داروهای ضد انعقاد چیست؟ | درمان ها و عوارض جانبی

ضد انعقادها داروهایی هستند که از انعقاد خون به سرعت یا به همان اندازه موثر جلوگیری می کنند. برخی از افراد داروهای ضد انعقاد را رقیق کننده خون می نامند. با این حال، خون عملاً رقیق‌تر نمی‌شود – در حالی که شما داروی ضد انعقاد مصرف می‌کنید، به راحتی لخته نمی‌شود.
داروهای ضد انعقاد برای درمان و پیشگیری از لخته شدن خون که ممکن است در رگ های خونی شما ایجاد شود استفاده می شود. لخته های خون می توانند رگ های خونی (یک سرخرگ یا یک سیاهرگ) را مسدود کنند. یک شریان مسدود شده مانع از رسیدن خون و اکسیژن به بخشی از بدن شما می شود (به عنوان مثال، به بخشی از قلب، مغز یا ریه). بافت تامین شده توسط یک شریان مسدود شده آسیب می بیند یا می میرد و این منجر به مشکلات جدی مانند سکته مغزی یا حمله قلبی می شود. لخته شدن خون در یک ورید بزرگ، مانند لخته در ورید پا – ترومبوز ورید عمقی (DVT)، می تواند منجر به مشکلات جدی شود. به عنوان مثال، می تواند منجر به لخته ای شود که از ورید پا به ریه ها می رود (آمبولی ریه). از داروهای ضد انعقاد نیز برای جلوگیری از لخته شدن خون استفاده می شود – شایع ترین شرایط برای این امر فیبریلاسیون دهلیزی (AF) است. هر فردی که در حین مصرف داروهای ضد انعقاد دچار آسیب به سر می شود، باید مستقیماً برای سی تی اسکن به بیمارستان مراجعه کند، که باید در عرض هشت ساعت پس از آسیب انجام شود، حتی اگر نگرانی دیگری وجود نداشته باشد.
در عرض چند ثانیه پس از بریدن رگ خونی، بافت آسیب دیده باعث می‌شود که سلول‌های ریز خون (پلاکت‌ها) چسبناک شده و در اطراف برش به هم جمع شوند. این پلاکت‌های فعال شده و بافت آسیب‌دیده مواد شیمیایی آزاد می‌کنند که با سایر مواد شیمیایی و پروتئین‌های موجود در خون واکنش می‌دهند که به آنها فاکتورهای لخته‌کننده می‌گویند. ۱۳ عامل انعقاد شناخته شده وجود دارد که با اعداد رومی آنها – فاکتور I به فاکتور XIII – نامیده می شوند. آبشار پیچیده‌ای از واکنش‌های شیمیایی شامل این عوامل لخته‌کننده به سرعت در کنار بریدگی رخ می‌دهد. مرحله نهایی این آبشار از واکنش های شیمیایی تبدیل فاکتور I (همچنین فیبرینوژن – یک پروتئین محلول) به رشته های نازک پروتئین جامد به نام فیبرین است. رشته‌های فیبرین شبکه‌ای تشکیل می‌دهند و سلول‌های خونی و پلاکت‌ها را به دام می‌اندازند که به صورت یک لخته جامد در می‌آیند.
بیشتر بخوانید
مقدار مصرف روغن ماهی: چقدر باید در روز مصرف کنید؟
اگر لخته خون در یک رگ خونی تشکیل شود، می تواند مشکلات جدی ایجاد کند. بنابراین، مواد شیمیایی نیز در خون وجود دارد که از تشکیل لخته جلوگیری می کند و مواد شیمیایی که لخته را حل می کند. بین تشکیل و جلوگیری از لخته شدن خون تعادل وجود دارد. به طور معمول، مگر اینکه رگ خونی آسیب دیده یا بریده شود، تعادل به نفع جلوگیری از تشکیل لخته در داخل رگ های خونی است. با این حال، گاهی اوقات لخته ای در رگ خونی ایجاد می شود که آسیب یا بریدگی نداشته است. داروهای ضد انعقاد با مواد شیمیایی مورد نیاز برای ایجاد لخته یا فاکتورهای انعقادی تداخل دارند. وارفارین، آسنوکومارول و فنیدیون اثرات ویتامین K را که برای ساختن برخی از فاکتورهای انعقادی لازم است، مسدود می کنند. مسدود کردن ویتامین K با افزایش زمان لازم برای ساخت فیبرین، از تشکیل لخته های خون به راحتی جلوگیری می کند. معمولاً دو یا سه روز طول می کشد تا این ضد انعقادها به طور کامل عمل کنند. گروه دیگر از داروهای ضد انعقاد، داروهای ضد انعقاد خوراکی با اثر مستقیم (DOACs) هستند. دابیگاتران، آپیکسابان، ادوکسابان و ریواروکسابان از عملکرد یک ماده شیمیایی خون به نام ترومبین جلوگیری می کنند که به نوبه خود مانع از ساخت فیبرین از فیبرینوژن می شود. دابیگاتران به ترومبین متصل می شود. آپیکسابان و ریواروکسابان از ساخت ترومبین جلوگیری می کنند. هر چهار دارو به سرعت عمل می کنند – در عرض دو تا چهار ساعت. اگر قبلاً لخته خون داشته باشید، داروهای ضد انعقاد تجویز می شوند که شایع ترین علت آن ترومبوز ورید عمقی (DVT) و/یا لخته در ریه است که به آن آمبولی ریوی (PE) می گویند. در این موارد از بزرگ شدن لخته جلوگیری می کنند. دلیل دیگر استفاده از آنها در صورت خطر لخته شدن خون (پیشگیری) است. نمونه هایی از افرادی که در معرض خطر لخته شدن خون هستند شامل هر کسی است که این بیماری را دارد: مؤسسه ملی بهداشت و مراقبت عالی (NICE) دستورالعمل خود را در سال ۲۰۲۱ تغییر داد تا توصیه کند که به افراد مبتلا به AF ​​به جای وارفارین یک DOAC پیشنهاد شود تا خطر سکته در آنها کاهش یابد. اگر در حال حاضر به دلیل ابتلا به AF ​​از وارفارین استفاده می کنید، ممکن است پزشک شما در مورد اینکه آیا ترجیح می دهید در قرار بعدی خود به DOAC تغییر دهید یا خیر صحبت کند.
بیشتر بخوانید
پیزوتیفن

یادداشت ویراستار

دکتر سارا جارویس، ۱۰ آگوست ۲۰۲۱ به روز رسانی خوب در مورد DOAC برای فیبریلاسیون دهلیزی NICE راهنمای خود را برای همه DOAC های فردی برای افرادی که AF دارند به روز کرده است. این مربوط به راهنمای به روز شده AF در بالا است، و توصیه می کند به افراد مبتلا به AF ​​به جای وارفارین، DOAC ارائه شود. این راهنما اهمیت توضیح تمام جوانب مثبت و منفی DOAC های مختلف را که کمی متفاوت با یکدیگر کار می کنند را به پزشک یادآوری می کند. اگر در حال حاضر وارفارین مصرف می کنید، پزشک شما همچنین باید تمام خطرات و مزایای تعویض وارفارین به DOAC را توضیح دهد.
تعدادی از عوارض جانبی احتمالی با داروهای ضد انعقاد وجود دارد و لیست همه آنها در اینجا ممکن نیست. با این حال، عارضه جانبی عمده از همه داروهای ضد انعقاد خونریزی است. افرادی که وارفارین، آسنوکومارول و فنی‌دیون مصرف می‌کنند باید آزمایش‌های خونی منظمی برای اندازه‌گیری سرعت لخته شدن خون انجام دهند. برای فهرست کاملی از عوارض جانبی احتمالی و احتیاط ها، بروشور همراه با نام تجاری خاص خود را ببینید. داروهای ضد انعقاد گاهی با داروهای دیگری که ممکن است مصرف کنید واکنش نشان می دهند. بنابراین، مطمئن شوید که پزشکتان از داروهای دیگری که مصرف می‌کنید، از جمله داروهایی که خریداری کرده‌اید به جای تجویز، اطلاع داشته باشد. یکی از نشانه هایی که نشان می دهد ممکن است بیش از حد داروهای ضد انعقاد مصرف کنید این است که ممکن است به راحتی خونریزی یا کبودی داشته باشید. همچنین، اگر خونریزی داشته باشید، ممکن است خونریزی به سرعت معمول متوقف نشود. اگر هر یک از عوارض جدی خونریزی زیر هنگام مصرف داروهای ضد انعقاد رخ داد، باید فوراً به پزشک مراجعه کرده و آزمایش خون بدهید:
  • عبور خون در ادرار یا مدفوع (مدفوع). توجه داشته باشید: خون در مدفوع ممکن است قرمز روشن باشد. اما اگر از معده یا روده کوچکتان خونریزی دارید، مدفوع شما ممکن است به رنگ سیاه یا آلویی درآید. به این میلنا می گویند. اگر ملنا دارید باید فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.
  • خونریزی شدید در طول پریود یا سایر خونریزی های شدید واژن (در زنان).
  • کبودی شدید.
  • خونریزی بینی طولانی مدت (بیش از ۱۰ دقیقه طول می کشد).
  • خون در بیمار شما (استفراغ).
  • سرفه کردن خون.
  • اگر خود را بریدید یا خونریزی دیگری داشتید، اگر خونریزی به همان سرعتی که انتظار داشتید متوقف نشد، باید در اسرع وقت به دنبال کمک پزشکی باشید.
بیشتر بخوانید
از آشواگاندا تا رودیولا - 6 آداپتوژن که سلامت شما را متحول می کند
برخی از افرادی که هیچ عامل خطر دیگری برای آسیب مغزی ندارند، در صورت مصرف داروهای ضد انعقاد، خطر خونریزی پس از آسیب سر را افزایش می دهند. NICE توصیه می کند که افرادی که درمان ضد انعقادی مصرف می کنند باید سی تی اسکن سر را در عرض هشت ساعت پس از آسیب انجام دهند. بنابراین، اگر دچار آسیب به سر هستید و از داروهای ضد انعقاد استفاده می کنید، باید به A&E مراجعه کرده و داروی مصرفی خود را به آنها اطلاع دهید. برخی از موارد مهم دیگر که در مورد داروهای ضد انعقاد باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:
  • اگر درمان دارویی دارید، باید همیشه به متخصص مراقبت های بهداشتی بگویید که از داروهای ضد انعقاد استفاده می کنید. مهم است که بدانند ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا خونریزی متوقف شود.
  • اگر وارفارین مصرف می کنید باید همیشه جزوه زرد رنگ درمان ضد انعقاد را که به شما داده می شود همراه داشته باشید. این در مواقع اورژانسی است و پزشک باید بداند که وارفارین مصرف می‌کنید و با چه دوزی.
  • اگر جراحی یا آزمایش تهاجمی دارید، ممکن است نیاز به قطع موقت مصرف داروهای ضد انعقاد داشته باشید.
  • به دندانپزشک خود بگویید که داروی ضد انعقاد مصرف می کنید. بیشتر کارهای دندانپزشکی خطر خونریزی غیرقابل کنترل را به همراه ندارند. با این حال، برای کشیدن دندان و جراحی، ممکن است به طور موقت نیاز به قطع مصرف داروهای ضد انعقاد داشته باشید.
  • شما باید مقدار الکلی که می نوشید را به حداکثر یک یا دو واحد در هر روز محدود کنید و هرگز زیاده روی نکنید.
  • در حالت ایده آل، سعی کنید از فعالیت هایی که ممکن است باعث ساییدگی، کبودی یا بریدگی شوند (مثلاً ورزش های تماسی) اجتناب کنید. حتی باغبانی، خیاطی و غیره می تواند شما را در معرض خطر بریدگی قرار دهد. مراقب باشید و هنگام باغبانی از وسایل حفاظتی مانند دستکش مناسب باغبانی استفاده کنید.
  • برای جلوگیری از بریدگی و خونریزی لثه هنگام مسواک زدن یا اصلاح بیشتر مراقب باشید. استفاده از یک مسواک نرم و یک تیغ برقی را در نظر بگیرید.
  • سعی کنید از نیش حشرات خودداری کنید. هنگامی که با حشرات در تماس هستید از مواد دافع استفاده کنید.
بیشتر بخوانید
تری سیلیکات منیزیم
در موارد زیر نمی توانید قرص های ضد انعقاد مصرف کنید
  • باردار هستید (اگر باردار هستید و نیاز به داروهای ضد انعقاد دارید، ممکن است با تزریق دارویی به نام هپارین درمان شوید).
  • زخم معده داشته باشد.
  • خونریزی مغزی (سکته مغزی هموراژیک) داشته است.
  • داروهای خاصی را مصرف کنید که ممکن است با داروهای ضد انعقاد شما تداخل داشته باشند (اینها بین داروهای ضد انعقاد مختلف متفاوت است – پزشک یا داروساز شما می تواند توصیه کند).
  • خونریزی شدید دارید و درمان نمی شود.
  • به جراحی می روید که ممکن است در معرض خطر خونریزی شدید باشید.
  • فشار خون بسیار بالا دارند.
  • کاهش شدید عملکرد کلیه – میزان کاهش عملکرد کلیه که در آن شما نمی توانید ضد انعقاد مصرف کنید بین داروهای ضد انعقاد مختلف متفاوت است.
برای لیست کامل افرادی که نمی توانند داروی ضد انعقاد مصرف کنند، لطفا بروشور همراه دارو را ببینید.

عوارض قرص فت فیس برای بارداری
عوارض قرص بلک اسلیم
عوارض قرص رزبری کتون تمشک
عوارض قرص جی سی
عوارض قرص گلوریا
عوارض قرص فلوردو
عوارض قرص فت فست یا fat fast
عوارض قرص super fat face چیست
عوارض قرص لاغری پلاتین
عوارض قرص لاغری اسلیم پلاس
لیست قرص های چاقی مورد تایید وزارت بهداشت
عوارض قرص الفا اسلیم
Source link

لطفاً به این مطلب امتیاز دهید. این‌کار به بهبود ارائه مطالب کمک خواهد کرد.
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه