رشد بیش از حد باکتری های روده کوچک SIBO و درمان آن

رشد بیش از حد باکتری های روده کوچک (SIBO) وضعیتی است که زمانی رخ می دهد که تعداد زیادی باکتری در روده کوچک مستعمره شوند. می تواند باعث نفخ، اسهال یا یبوست شود.

باکتری ها به شکل میکروبیوم روده برای سیستم گوارش ضروری هستند. این بیشتر در روده بزرگ وجود دارد، اما روده کوچک حاوی باکتری های زیادی نیست.

ترشحات معده و حرکت رو به جلو غذا از طریق دستگاه گوارش از رشد بیش از حد باکتری ها در روده کوچک جلوگیری می کند. با این حال، اگر این عملکردها به طور موثر کار نکنند، باکتری ها می توانند تکثیر شوند.

روده کوچک قادر به تحمل تعداد زیادی باکتری نیست. وقتی فرد غذا می خورد، این باکتری ها شروع به تخمیر غذا می کنند. در برخی افراد، این باعث علائم می شود.

به نظر می رسد SIBO با سندرم روده تحریک پذیر (IBS) مرتبط باشد. احتمال ابتلا به SIBO در افراد مبتلا به IBS بیشتر از بقیه افراد است. با این حال، همه افراد مبتلا به IBS برای SIBO مثبت نیستند.

در این مقاله به علائم، عوامل خطر و عوارض SIBO می پردازیم. ما همچنین بهترین رژیم های غذایی را برای تسکین علائم بررسی می کنیم.

علائم و نشانه های SIBO

زن جوانی که به دلیل نفخ ناشی از SIBO روی تخت دراز کشیده است. او یک گوشی در دست دارد.

علائم SIBO می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، بسته به میزان خفیف یا شدید رشد بیش از حد باکتری ها و اینکه آیا فردی دارای شرایطی است.

با این حال، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • نفخ
  • اسهال
  • یبوست
  • کمبود ویتامین های غیر قابل توضیح، به ویژه کمبود ویتامین B12

نوع میکروبی که بیش از حد رشد می کند نیز ممکن است علائم را تعیین کند. تحقیقات نشان می دهد که باکتری های تولید کننده هیدروژن بیشتر با اسهال مرتبط هستند، در حالی که گونه های تولید کننده متان بیشتر با یبوست مرتبط هستند.

علل

پزشکان همیشه مطمئن نیستند که چه چیزی باعث SIBO می شود. تاکنون، محققان عوامل زیر را که ممکن است در ایجاد SIBO نقش داشته باشند شناسایی کرده اند:

  • تحرک کم: معمولاً روده ها غذا و باکتری ها را از طریق دستگاه گوارش فشار می دهند که از تجمع بیش از حد باکتری در روده کوچک جلوگیری می کند. با این حال، اگر فردی تحرک کم داشته باشد، این مکانیسم کند می شود و به غذا اجازه می دهد در روده کوچک تخمیر شود.
  • دیسبیوز: دیس بیوز زمانی است که میکروبیوم یک فرد نامتعادل می شود، حاوی گونه های بسیار مضر میکروب یا گونه های مفید کافی نیست. تحقیقات در مورد اینکه چگونه گونه‌های مختلف میکروارگانیسم‌ها بر هضم تأثیر می‌گذارند هنوز ادامه دارد، اما مطالعات قبلی نشان می‌دهد که افراد مبتلا به IBS اغلب دارای تنوع کمتر، گونه‌های مفید کمتر و مقادیر بیشتری از گونه‌های تولیدکننده متان در میکروبیوم خود هستند که می‌تواند حرکت را کاهش دهد.
  • Hypochlorhydria: این اصطلاح سطوح پایین اسید معده را توصیف می کند. وقتی کسی اسید معده کافی ندارد، ممکن است باکتری‌ها بیشتر از حد معمول به سمت دستگاه گوارش مهاجرت کنند، زیرا محیط آنقدر اسیدی نیست که آنها را بکشد. محققان معتقدند افرادی که از مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) استفاده می‌کنند، گاستریت خودایمنی دارند یا تحت عمل گاسترکتومی قرار گرفته‌اند، در معرض خطر هیپوکلریدری و SIBO هستند. با این حال، شواهد قطعی در این مورد وجود ندارد و تحرک پایین ممکن است عامل خطر مهمتری باشد.
  • تفاوت های ساختاری: گاهی اوقات، SIBO به این دلیل رخ می دهد که فرد دارای تفاوت های ساختاری در دستگاه گوارش است. به عنوان مثال می توان به دیورتیکولوز روده کوچک، فیستول و کولون کوتاه شده اشاره کرد. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ ، افرادی که تحت عمل کولکتومی قرار گرفته اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به SIBO هستند.
  • سوء مصرف الکل: مصرف زیاد الکل می تواند به میکروبیوم آسیب برساند و منجر به دیس بیوز، آسیب به دیواره های روده و التهاب شود.
بیشتر بخوانید
جسم خارجی بلعیده شده (یا استنشاق شده).

عوامل خطر

احتمال ابتلا به SIBO در افراد مبتلا به برخی بیماری های زمینه ای بیشتر از افراد دیگر است. این افراد عبارتند از:

  • کم کاری تیروئید
  • دیابت
  • بیماری پارکینسون
  • سندرم روده کوتاه
  • آمیلوئیدوز
  • اسکلروز سیستمیک
  • نارسایی مزمن کلیه

SIBO همچنین در افراد مسن شایع تر است، احتمالاً به دلیل حرکت گوارشی کندتر. در بین زنان نیز شیوع بالاتری وجود دارد، اما دلایل آن نامشخص است.

یک مطالعه کوچک در سال ۲۰۱۷ نشان داد که احتمال ابتلا به SIBO در افراد چاق ۱۱ برابر بیشتر از افراد بدون چاقی است. مشخص نیست که چرا این مورد بوده است، زیرا این خطر در شرکت‌کنندگانی که تحرک گوارشی سالم و سطح pH داشتند، بیشتر بود. تحقیقات بیشتری برای درک پیوند ضروری است.

تشخیص

پزشک با پرسش در مورد علائم و سابقه پزشکی فرد، SIBO را تشخیص می دهد. آنها ممکن است برای نشانه هایی از گاز اضافی یا نفخ شکم را احساس کنند. اگر به SIBO مشکوک باشند، آزمایش را توصیه می کنند.

تست تنفس

آزمایش تنفس لاکتولوز غلظت هیدروژن و متان را در نفس فرد اندازه گیری می کند. نتایج این آزمایش می تواند تشخیص SIBO را تایید کرده و میزان رشد بیش از حد را نشان دهد. آنها همچنین نشان می دهند که آیا رشد بیش از حد عمدتاً از میکروب های تولید کننده هیدروژن یا متان تشکیل شده است.

فرد باید ۲۴ ساعت قبل از آزمایش ناشتا باشد. سپس یک محلول قندی حاوی لاکتولوز می نوشند، قندی که فقط باکتری های روده می توانند آن را تجزیه کنند.

وقتی باکتری ها قند را تجزیه می کنند، گازهایی تولید می کنند که وارد جریان خون شده و به ریه ها می روند. آزمایش تنفس این گازها را هنگام بازدم فرد اندازه گیری می کند.

تست تنفسی گلوکز در مقابل لاکتولوز

برخی از پزشکان به جای آزمایش تنفس لاکتولوز، آزمایش تنفس گلوکز را انجام می دهند. برخی از دانشمندان از این روش انتقاد کرده اند ، زیرا بدن می تواند گلوکز را به سرعت جذب کند، به این معنی که ممکن است به ناحیه رشد بیش از حد نرسد.

بیشتر بخوانید
سفت‌شدگی مدفوع: علائم و درمان روده نهفته.

با این حال، دیگران استدلال می‌کنند که این جذب سریع می‌تواند یک مزیت باشد، زیرا احتمال رسیدن قند به روده بزرگ را کاهش می‌دهد، جایی که با تغذیه تعداد زیادی از باکتری‌ها در آنجا نتیجه مثبت کاذب ایجاد می‌کند.

آسپیراسیون روده باریک و کشت

این استاندارد طلایی برای آزمایش SIBO است، اما یک آزمایش تهاجمی تر است. آزمایش‌های آسپیراسیون روده باریک شامل انجام آندوسکوپی توسط پزشک می‌شود، به این معنی که یک دوربین کوچک و نازک را از طریق دهان و به پایین وارد معده می‌کند.

هنگامی که دستگاه به دوازدهه می رسد، جایی که معده به روده کوچک متصل می شود، پزشکان از آندوسکوپ برای نمونه برداری از بافت استفاده می کنند. سپس نمونه را به آزمایشگاه می فرستند تا باکتری های موجود را تجزیه و تحلیل کند.

شایان ذکر است که با آزمایش آسپیره روده کوچک و همچنین تست تنفس، هیچ آستانه پذیرفته شده جهانی برای آنچه که نتیجه مثبت SIBO را تشکیل می دهد وجود ندارد. این امر تشخیص را برای کسانی که نتایج آزمایش قطعی کمتری دارند دشوارتر می کند.

تست های دیگر

آزمایش‌های موجود برای SIBO همیشه دقیق نیستند، بنابراین ممکن است پزشک آزمایش‌های دیگری را برای دریافت تصویر بهتری از سلامت گوارشی افراد توصیه کند. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آزمایش خون برای تشخیص نشانگرهای خودایمنی یا التهاب
  • تست تحرک برای تعیین اینکه آیا کسی مشکل ساختاری در روده کوچک دارد یا خیر
  • یک آزمایش نفوذپذیری روده، که ارزیابی می کند که آیا پوشش روده “نشتی” دارد یا خیر.
  • آزمایش مدفوع برای تجزیه و تحلیل میکروبیوم روده

درمان

از آنجایی که SIBO ممکن است به دلایل پیچیده رخ دهد، درمان آن دشوار است. گزینه های درمانی مختلفی از جمله آنتی بیوتیک ها، پیوند میکروبیوتای مدفوع و تغییرات رژیم غذایی در دسترس هستند.

آنتی بیوتیک ها

این درمان اصلی SIBO است. پزشکان ممکن است از یک نوع آنتی بیوتیک یا ترکیبی برای حذف رشد بیش از حد استفاده کنند.

یک گزینه محبوب ریفاکسیمین (Xifaxan) است. مطالعات قبلی نشان می دهد که این آنتی بیوتیک برای افرادی که دارای رشد بیش از حد هیدروژنی هستند بهترین کارایی را دارد. نئومایسین، یا ترکیبی از ریفاکسیمین و نئومایسین، ممکن است برای کسانی که دارای SIBO غالب متان هستند، بهتر باشد. با این حال، تحقیقات در مورد بهترین راه های درمان SIBO هنوز ادامه دارد.

میزان عود پس از درمان SIBO نسبتاً بالا است. به همین دلیل، در کنار مصرف آنتی بیوتیک ها، بررسی علت زمینه ای SIBO برای کاهش خطر بازگشت رشد بیش از حد ضروری است.

بسته به علت اصلی، این ممکن است به معنای مصرف داروهایی برای سرعت بخشیدن به تحرک، توقف درمان PPI یا درمان سایر شرایطی باشد که ممکن است در ایجاد آن موثر باشند.

پروبیوتیک ها و پیوند میکروبیوتای مدفوع

نقش پروبیوتیک ها در درمان SIBO بحث برانگیز است. در حالی که برخی از مطالعات نشان داده اند که گونه های خاص می توانند حرکت را بهبود بخشند و هیدروژن را در تنفس کاهش دهند، برخی دیگر نشان داده اند که پروبیوتیک ها ممکن است باعث ایجاد SIBO شوند.

بیشتر بخوانید
مدفوع کف آلود : چه چیزی باعث اجابت مزاج کف‌آلود می شود؟

اگر فردی تحرک کم داشته باشد و پروبیوتیک مصرف کند، این امکان وجود دارد که رشد بیش از حد را بیشتر کند یا رشد موجود را بدتر کند. نتایج می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

پیوند میکروبیوتای مدفوعی (FMT) یک درمان نسبتاً جدید است که شامل پیوند فلور روده اهدایی توسط پزشک از طریق رکتوم به بیمار می‌شود. باز هم، تحقیقات نتایج متفاوتی در مورد استفاده از این روش به عنوان درمانی برای SIBO ایجاد کرده است. برخی از مطالعات موردی اشاره کرده اند که به نظر می رسد FMT باعث SIBO می شود. در حال حاضر، سازمان غذا و دارو (FDA) این درمان را تایید نکرده است.

رژیم غذایی SIBO

رژیم های غذایی نمی توانند SIBO را درمان کنند، اما می توانند علائم را کاهش دهند. آنچه موثر است می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما یک گزینه محبوب رژیم غذایی کم FODMAP است.

رژیم غذایی کم FODMAP مصرف الیگوساکاریدهای قابل تخمیر، دی ساکاریدها، مونوساکاریدها و پلی ال ها را محدود می کند. اینها موادی هستند که بدن انسان آنها را تجزیه نمی کند، به این معنی که باکتری ها می توانند از آنها تغذیه کنند. محدود کردن غذاهای با FODMAP بالا ممکن است گاز، نفخ، یبوست و اسهال را کاهش دهد.

هم نوع و هم مقدار غذاهایی که فرد می خورد در رژیم غذایی کم FODMAP مهم است. از آنجایی که نسبتاً پیچیده است و می تواند تغییرات عمده ای در رژیم غذایی داشته باشد، بهتر است برای اجرای آن با یک متخصص تغذیه همکاری کنید. یک متخصص می تواند اطمینان حاصل کند که یک فرد تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت می کند.

عوارض

در مواردی که SIBO شدید باشد یا به خوبی کنترل نشود، ممکن است فرد اسهال یا یبوست قابل توجهی داشته باشد. این علائم می تواند منجر به عوارضی مانند :

  • کمبودهای تغذیه ای
  • کاهش وزن ناخواسته
  • کم آبی بدن

این عوارض می تواند بر بسیاری از جنبه های سلامتی از جمله سطح انرژی، هورمون ها و سلامت روان فرد تأثیر بگذارد. علاوه بر این، زندگی با SIBO می تواند چالش برانگیز باشد، که ممکن است باعث استرس، اضطراب و خلق و خوی ضعیف شود.

جلوگیری

همیشه نمی توان از SIBO جلوگیری کرد، اما افراد می توانند اقدامات لازم را برای مراقبت از سلامت روده خود انجام دهند. این شامل:

  • خوردن یک رژیم غذایی مغذی و متنوع: خوردن غذاهای متنوع می تواند به افزایش تنوع فلور روده کمک کند، که ممکن است احتمال دیس بیوزیس را کاهش دهد. میوه ها، سبزیجات و غلات کامل به ویژه مفید هستند.
  • ترک سیگار: سیگار و سایر محصولات حاوی نیکوتین می توانند ترکیب فلور روده فرد را تغییر دهند. این ممکن است در dysbiosis نقش داشته باشد.
  • مصرف پروکینتیک ها: پروکینتیک ها نوعی دارویی هستند که حرکت گوارشی را تسریع می کنند. آنها ممکن است خطر SIBO را در افرادی که خطر ابتلا به آن افزایش می‌یابد، مانند افرادی که دارای شرایط زمینه‌ای هستند یا PPI مصرف می‌کنند، کاهش دهند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ نشان داد افرادی که پروکینتیک و PPI را با هم مصرف می‌کردند نسبت به افرادی که PPI را به تنهایی مصرف می‌کردند، احتمال کمتری داشت که تشخیص SIBO دریافت کنند.
  • درمان هیپوکلریدریا: اگر فردی اسید معده پایینی داشته باشد، پرداختن به این موضوع ممکن است خطر ابتلا به SIBO را کاهش دهد، اگرچه نیاز به مطالعات بیشتری برای تایید این ارتباط وجود دارد. نحوه درمان هیپوکلریدری توسط پزشک به علت آن بستگی دارد.
  • مدیریت سایر شرایط: اگر فردی دارای شرایطی باشد که با SIBO همراه است، مانند کم کاری تیروئید یا دیابت، مدیریت موثر این شرایط ممکن است تأثیر آنها بر سیستم گوارشی را کاهش دهد.
بیشتر بخوانید
آنچه باید در مورد سوزش سر دل بدانید

سوالات متداول

در اینجا چند پاسخ به سوالاتی که مردم اغلب در مورد SIBO می پرسند آورده شده است.

مدفوع SIBO چگونه است؟

مدفوع ممکن است آبکی، چرب و بدبو باشد. مدفوع چرب تمایل دارد روی آب شناور شود.

چگونه SIBO را تعمیر می کنید؟

درمان معمولا با آنتی بیوتیک است. حدود ۴۵ درصد از افراد پس از یک دوره کامل درمان، بازگشت SIBO را پیدا می کنند. اگر این اتفاق در عرض ۳ ماه رخ دهد، پزشک دوره دوم آنتی بیوتیک را تجویز می کند. اگر بعداً عود کند، ممکن است آنتی بیوتیک بدهند یا ممکن است به دنبال علل احتمالی دیگر باشند.

علائم SIBO چیست؟

علائم معمولاً شامل ناراحتی شکمی، نفخ و باد شکم، اسهال آبکی و مدفوع چرب است. با گذشت زمان، کاهش وزن و کمبود ویتامین می تواند منجر شود.

اگر SIBO را درمان نکنید چه اتفاقی می افتد؟

عوارض SIBO شامل کاهش وزن و کمبودهای تغذیه ای است. در نهایت، می تواند منجر به نارسایی روده شود، جایی که روده دیگر به طور موثر عمل نمی کند.

درد SIBO در کجا قرار دارد؟

SIBO باعث درد در شکم می شود.

خلاصه

SIBO زمانی اتفاق می افتد که باکتری های روده بزرگ به روده کوچک مهاجرت می کنند. می تواند علائمی مانند نفخ، اسهال و یبوست ایجاد کند. پزشکان می توانند با انجام آزمایش تنفس لاکتولوز یا آسپیراسیون روده کوچک و آزمایش کشت، SIBO را تشخیص دهند.

درمان SIBO معمولاً شامل مصرف یک یا چند آنتی بیوتیک برای حذف رشد بیش از حد باکتری ها است. اثربخشی درمان های دیگر، مانند پروبیوتیک ها، کمتر مشخص است. گزینه های جدیدتر، مانند FMT، به طور کامل درک نشده اند و ممکن است خطراتی را به همراه داشته باشند.

افراد باید با یک متخصص گوارش صحبت کنند که در مورد SIBO و اختلالات گوارشی مرتبط با آن می‌داند، اگر علائم دائمی را تجربه می‌کنند.

پیوند منبع

دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه