مزیت به دلیل غلظت بالای اسیدهای چرب امگا ۳، EPA و DHA در غذاهای دریایی است. از آنجایی که بدن ما نمی تواند امگا ۳ تولید کند، باید آنها را از ماهی، آجیل و دانه ها مصرف کنیم.

خرچنگ باعث بارداری سالم می شود

خرچنگ یک منبع عالی از کولین است. مطالعات انسانی نشان می‌دهد که زنان باردار که کولین کافی در دوران بارداری خود مصرف می‌کنند، عملکرد حافظه فرزندانشان را در درازمدت تقویت می‌کنند.

چندین مطالعه حیوانی نیز مزایای کولین را در دوران بارداری ثابت کرده اند. بنابراین ۷۰.۳ میلی گرم کولین دوز مناسب در سه ماهه دوم بارداری محسوب می شود و ۱ فنجان خرچنگ حاوی ۲۶ درصد از این مقدار است.

زوال شناختی را کاهش می دهد

کولین نه تنها برای خانم های باردار بلکه برای سایر افراد مسن نیز حیاتی است. طبق مطالعه، مصرف کولین با افزایش عملکرد در تست های حافظه کلامی و بینایی و علائم کمتر بیماری آلزایمر در افراد مسن مرتبط است.

DHA که در خرچنگ نیز یافت می شود، نشان داده است که زوال شناختی را کاهش می دهد. خوردن خرچنگ در مواردی ممکن است به افراد مسن کمک کند تا با بالا رفتن سن، وضوح ذهنی خود را حفظ کنند.

خرچنگ به عملکرد تیروئید کمک می کند

سلنیوم دارای خواصی است که آن را به یک جزء ضروری برای عملکرد تیروئید تبدیل می کند و به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند و به تیروئید در جذب و متابولیسم هورمون ها کمک می کند.

یک متاآنالیز نشان داد که بیماران مبتلا به بیماری تیروئید که دچار کمبود سلنیوم هستند از افزایش مصرف سلنیوم خود، از جمله افزایش سلامت عمومی، سود می برند. خلق و خو و عملکرد تیروئید سلنیوم در خرچنگ بسیار زیاد است.

سلامت مغز و روان را ارتقا می دهد

یک مطالعه نشان می دهد که کمبود مس می تواند باعث کم خونی شود. کم خونی سطح پایین آهن خون است. خرچنگ حاوی مس است که می تواند به افزایش این سطوح کمک کند.

مردم می توانند با خوردن خرچنگ که سرشار از مس است، کم خونی خود را درمان کنند یا حداقل علائم خود را تا حد زیادی کاهش دهند و سطح آهن خود را افزایش دهند.

التهاب را کاهش می دهد

ترکیب پروتئین و چربی سالم خرچنگ می تواند به کاهش التهاب در بدن کمک کند. اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در صدف‌ها سطح کلسترول را تنظیم می‌کنند و مولکول‌هایی که از بدن دفاع می‌کنند، معروف به پروستاگلاندین‌ها را تقویت می‌کنند. کسانی که از علائم آرتریت رنج می برند ممکن است تسکین پیدا کنند. طبق یک مطالعه، خرچنگ های گلی می توانند به بیماری های مرتبط با التهاب کمک کنند.

یادداشت 

خرچنگ دارای مشخصات غذایی غنی است که فواید متعددی برای سلامتی دارد. مواد مغذی خرچنگ ممکن است به سلامت قلب و مغز، دیابت و کاهش وزن کمک کند. آنها حتی ممکن است به کاهش خطر برخی سرطان ها کمک کنند. خرچنگ یک ماده غذایی با پروتئین بالا است که به هضم غذا کمک می کند، هورمون ها را تنظیم می کند و به تشکیل سلول در دوران بلوغ کمک می کند. علاوه بر این، اگرچه خرچنگ کلسترول زیادی دارد، به نظر نمی رسد که کلسترول رژیم غذایی خطر بیماری قلبی را افزایش دهد. در نتیجه، بیشتر مردم نگران این موضوع نیستند.

دستور پخت با خرچنگ

خرچنگ ملایی کاری

سرو: ۲ وعده

زمان آماده سازی: ۱۰ دقیقه

زمان پخت: ۲ ساعت ۱۰ دقیقه

عناصر 

برای مارینینگ:

  • خرچنگ: ۵۰۰ گرم 
  • شیر نارگیل: ۳ قاشق غذاخوری 
  • نمک: ۱ عدد
  • شکر: ۱ پیمانه
  • خمیر زنجبیل: ½ قاشق چایخوری

برای کاری:

  • روغن خردل: ۱ ½ قاشق غذاخوری
  • رب پیاز: ۳ قاشق چایخوری 
  • خمیر زنجبیل: ½ قاشق چایخوری 
  • رب سیر: ½ قاشق چایخوری
  • رب فلفل سبز: ¾ قاشق چایخوری 
  • رب گوجه فرنگی: ۳ قاشق چایخوری 
  • هل: ۱-۲ عدد
  • چوب دارچین: ۱-۲ عدد
  • میخک: ۱-۲ عدد
  • شیر نارگیل: ۱۱-۱۲ قاشق غذاخوری
  • موجودی خرچنگ: ۱ ملاقه 
  • نمک: طبق ذائقه

روش آماده سازی

  • پوسته خرچنگ را جدا کنید و فقط پوسته آن را در یک قابلمه آب جوش بریزید تا آب آن درست شود. بگذارید حداقل یک ساعت بجوشد.
  • حالا گوشت خرچنگ را جدا کرده و آن را به قطعات اندازه لقمه خرد کنید.
  • تکه های خرد شده را در یک کاسه بریزید و آن را با شیر نارگیل، نمک، شکر و زنجبیل بخوابانید.
  • خوب مخلوط کنید و به مدت نیم ساعت در یخچال قرار دهید.
  • روغن را در ظرفی گرم کنید.
  • رب پیاز را اضافه کنید، تفت دهید و سپس زنجبیل، سیر و رب فلفل سبز را اضافه کنید.
  • بپزید تا قهوه ای شود.
  • پوره گوجه فرنگی را اضافه کنید و خوب مخلوط کنید.
  • سپس هل، دارچین و میخک را اضافه کنید.
  • خوب به هم بزنید. شعله را کم کنید و شیر نارگیل را به تدریج هم بزنید تا منجمد نشود.
  • بگذارید ۶ تا ۷ دقیقه بجوشد سپس نمک را اضافه کنید.
  • حالا خرچنگ مرین شده را اضافه کنید و به آرامی هم بزنید.
  • در نهایت آب گوشت را اضافه کنید و اجازه دهید خرچنگ حدود ۶ تا ۸ دقیقه یا تا زمانی که سس غلیظ شود بپزد.
  • گرم را با برنج دم کرده سرو کنید.

خرچنگ با اسفناج و قارچ

سرو: ۱ وعده

زمان آماده سازی: ۵ دقیقه

زمان پخت: ۳۰ دقیقه

عناصر 

  • خرچنگ: ۱ عدد
  • روغن زیتون: ۱.۵ قاشق غذاخوری 
  • کره: ۳ مکعب کوچک
  • ساقه آویشن: ۳-۴ عدد
  • فلفل 
  • نمک: طبق ذائقه

برای اسفناج و قارچ:

  • برگ بچه اسفناج: یک دسته کوچک 
  • کره: ۲ مکعب 
  • پیاز: ۱-۲ قاشق چایخوری (ریز خرد شده)
  • سیر: ۱ قاشق چایخوری (ریز خرد شده)
  • قارچ: ۶-۸ عدد
  • فلفل
  • لیمو: ۱ عدد (آب گرفته)

روش آماده سازی

  • خرچنگ را از طول به دو نیم کنید و با نمک و فلفل مزه دار کنید.
  • روغن زیتون را در تابه داغ کنید و خرچنگ را به مدت ۱ دقیقه از هر دو طرف تفت دهید.
  • کره و آویشن را به خرچنگ اضافه کنید و تابه را در فر داغ ۱۶۰ درجه سانتیگراد قرار دهید.
  • دو حبه کره، پیاز، سیر و قارچ را در تابه داغ دیگری بریزید و ۱ دقیقه تفت دهید.
  • اسفناج را اضافه کرده و ظرف را به مدت ۳۰ ثانیه ببندید.
  • سپس آن را با کمی فلفل مزه دار کرده و بریزید.
  • در حین آبکاری، آویشن را از خرچنگ جدا کنید.
  • در بشقاب، خرچنگ را قرار دهید، آب لیمو را فشار دهید و آن را به صورت گرم همراه با اسفناج و قارچ سرو کنید.

خلدار ماچلی بریانی

سرو: ۷-۹ وعده 

زمان آماده سازی: ۱۰ دقیقه

زمان پخت: ۴۰ دقیقه

عناصر 

  • برنج باسماتی: ۱ کیلوگرم 
  • قیمه خالص: ۱۵۰ گرم 
  • دانه زیره: ۱ قاشق چایخوری 
  • گراز: ۱ قاشق چایخوری 
  • برگ بو: ۲ عدد
  • چوب دارچین: ۲ عدد
  • فلفل سیاه: ۱ قاشق چایخوری 
  • هل سبز: ۱/۲ قاشق چایخوری 
  • هل سیاه: ۲ عدد
  • فلفل قرمز: ۱ قاشق چایخوری (خرد شده)
  • نمک: طبق ذائقه
  • پیاز: ۱ عدد (خرد شده)
  • گوجه فرنگی: ۱ عدد (خرد شده)
  • فلفل سبز: ۳ عدد (خرد شده)
  • زنجبیل: ۱ قاشق غذاخوری (خرد شده)
  • سیر: ۱ قاشق غذاخوری (خرد شده)
  • خرچنگ: ۴ عدد کامل (اندازه کوچک، با سر و دم)
  • شیر: ۱ فنجان 
  • زعفران: ۱ قاشق چایخوری 
  • ماست: ۱ فنجان 

روش آماده سازی

  • برنج را بشویید. دسی گی را اضافه کنید و ادویه ها را با پیاز، گوجه فرنگی، فلفل سبز، زنجبیل و سیر در قابلمه برنجی تفت دهید. گوشت خرچنگ را اضافه کنید.
  • حدود ۱ لیتر آب به قابلمه اضافه کنید سپس شیر را اضافه کنید.
  • بگذارید بجوشد سپس برنج را اضافه کنید. بپزید تا آب تبخیر شود.
  • زعفران و ماست را اضافه کرده و درب آن را ببندید و ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید. اجازه دهید با حرارت آهسته پخته شود.
  • گرم سرو کنید.

ریزوتو خرچنگ 

سرو: ۲ وعده

زمان آماده سازی: ۳۰ دقیقه

زمان پخت: ۳۰ دقیقه

عناصر 

  • دم خرچنگ: ۱ عدد کوچک (یخ زده)
  • آب مرغ: ۲ ۱/۲ فنجان سدیم کم شده 
  • کره بدون نمک: ۲ قاشق غذاخوری
  • موسیر: ۲ عدد کوچک
  • برنج آربوریو: ۱/۲ پیمانه
  • براندی: ۳ قاشق غذاخوری
  • پنیر پارمزان: ۲ قاشق غذاخوری (تازه رنده شده)
  • پیازچه تازه: ۲ قاشق غذاخوری (خرد شده)
  • نمک کوشر
  • فلفل سیاه تازه آسیاب شده

روش آماده سازی

  • یک قابلمه متوسط ​​آب نمک را روی حرارت متوسط ​​رو به بالا گرم کنید تا بجوشد. یک دم خرچنگ را اضافه کنید و به مدت ۸ تا ۱۰ دقیقه بپزید تا پوست آن جمع شود و گوشت خرچنگ سفید شود. 
  • آبکش کنید و ۱۵ دقیقه خنک کنید. 
  • با استفاده از قیچی آشپزخانه، قسمت بالای پوسته را از طول برش دهید. گوشت خرچنگ را حذف کنید؛ به صورت ضربدری به قطعات ۱/۲ اینچی برش دهید.
  • در یک قابلمه متوسط، آب مرغ را حرارت دهید تا بجوشد؛ روی حرارت کم گرم نگه دارید
  • در یک قابلمه ۲-۱/۲ لیتری، یک قاشق غذاخوری کره را روی حرارت متوسط ​​آب کنید. بپزید تا کره شروع به کف کردن کند و قهوه ای شود به مدت ۱ تا ۱ ۱/۲ دقیقه. 
  • موسیر را اضافه کنید و به مدت ۲ تا ۳ دقیقه هم بزنید تا نرم شود. 
  • برنج را هم بزنید تا با کره آغشته شود. 
  • براندی را اضافه کنید و بجوشانید و هم بزنید تا تقریباً ۱ دقیقه تبخیر شود. ¼ فنجان آب را اضافه کنید و هم بزنید تا تقریباً ۱/۵ دقیقه کاملاً جذب شود.
  • به اضافه کردن آب، ¼ فنجان در یک زمان ادامه دهید، مدام هم بزنید و اجازه دهید هر دسته قبل از ریختن در دسته بعدی جذب شود. 
  • به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بپزید تا برنج نرم شود اما همچنان در حد گاز سفت باشد.
  • از روی حرارت بردارید؛ پارمزان، باقی مانده کره و ۱ ۱/۲ قاشق چایخوری پیازچه را با هم مخلوط کنید. با نمک و فلفل مزه دار کنید.
  • ریزوتو را به دو بشقاب سرو منتقل کنید. خرچنگ رزرو شده را روی آن بچینید و با پیازچه های باقی مانده تزئین کنید.

نکات

  • اگر برنج آربوریو در دسترس نیست، غذا را با هر برنج دیگری درست کنید.
  • استفاده از برندی اختیاری است.

ذخیره سازی و ایمنی مواد غذایی

  • همیشه گوشت خام را از سایر غذاها دور نگه دارید و قبل و بعد از آماده سازی سطوح، دست ها و ظروف را کاملا تمیز کنید. خرچنگ های یخ زده را باید با آب بندی و غوطه وری در آب سرد یا قرار دادن در یخچال به طور ایمن یخ زدایی کنید.
  • اگر خرچنگ زنده می خرید، همان روز آن را تهیه کنید.
  • خرچنگ ها باید پس از پختن در ظرف دربسته در یخچال نگهداری شوند و ظرف ۲ تا ۳ روز خورده شوند.
  • گوشت خرچنگ پخته و انتخاب شده به مدت ۳ تا ۴ روز در یک کیسه ضد رطوبت در یخچال نگهداری می شود.
  • قبل از مصرف بی خطر، خرچنگ باید حداقل به مدت ۱۵ ثانیه به دمای داخلی ۱۴۵ درجه فارنهایت برسد.

اثرات نامطلوب خوردن خرچنگ

سرشار از سدیم

خرچنگ دریایی و سایر صدف ها حاوی مقدار زیادی سدیم هستند. در هر وعده ۸۵ گرم، خرچنگ تقریباً ۱۳ میلی گرم سدیم دارد. طبق گفته سازمان جهانی بهداشت، مصرف بیش از حد سدیم می‌تواند پیامدهای مضر متعددی از جمله افزایش فشار خون و افزایش خطر سکته داشته باشد. بنابراین، هنگام پختن خرچنگ یا سایر غذاهای دریایی، سعی کنید نمک را به حداقل برسانید.

آلرژی

آلرژی به صدف‌ها (از جمله خرچنگ، خرچنگ و میگو) مکرر است و حساسیت به صدف بیشتر بر بزرگسالان تأثیر می‌گذارد تا کودکان. آلرژی به صدف با آلرژی ماهی پره دار متفاوت است. بسیاری از افرادی که به صدف‌ها حساسیت دارند، هنوز هم می‌توانند سایر اشکال غذاهای دریایی مانند صدف، صدف، گوش ماهی یا صدف را بخورند.

به گفته ACAAI، اسهال، استفراغ، بثورات پوستی یا تورم لب ها و زبان همه از علائم آلرژی به صدف هستند. اگر فکر می کنید که به صدف آلرژی دارید، برای آزمایش با یک متخصص آلرژی مشورت کنید.

بسیار فاسد شدنی

خرچنگ یک ماده بسیار فاسد شدنی است که برای جلوگیری از هجوم میکروبی باید آن را با احتیاط نگه دارید. عفونت های منتقله از غذا می تواند در نتیجه برخورد نادرست رخ دهد. با این حال، خوردن خرچنگ خام یا نپخته خطر ابتلا به بیماری های ناشی از غذا را افزایش می دهد.

داشتن باکتری آلوده کننده خرچنگ می تواند باعث اسهال، تهوع، استفراغ، تب، گرفتگی معده و سردرد شود. در نتیجه، طبق یک مطالعه، توصیه می شود از خوردن خرچنگ خام خودداری کنید. بنابراین، هنگام دست زدن به خرچنگ باید احتیاط کنید.

احتمال آلودگی فلزی

مانند سایر صدف های عجیب و غریب، خرچنگ دریایی ممکن است در معرض خطرات زیست محیطی مانند بیوتوکسین ها، فلزات سنگین و آلاینده های شیمیایی باشد. هنگام پخت و پز و نگهداری خرچنگ همیشه از غذاهای دریایی تازه از یک تامین کننده قابل اعتماد استفاده کنید و الزامات ایمنی مواد غذایی را رعایت کنید.

مصرف فلزات سنگین از طریق غذا ممکن است به سلامت شما آسیب برساند و یک مطالعه ارتباط آن را با آسیب مغزی و کلیوی و مشکلات قلبی در نوزادان نشان می دهد.

نتیجه

خرچنگ یک سخت پوست غنی از پروتئین است که سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین ها و مواد معدنی است. همچنین، گنجاندن آن در رژیم غذایی ممکن است به کاهش وزن و سلامت روان و همچنین کاهش خطر بیماری قلبی و سرطان کمک کند.

از طرف دیگر خرچنگ ها بسیار آلرژی زا هستند و ممکن است به طور بالقوه با باکتری های بیماری زا یا فلزات سنگین آلوده شوند. بنابراین افراد حساس تر مانند زنان باردار باید مصرف خود را کاهش دهند. برای جلوگیری از عفونت باکتریایی، فقط خرچنگ تازه و کاملا پخته شده مصرف کنید. 

سوالات متداول 

س. آیا خرچنگ به اندازه ماهی سالم است؟

الف. خرچنگ دریایی و سایر سخت پوستان مانند میگو و خرچنگ همگی حاوی پروتئین بالاتری نسبت به باله ماهی هستند که معمولاً به آنها ماهی می گویند. خرچنگ ها همچنین دارای روی، سلنیوم، امگا ۳، کولین و چربی سالم هستند که همگی فواید سلامتی دارند.

س. آیا خرچنگ سالم تر از مرغ است؟

A. بر اساس داده های USDA Food، خرچنگ پروتئین و کربوهیدرات بیشتری نسبت به مرغ دارد. مرغ همچنین دارای چربی تک غیراشباع، چند غیراشباع و اشباع شده است. به غیر از چربی تک غیراشباع، سایر چربی ها در خرچنگ وجود ندارد. علاوه بر این، چربی تک غیراشباع در خرچنگ با مقدار ناچیز ۱ گرم برای ۲۰۰ گرم خرچنگ وجود دارد. جدا از آن، خرچنگ ویتامین E، کولین و ویتامین A بیشتری دارد، در حالی که مرغ منبع عالی نیاسین است. 

س. آیا خرچنگ از میگو سالم تر است؟

A. طبق داده های داده شده در USDA، میگو پروتئین بیشتری و چربی کمتری نسبت به خرچنگ دارد. همچنین، خرچنگ کالری کمتری نسبت به میگو دارد. به عنوان مثال، ۲۰۰ گرم میگو می تواند ۸۵ کالری به شما بدهد، در حالی که خرچنگ می تواند ۷۷ کالری به شما بدهد. کلسیم و سدیم در خرچنگ به مقدار زیادی وجود دارد. با این حال، امگا ۳ در میگو، خرچنگ و خرچنگ به جای خرچنگ بسیار در دسترس است.

س. آیا خرچنگ کلسترول بالایی دارد؟

الف. خرچنگ ها دارای HDL بالایی هستند که گاهی اوقات به عنوان کلسترول “خوب” شناخته می شود. صدف‌ها، مانند خرچنگ و شاه خرچنگ، کلسترول بیشتری ندارند – و در بسیاری از موارد، کمتر از گوشت مرغ سفید بدون پوست و گوشت گاو بدون چربی (حدود ۶۰ میلی‌گرم در هر وعده ۸۵ گرمی) هستند. علاوه بر این، صدف‌ها کمترین میزان چربی را در میان صدف‌ها دارند، به ویژه خرچنگ که کمتر از یک گرم چربی در سه اونس (۸۵ گرم) دارد.

س. آیا می توانید هر روز خرچنگ بخورید؟

الف) خرچنگ یک غذای پر پروتئین است که حاوی ویتامین ها و مواد معدنی مختلف است. و از آنجایی که چربی اشباع شده و کلسترول مضر آن کم است، اگر بودجه شما اجازه می دهد، می توانید آن را تا دو یا سه بار در هفته بخورید.

س. آیا خرچنگ غذای سالمی است؟

الف) خرچنگ نوعی سخت پوست با پروتئین بالا است که همچنین دارای اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین ها و مواد معدنی فراوان است. همچنین دارای چربی و کلسترول بد بسیار کمتری است. بنابراین، گنجاندن آن در رژیم غذایی شما ممکن است به کاهش وزن و سلامت روان کمک کند و خطر بیماری قلبی و سرطان را کاهش دهد.

س. آیا خرچنگ التهابی است؟

الف. خرچنگ کم چرب است. با این حال، چربی موجود در آن چربی «سالم» است. به کاهش التهاب در بدن و ایجاد پروستاگلاندین‌ها کمک می‌کند، مناسب برای افرادی که از بیماری‌هایی از آرتریت گرفته تا مشکلات گردش خون رنج می‌برند.

س. چه زمانی نباید خرچنگ بخورید؟

الف- اگر به صدف آلرژی دارید، از خوردن خرچنگ پرهیز کنید. خرچنگ مقدار قابل توجهی جیوه دارد و بیش از شش بار در ماه آن را مصرف نمی کند. زنان، به ویژه، باید مصرف غذاهای احتمالاً با جیوه بالا را در دوران بارداری محدود کنند.

س. اگر زیاد خرچنگ بخورید چه اتفاقی می افتد؟

A. به طور معمول، قیمت خرچنگ بسیار بالا است که مردم نمی توانند به طور کلی آن را مصرف کنند. حتی اگر فردی دو تا سه وعده در هفته مصرف کند، طبق گفته متخصصان تغذیه، برای بدن قابل قبول است زیرا خرچنگ فواید زیادی برای سلامتی دارد و جیوه، چربی و کلسترول کمتری دارد. اگر به غذاهای دریایی یا صدف آلرژی دارید، ممکن است علائم را نشان دهید. در این صورت، داروی تجویز شده خود را مصرف کنید یا فوراً به پزشک مراجعه کنید و هنگام خرید و نگهداری خرچنگ، تمام دستورالعمل ها را رعایت کنید.

س. آیا خرچنگ برای کلیه ها خوب است؟

الف- برای داشتن یک رژیم غذایی سالم کلیه، باید غذای کم فسفر مصرف کنید. خرچنگ در هر وعده ۱۰۰ گرمی ۱۸۵ میلی گرم فسفر دارد. همچنین، سرشار از پروتئین، اسیدهای چرب امگا ۳ و کلسترول کمتری است که می تواند رژیم کلیوی خوبی را به شما بدهد. مراقب آلودگی فلزی در صدف ها و سایر غذاهای دریایی باشید، زیرا مصرف فلزات سنگین از طریق غذا ممکن است برای سلامتی شما مضر باشد. می تواند منجر به آسیب کلیه و مغز شود.

س. آیا خرچنگ دارای جیوه بالایی است؟

A. از آنجایی که خرچنگ یک جایگزین غذای دریایی کم جیوه است، نگرانی اصلی ایمنی این است که باید به اندازه کافی آن را نگه دارید، نگهداری کنید و کاملاً بپزید. خرچنگ تازه و منجمد را در خانه یا رستوران نگهداری می کند.

پیوند منبع

۵/۵ - (۱ امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه