در مورد سندرم باسن مرده چه کنیم (اگر تمام روز می نشینید این را بخوانید)

«سندرم باسن مرده» ممکن است شبیه کنایه‌ای از سوی یک مربی پرخاشگر دبیرستان باشد – «چرا دیروز در تمرین نبودی؟ آیا یک مورد سندرم باسن مرده ایجاد شده است؟ با این حال، در حالی که این یک اصطلاح پزشکی نیست، سندرم باسن مرده، همچنین به عنوان فراموشی گلوتئال یا به طور علمی تر، تاندونوپاتی گلوتئال شناخته می شود، یک مشکل پزشکی بالقوه دردناک را توصیف می کند که در واقع می تواند ناشی از  نشستن بیش از حد  روی باسن شما باشد.

ایوان جانسون، DPT ، مدیر درمان سرپایی Och Spine Care در NewYork-Presbyterian می گوید: «اصطلاحات سندرم باسن مرده و فراموشی گلوتئال هیچ معنای پزشکی دقیقی ندارند و ضعف انتخابی عضلات باسن، به ویژه عضله گلوتئوس مدیوس را توصیف می کنند.  شهر نیویورک. “ضعف و مهار عضلات سرینی مدیوس و سایر عضلات سرینی یک یافته رایج است و می تواند به بسیاری از شرایط دردناک کمک کند.”

معمولاً علت اصلی سندرم باسن مرده،  ورزش نکردن است . Medhat F. Mikhael، MD ، مدیر پزشکی می گوید: “وقتی ساعت های طولانی در محل کار می نشینید و سپس به خانه می آیید و می نشینید، برای صرف غذا و تماشای تلویزیون، عضلات سرینی مدیوس یکی از عضلاتی است که تمایل به تنبلی دارند.”  مرکز بهداشت ستون فقرات در مرکز پزشکی MemorialCare Orange Coast در لس آنجلس و اورنج کانتی، کالیفرنیا.

جانسون توضیح می دهد که در حالی که نه سندرم باسن مرده و نه فراموشی گلوتئال یک تشخیص پزشکی نیستند، تاندیوپاتی گلوتئال، اصطلاح ارجح، یک وضعیت پزشکی است و به اختلالات تاندون گلوتئوس مدیوس اشاره دارد.

در مورد سندرم باسن مرده چه کنیم (اگر تمام روز می نشینید این را بخوانید)

چه چیزی باعث سندرم باسن مرده می شود؟

جانسون توضیح می دهد که سه ماهیچه وجود دارد که گروه عضلانی سرینی را تشکیل می دهند. بزرگترین عضله سرینی ماکسیموس است که معمولاً باسن شما نامیده می شود (عضله ای است که روی آن می نشینید). دو عضله سرینی دیگر عضلات سرینی مدیوس و مینیموس هستند. به عنوان یک گروه، عضلات سرینی مسئول اکستنشن لگن (هنگامی که جلوی ران را دراز می‌کنید، مانند راه رفتن) و ربودن لگن (زمانی که پای خود را به طرف بیرون می‌برید) هستند. آنها برای ثبات لگن و هم ترازی اندام تحتانی (ران و ساق پا) مهم هستند. جانسون می‌گوید: «ضعف این ماهیچه‌ها ممکن است به دلیل سبک زندگی بی‌تحرک رخ دهد و ممکن است به الگوهای [حرکتی کمتر از ایده‌آل] کمک کند و به لگن و ستون فقرات فشار وارد کند.

نشستن زیاد، به دلیل کار روی میز یا دلایل دیگر، نیز می تواند نقش داشته باشد. جانسون توضیح می‌دهد: «کسی که برای مدت طولانی یا مکرر می‌نشیند و کشش نمی‌کشد، ورزش نمی‌کند یا تند راه نمی‌رود، ممکن است دچار سفتی خم‌کننده‌های لگن شود». “این می تواند منجر به مهار و ضعف عضله سرینی ماکسیموس در طول زمان شود” و می تواند منجر به خستگی و آسیب شود. او می افزاید: این به این دلیل است که اگر خم کننده های لگن سفت باشند، اکستانسور هیپ (گلوتئوس ماکسیموس) باید برای انجام اکستنشن مفصل ران بسیار سخت تر کار کند.

در همین حال، گلوتئوس مدیوس، مسئول اصلی ربودن لگن است. جانسون می‌گوید: وقتی این عضله ضعیف است (به دلیل سبک زندگی بی‌تحرک یا عوامل دیگر)، می‌تواند بر توانایی شما برای نگه داشتن لگن در سطحی که روی یک پا می‌ایستید تأثیر بگذارد. هنگامی که لگن ثابت نگه داشته نمی شود، می تواند در یک طرف بیفتد. این می تواند باعث استرس و درد در لگن و ستون فقرات و همچنین پایین ساق روی زانو شود.

جانسون توضیح می‌دهد: «آنقدر نیست که عضله فراموش می‌کند (یا دچار فراموشی می‌شود)، بلکه بیشتر این است که عضله به دلیل ضعف و تاندونوپاتی خسته می‌شود و نمی‌تواند بار را تحمل کند.

سندرم باسن مرده چه احساسی دارد

مروری که در  مجله Orthopedic Journal of Sports Medicine منتشر شده است ، اشاره می کند که تاندیوپاتی گلوتئال معمولاً به صورت درد و حساسیت مزمن جانبی لگن ظاهر می شود  . در برخی موارد، می تواند باعث درد ناتوان کننده مفصل ران شود.

دکتر سیذارت تامبار، روماتولوژیست مستقر در شیکاگو، در مطب خود می‌گوید، افرادی که تحت تأثیر تاندونوپاتی گلوتئال قرار گرفته‌اند «معمولاً با درد در ناحیه لگن یا خستگی بیشتر ظاهر می‌شوند» که ممکن است باعث شود آنها فکر کنند که عصب فشرده شده‌اند.

جانسون می‌افزاید : «درد جانبی لگن ممکن است گاهی اوقات به سختی از یک عصب تحت فشار در ستون فقرات تشخیص داده شود، اما ارزیابی بالینی کامل و  تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)  می‌تواند به روشن شدن عامل درد کمک کند.

بر اساس  بررسی منتشر شده در  Sports Medicine ، تاندونوپاتی گلوتئال می تواند با خواب (دراز کشیدن به پهلو) و وظایف متداول تحمل وزن تداخل داشته باشد .

بر اساس یک  تفسیر بالینی منتشر شده در  مجله بین المللی ورزش فیزیوتراپی ، درد لگن مشخصه این بیماری اغلب کسل کننده و دردناک است .

بر اساس   بررسی مجله Orthopedic Journal of Sports Medicine ، سندرم باسن مرده همچنین می تواند با راه رفتن و بالا رفتن از پله ها باعث درد شود.

جانسون می گوید: «فعالیت های تحمل وزن از راه رفتن تا بالا رفتن از پله ها می تواند بسیار دردناک باشد، زیرا عضله سرینی مدیوس برای انجام این وظایف باید سخت کار کند. درد با دراز کشیدن به پهلو اغلب نشانه  بورسیت  لگن است. بورس تروکانتریک بزرگ مستقیماً زیر تاندون گلوتئوس مدیوس قرار دارد و اغلب با تاندونوپاتی ملتهب می شود. هر گونه فشار مستقیم روی این ناحیه ممکن است دردناک باشد، مانند دراز کشیدن به آن سمت.

چه کسانی در خطر ابتلا به سندرم باسن مرده هستند؟

دکتر میخائیل می‌گوید: سندروم باسن مرده بیماری کارگران یقه سفید است، اما معمولاً بیکاری فراتر از محل کار است. او توضیح می دهد: «شما [معمولا] این را در یک فرد جوانی که در ساعات تعطیلی خود فعال است نمی بینید».

میخائیل می افزاید که این سندروم افرادی را نیز تحت تاثیر قرار می دهد که تحرک آنها به دلیل بیماری، آسیب یا بهبودی پس از جراحی به طور موقت کاهش می یابد. طبق گفته کلینیک  کلیولند ، به طرز عجیبی، این سندروم در دسته‌ای از افرادی که بسیار فعال هستند نیز بروز می‌کند: ورزشکاران، به‌ویژه دوندگانی که از تمرکز بر تمرینات متقابل و تمرینات قدرتی غفلت می‌کنند .

جانسون توضیح می‌دهد : « دویدن  مستلزم فرود آمدن مکرر روی یک پا با نیروی زیاد روی لگن است (تا ۳ تا ۶ برابر وزن بدن شما). اگر افراد دارای عدم تعادل ماهیچه‌ای ذاتی، مکانیک ضعیف پا و ساق پا یا دویدن مکرر بر روی سطوح ناهموار باشند، می‌توانند بر عضله گلوتئوس مدیوس بیش از حد فشار وارد کنند و با سایر عضلاتی که به عدم تعادل بیشتر و استرس بیشتر کمک می‌کنند، جبران کنند. با گذشت زمان ممکن است کمپلکس عضلانی تاندون ضعیف شده و دچار پارگی های کوچک شود. این به درد و افزایش اختلال عملکرد کمک می کند.»

بر اساس بررسی پزشکی ورزشی، سندرم باسن مرده بیشتر در میانسالی رخ می دهد و زنان را بیشتر از مردان مبتلا می کند   .

برخی از بینش ها در مورد بیمار معمولی مبتلا به سندرم باسن مرده را می توان از  مرور مجله ارتوپدی پزشکی ورزشی به دست آورد  . در میان ۱۱۰۳ بیمار از ۲۷ مطالعه، میانگین سنی ۵۳.۷ سال بود. به نظر می رسد زنان بسیار بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می شوند. نسبت بیماران زن به مرد ۷ به ۱ بود. میانگین شاخص توده بدنی (BMI) 28.3 بود که در رده “اضافه وزن” مقیاس BMI قرار دارد  اما  چاق نیست.

چگونه از سندرم باسن مرده جلوگیری کنیم

جانسون می‌گوید همانطور که فقدان ورزش منجر به سندرم باسن مرده می‌شود، ورزش هدفمند و متفکرانه که تعادل عضلانی، قدرت مرکزی و مکانیک مناسب را بهینه می‌کند، می‌تواند از آن پیشگیری و معکوس کند.

دکتر تامبر می افزاید: “هیچ رازی برای آن وجود ندارد.” «بیشتر حرکت کنید. از میز ایستاده بر خلاف میز نشستن استفاده کنید. برخیز و نوعی ورزش روزانه انجام بده.»

جانسون انجام تمریناتی مانند صدف تاشو، پیاده روی خرچنگ، بالا بردن پاهای دراز کشیده،  اسکات و استپ بالا را سه تا چهار بار در هفته برای تقویت گروه عضلانی گلوتئال توصیه می کند، اما خاطرنشان می کند که “فرم مناسب برای جلوگیری از تداوم الگوهای حرکتی معیوب مهم است.” به طور کلی، شما می توانید با دو تا سه ست ۱۰ تکراری برای هر تمرین شروع کنید (با قوی تر شدن، مقاومت را افزایش دهید)، اما جانسون توصیه می کند به بدن خود گوش دهید و در سطح تناسب اندام مناسب خود کار کنید.

«موشن لوسیون است. فعال ماندن بهترین دارو برای بی‌حالی و ضعف است.» “برخاستن منظم از روی میز برای سلامت کمر و لگن ضروری است.” یک تایمر را در نظر بگیرید تا به خود یادآوری کند که هر ۲۰ دقیقه یا بیشتر از روی صندلی بلند شوید و حرکت کنید یا کشش دهید.

چگونه علائم مرده باسن را درمان کنیم

با توجه به توضیحات بالینی فوق، اگر علائم سندرم باسن مرده را دارید، یک فیزیوتراپ ورزشی ممکن است از چندین آزمایش برای تشخیص یا رد تاندونوپاتی گلوتئال استفاده کند. ام آر آی یا سونوگرافی نیز ممکن است استفاده شود.

بر اساس بررسی پزشکی ورزشی ، مدیریت سندرم باسن مرده معمولاً شامل تزریق کورتیکواستروئید، ورزش، یا درمان با موج شوک است و جراحی برای موارد سرسخت در نظر گرفته شده است   .

مهمترین چیز برای درمان اقدام فوری است. تامبر می گوید: «سندرم باسن مرده یک مشکل پیشرونده است. وقتی از ماهیچه ها آنطور که باید استفاده نمی شود، مشکلات بیشتر می شوند.

جانسون اضافه می‌کند که عدم مراجعه به درمان سریع می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند  استئوآرتریت لگن ، تاندونوپاتی پیشرونده و بورسیت مزمن لگن شود.

تحقیق در مورد سندرم باسن مرده

یک  مطالعه  با ۲۰۴ شرکت‌کننده که درد لگن را به دلیل تاندیوپاتی گلوتئال تجربه کردند، نشان داد که ترکیبی از ورزش و آموزش نسبت به تزریق کورتیکواستروئید در کاهش درد مؤثرتر است و هر دو مؤثرتر از عدم درمان بودند.

مطالعه دیگری   نشان داد که  تزریق پلاسمای غنی از پلاکت  نتایج کوتاه مدت و بلندمدت بهتری نسبت به تزریق کورتیکواستروئید ارائه می دهد.

یک  کارآزمایی کوچک ایتالیایی  با ۵۰ نفر اثربخشی درمان با امواج شوک را نشان داد.

تامبر می‌گوید که در بیشتر موارد، بهترین راه درمان، تجزیه و تحلیل سبک زندگی است. او می‌گوید: «فکر می‌کنم اگر این بیماری را دارید یا این علائم را دارید، باید از نحوه زندگی خود آگاه باشید.»

لینک منبع

۵/۵ - (۱ امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه