زایمان زودرس به زایمانی گفته می شود که قبل از هفته ۳۷ بارداری شروع شود. زمانی اتفاق می افتد که رحم به طور منظم منقبض می شود و منجر به تغییراتی در دهانه رحم می شود. ده درصد زنانی که زایمان زودرس دارند در هفت روز آینده زایمان می کنند. اما برای اکثریت زنان، زایمان زودرس به خودی خود متوقف می شود.

در ایالات متحده، سولفات منیزیم به رایج ترین دارو برای درمان زایمان زودرس تبدیل شده است. سولفات منیزیم فقط به صورت داخل وریدی تجویز می شود. یک انفوزیون اولیه ۴ تا ۶ گرم به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه و سپس دوز نگهدارنده ۲ تا ۳ گرم در ساعت داده می شود.

سولفات منیزیم چگونه کار می کند؟

پزشکان دقیقا نمی دانند سولفات منیزیم چگونه انقباضات را مهار می کند. شایع ترین توضیح این است که منیزیم سطح کلسیم را در سلول های عضلانی رحم کاهش می دهد. از آنجایی که کلسیم برای انقباض سلول‌های عضلانی ضروری است، تصور می‌شود که این امر باعث شل شدن عضله رحم می‌شود.

درمان زایمان زودرس: سولفات منیزیم

سولفات منیزیم چقدر موثر است؟

سولفات منیزیم اغلب در کاهش انقباضات کاملاً مؤثر است، اگرچه این تأثیر و مدت زمان ماندگاری آن در زنان متفاوت است. با این حال، مانند تمام داروهای توکولیتیک، سولفات منیزیم به طور مداوم از زایمان زودرس برای مدت زمان قابل توجهی جلوگیری یا به تاخیر نمی اندازد.

بیشتر بخوانید
نکاتی در مورد میگرن قاعدگی

با این حال، مطالعات نشان داده اند که سولفات منیزیم می تواند زایمان را حداقل برای چند روز به تاخیر بیندازد (بسته به اینکه دهانه رحم زنان در زمان شروع دارو چقدر گشاد شده است).

این زمان زیادی نیست، اما اگر به مادر استروئید همراه با سولفات منیزیم داده شود، می تواند تفاوت زیادی برای جنین ایجاد کند. پس از ۴۸ ساعت، استروئیدها عملکرد ریه نوزاد را بهبود می بخشند و خطر مرگ را تا ۴۰ درصد کاهش می دهند.

همچنین سولفات منیزیم خطر ابتلا به فلج مغزی نوزاد را در صورت تولد زودهنگام کاهش می دهد.

بیشتر بخوانید
گزینه های درمان ناباروری

عوارض جانبی بالقوه سولفات منیزیم چیست؟

برای مادر

حدود نیمی از زنانی که سولفات منیزیم دریافت می کنند عوارض جانبی دارند. عوارض جانبی بالقوه شامل گرگرفتگی، احساس ناراحتی گرما، سردرد، خشکی دهان، حالت تهوع و تاری دید است. زنان اغلب می گویند که احساس می کنند از بین رفته اند، انگار که آنفولانزا دارند. این عوارض جانبی می توانند ناراحت کننده باشند، اما خطرناک نیستند.

هنگامی که سولفات منیزیم در دوزهای بالا تجویز می شود، می تواند باعث ایست قلبی و نارسایی تنفسی شود. خوشبختانه، زنان را می توان از نظر افزایش سطح منیزیم خون تحت نظر داشت. اگر سطوح خیلی بالا رفت، می توان دوز را کاهش داد.

یکی از رایج‌ترین علائمی که پرستاران مراقب آن هستند، از دست دادن رفلکس حرکتی زانو است (تکانی که معمولاً زمانی رخ می‌دهد که پای شما درست زیر زانو ضربه می‌زند). برون ده ادرار شما نیز احتمالاً هر ساعت در بیمارستان اندازه گیری می شود تا از مسمومیت جلوگیری شود.

بیشتر بخوانید
آمنوره: عدم قاعدگی

اگر به دلایلی سطح آن خیلی بالا رفت، داروی دیگری به نام گلوکونات کلسیم می تواند به معکوس کردن اثرات سولفات منیزیم کمک کند.

برای کودک

از آنجایی که سولفات منیزیم اکثر ماهیچه ها را شل می کند، نوزادانی که برای مدت طولانی در معرض منیزیم بوده اند ممکن است در بدو تولد بی حال یا شل شوند. این اثر معمولاً با پاک شدن دارو از سیستم نوزاد از بین می رود.

آیا زنانی هستند که نباید سولفات منیزیم مصرف کنند؟

به زنانی که شرایط پزشکی دارند و ممکن است با عوارض جانبی شرح داده شده در بالا بدتر شوند، نباید سولفات منیزیم یا داروهای مشابه مصرف کنند. این شامل زنان مبتلا به میاستنی گراویس (اختلال عضلانی) یا دیستروفی عضلانی است.

زایمان زودرس

برخی از زنان ممکن است در معرض خطر بیشتری برای زایمان زودرس باشند. عوامل عبارتند از:

  • زایمان زودرس قبلی
  • دهانه رحم کوتاه
  • فاصله کوتاه بین بارداری
  • سابقه جراحی روی رحم/دهانه رحم
  • عوارض بارداری
  • عوامل سبک زندگی (مانند سیگار کشیدن در دوران بارداری، وزن کم قبل از بارداری، سوء مصرف مواد)
بیشتر بخوانید
هنگام تعویض قرص های ضد بارداری چه انتظاری باید داشت؟

اگر نگران هستید که ممکن است در معرض خطر باشید، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است لازم باشد در دوران بارداری اقدامات احتیاطی خاصی مانند استراحت در بستر انجام دهید تا خیلی زود زایمان نکنید.

 خلاصه

اگر مشکوک به زایمان زودرس هستید و به هفته ۳۷ بارداری نرسیده اید، با پزشک خود تماس بگیرید. آنها قادر خواهند بود مراحل بعدی را تعیین کنند، از جمله اینکه آیا شما نیاز به نظارت و/یا ارزیابی دارید.