داروهای ضد رتروویروسی HIV: انواع و عوارض جانبی

درمان ضد رتروویروسی (ART) از ترکیبی از داروها برای کاهش میزان HIV در بدن استفاده می کند. هنگامی که فردی آنها را به طور مداوم مصرف می کند، این داروها در محدود کردن تأثیر ویروس بسیار مؤثر هستند.

اگرچه نابرابری بر اساس منطقه و جمعیت وجود دارد، پیشرفت در ART باعث شده است ممکن است برای بسیاری از افراد مبتلا به اچ آی وی طول عمری مشابه با افراد بدون HIV داشته باشند.

ART به حفظ سلامت بدن کمک می کند و از پیشرفت علائم جلوگیری می کند. زمانی که فردی طبق دستور از این رژیم پیروی کند، از انتقال ویروس به دیگران نیز جلوگیری می کند.

مراکز کنترل و حفاظت از بیماری (CDC) به همه افراد مبتلا به HIV توصیه می شود که این درمان را انجام دهند، صرف نظر از اینکه چه مدت به این ویروس مبتلا شده اند یا در حال حاضر چقدر سالم هستند. در چند سال گذشته، ART قوی تر، سمی تر و استفاده آسان تر شده است. این عوارض جانبی کمتری نسبت به گذشته ایجاد می کند و شدت آنها کمتر است.

این مقاله به بررسی تفاوت‌های بین داروهای ضدرتروویروسی رایج می‌پردازد و نحوه عملکرد آنها، از جمله عوارض جانبی بالقوه‌شان را تشریح می‌کند. همچنین اطلاعاتی در مورد شروع درمان ارائه می دهد.

HIV یک رترو ویروس است. درمان ضد رتروویروسی با کاهش مقادیر ویروس در بدن با HIV مبارزه می کند.

رتروویروس با وارد شدن به سلول‌های میزبان بدن و ساختن کپی‌هایی از خود، که به تکثیر ادامه می‌دهند، گسترش می‌یابد. با گذشت زمان، ویروس می تواند سیستم ایمنی بدن فرد را از بین ببرد.

هنگامی که فردی مبتلا به HIV می شود، به طور خاص گلبول های سفید خونی به نام سلول های CD4+ را هدف قرار می دهد. اینها معمولاً به سیستم ایمنی بدن کمک می کنند تا با عفونت و بیماری مبارزه کند. در غیاب درمان، ویروس به این سلول‌ها آسیب می‌زند و از بین می‌رود.

استفاده از ART از پیشرفت HIV جلوگیری می کند. آی تی از تکثیر ویروس جلوگیری می کندکه به بدن اجازه می دهد گلبول های سفید مفیدتری تولید کند.

بیشتر بخوانید
دوز آشواگاندا: چقدر باید در روز مصرف کنید؟

اگرچه ART نمی تواند HIV را از بدن حذف کند، اما می تواند سیستم ایمنی بدن را به اندازه کافی قوی نگه دارد تا از برخی از سرطان های مرتبط با HIV. جلوگیری کند .

ART این کار را با کاهش میزان HIV در خون به سطوح بسیار پایین انجام می دهد. سرکوب ویروس زمانی اتفاق می افتد که تعداد افراد به کمتر از  ۲۰۰ نسخه ویروس در هر میلی لیتر خون برسد

وقتی بار ویروسی آنقدر کم باشد که غیرقابل تشخیص باشد، دیگر به سیستم ایمنی آسیب نمی رساند و بدون خطر انتقال ویروس به دیگران کمپین های بهداشت عمومی از این موضوع به عنوان “غیر قابل کشف = غیر قابل انتقال” یاد می کنند.

پیروی از یک رژیم ART شامل مصرف ترکیبی از داروها در هر روز است. این معمولا شامل حداقل سه داروی مختلف از حداقل دو دسته دارویی می شود .

در زیر برخی از کلاس های داروهای درمان HIV آورده شده است.

مهارکننده های نوکلئوزیدی رونوشت معکوس

مهارکننده های نوکلئوزیدی رونوشت معکوس (NRTIs) عملکرد آنزیمی به نام رونوشت معکوس را که HIV برای تکثیر به آن نیاز دارد، مسدود می کند.

برخی از نمونه های NRTI عبارتند از:

  • آباکاویر (زیاژن)
  • امتریسیتابین (Emtriva)
  • لامیوودین (Epivir)
  • تنوفوویر دیزوپروکسیل فومارات (Viread)
  • زیدوودین (رتروویر)

مهارکننده های ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی

مهارکننده های غیر نوکلئوزیدی رونوشت معکوس (NNRTIs) به ترانس کریپتاز معکوس متصل شده و از تکثیر HIV جلوگیری می کند.

برخی از نمونه های NNRTI عبارتند از:

  • دوراویرین (Pifeltro)
  • efavirenz (Sustiva)
  • اتراویرین (هوش)
  • ریلپیویرین (ادورانت)

مهارکننده های پروتئاز

مهارکننده های پروتئاز (PIs) آنزیم دیگری به نام پروتئاز HIV را مهار می کنند. HIV همچنین برای تکثیر به پروتئاز نیاز دارد.

برخی از انواع PI عبارتند از:

  • آتازاناویر (ریاتاز)
  • داروناویر (Prezista)
  • فوزامپرناویر (Lexiva)
  • ریتونویر (Norvir)
  • تیپراناویر (Aptivus)

بازدارنده های ورود

همانطور که از نام آن پیداست، این داروها از ورود HIV به سلول های هدف جلوگیری می کنند. HIV برای نفوذ به سلول‌های ایمنی باید به پروتئین‌های سلول‌ها متصل شود و این داروها از این اتفاق جلوگیری می‌کنند.

مردم اغلب از مهارکننده‌های ورود استفاده می‌کنند، زمانی که سایر درمان‌ها مؤثر نبوده‌اند.

بیشتر بخوانید
ویاگرا یا سیالیس یا لویترا یا استندرا: کدام بهترین است؟

نمونه هایی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از انفوویرتاید (Fuzeon) و maraviroc (Selzentry).

مهارکننده های اینتگراز

HIV از آنزیمی به نام اینتگراز برای ارسال مواد ژنتیکی خود به DNA سلول ها استفاده می کند. مهارکننده های اینتگراز این عمل را مسدود می کنند.

تحقیقات در مورد این داروها ادامه دارد، اما برخی از انواع تایید شده در حال حاضر شامل دولوتگراویر (Tivicay) و raltegravir (Isentress) هستند.

داروهای ضد رتروویروسی می توانند اثرات نامطلوبی داشته باشند. اکثر آنها قابل کنترل هستند، اما برخی می توانند جدی باشند. داروهای جدیدتر معمولاً عوارض جانبی کمتر و شدیدتری دارند.

مزایای مصرف داروهای HIV معمولاً بیشتر از عوارض جانبی آن است. این درمان‌ها می‌توانند به افراد کمک کنند تا زندگی طولانی و سالم با کاهش خطر عوارض و انتقال HIV داشته باشند.

عوارض جانبی بالقوه بسته به نوع دارویی که فرد استفاده می کند متفاوت است. گاهی اوقات یک دارو عوارض جانبی متفاوتی در افراد مختلف ایجاد می کند.

عوارض جانبی کوتاه مدت ART، مانند حالت تهوع یا خستگی، ممکن است فقط چند روز یا چند هفته ادامه داشته باشد. سایر عوارض جانبی مانند کلسترول بالا ممکن است برای چند ماه یا چند سال ظاهر نشود.

عوارض جانبی احتمالی ART عبارتند از:

افرادی که عوارض جانبی شدید یا پایدار را تجربه می کنند باید با یک متخصص مراقبت های بهداشتی در مورد تغییر دوز خود یا یافتن ترکیب دارویی جدیدی که برای آنها بهتر عمل می کند صحبت کنند.

کسانی که مایل به قطع مصرف دارو هستند باید ابتدا با یک متخصص مراقبت های بهداشتی صحبت کنند. استراحت از ART می تواند به تکثیر سریع HIV کمک کند و خطر ابتلا به بیماری و عفونت را افزایش دهد.

برخی از عوارض جانبی طولانی مدت ART ممکن است شامل موارد زیر باشد:

عوارض جانبی که به عوارض جدی‌تر و نیاز احتمالی به مراقبت فوری اشاره می‌کنند عبارتند از:

افرادی که تورم صورت، گلو یا زبان را تجربه می کنند نیاز به درمان اورژانسی دارند. آنها باید با آمبولانس تماس بگیرند یا در صورت وقوع به نزدیکترین اورژانس مراجعه کنند.

بیشتر بخوانید
عوارض قرص لاغری فلوردو

مدیریت عوارض جانبی

متخصصان مراقبت های بهداشتی می توانند از افرادی که عوارض جانبی ART تجربه می کنند حمایت کنند. هنگامی که علائم شدید یا مداوم هستند، ممکن است داروهای جایگزین را توصیه کنند.

هر کسی که به ART فکر می کند باید سبک زندگی، نیازها، ترجیحات و وضعیت سلامت فعلی خود را با یک متخصص مراقبت های بهداشتی در میان بگذارد، که این موارد را هنگام ایجاد یک برنامه درمانی ارزیابی می کند.

داروهای ضد رتروویروسی می توانند با مواد مختلفی تداخل داشته باشند، از جمله:

افرادی که از ART استفاده می کنند باید به متخصص مراقبت های بهداشتی بگویند که چه داروها و مکمل های دیگری مصرف می کنند، زیرا این موارد می توانند بر نحوه عملکرد ART تأثیر بگذارند. برخی از ترکیبات باعث ایجاد واکنش های نامطلوب می شوند.

برخی از داروهای اچ آی وی نیز ممکن است باعث کاهش اثربخشی کنترل هورمونی بارداری شوند. افرادی که از این نوع پیشگیری از بارداری استفاده می کنند ممکن است بخواهند با استفاده از روش دیگری برای جلوگیری از بارداری بررسی کنند.

همانطور که در بالا ذکر شد، CDC توصیه می کنیم که همه افراد مبتلا به HIV از ART استفاده کنند، صرف نظر از اینکه چه مدت به این ویروس مبتلا شده اند یا در حال حاضر چقدر سالم هستند.

که شامل گروه های زیر می شود:

  • افرادی که در مراحل اولیه HIV هستند
  • افرادی که هستند حامله
  • افراد مبتلا به ایدز
  • افراد مبتلا به عفونت یا سرطان های مرتبط با HIV

در حالت ایده‌آل، فردی ART را از روزی که آزمایش HIV مثبت دریافت می‌کند یا در اسرع وقت بعد از آن شروع می‌کند. این به آنها می دهد بهترین شانس کاهش بار ویروسی آنها، جلوگیری از عوارض و جلوگیری از انتقال.

افرادی که درمان مناسب با ART دریافت نمی کنند، معمولاً مرحله ۳ HIV یا ایدز را در داخل ایجاد می کنند ۱۰ سال. سیستم ایمنی بدن آنها در آن نقطه به شدت آسیب می بیند و آنها را در برابر عفونت ها یا انواع خاصی از سرطان آسیب پذیر می کند.

بیشتر بخوانید
داروهای ضد انعقاد خوراکی انواع داروهای ضد انعقاد خوراکی; اطلاعات

حفظ یک برنامه درمانی روزانه می تواند برای برخی چالش برانگیز باشد. دلایل این امر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ناتوانی در پرداخت هزینه داروها
  • عدم دسترسی به درمان
  • تبعیض در سیستم بهداشت و درمان
  • مسائل مربوط به سلامت روان و مصرف مواد
  • ترس از قرص یا خستگی قرص

افرادی که در پیروی از رژیم ART مشکل دارند باید با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنند که بتواند با آنها برای یافتن راه حل مناسب همکاری کند.

داروهای ضد رتروویروسی درمان موثری برای HIV هستند. سازمان‌های سراسر جهان توصیه می‌کنند که هر کسی که آزمایش ویروس آن مثبت است، درمان ضد رتروویروسی (ART) را در اسرع وقت آغاز کند.

ART می تواند خطر عوارض مرتبط با HIV را کاهش دهد، از پیشرفت ویروس جلوگیری کند و از انتقال بیشتر جلوگیری کند. همچنین می تواند کیفیت زندگی و امید به زندگی فرد را افزایش دهد.

گاهی اوقات افراد با ART عوارض جانبی را تجربه می کنند. برخی از این موارد باید پس از چند روز یا چند هفته درمان از بین بروند. اگر این کار را نکنند، ممکن است فرد برای تجویز داروهای مختلف به یک متخصص مراقبت های بهداشتی نیاز داشته باشد.

متخصصان مراقبت های بهداشتی می توانند اطلاعات بیشتری در مورد ART و راهنمایی در مورد گزینه های درمانی خاص ارائه دهند.

سایر مقالات در این زمینه

عوارض قرص فت فیس برای بارداری
عوارض قرص بلک اسلیم
عوارض قرص رزبری کتون تمشک
عوارض قرص جی سی
عوارض قرص گلوریا
عوارض قرص فلوردو
عوارض قرص فت فست یا fat fast
عوارض قرص super fat face چیست
عوارض قرص لاغری پلاتین
عوارض قرص لاغری اسلیم پلاس
لیست قرص های چاقی مورد تایید وزارت بهداشت
عوارض قرص الفا اسلیم

Source link

لطفاً به این مطلب امتیاز دهید. این‌کار به بهبود ارائه مطالب کمک خواهد کرد.
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه