قابل درک است که والدین زمانی که فرزندشان همزمان با همسالان خود به مراحل اصلی رشد خود نمی رسد عصبی می شوند. به ویژه یک نقطه عطف وجود دارد که بسیاری از والدین را عصبی می کند: یادگیری صحبت کردن.

اکثر کارشناسان استفاده از جدول زمانی توسعه را به عنوان یک راهنمای کلی به جای شواهد عینی از تاخیرهای توسعه توصیه می کنند. با این حال، به‌عنوان یک والدین، اگر فکر می‌کنید فرزندتان مانند سایر بچه‌های هم سن خود صحبت نمی‌کند، سخت است نگران نباشید.

اگر کودک شما در صحبت کردن مشکل دارد، ممکن است به عنوان تاخیر در گفتار در نظر گرفته شود. بسته به شدت، تأخیر در گفتار می تواند از صحبت نکردن تا مشکل در تلفظ کلمات یا حتی مشکل در ساختن جمله متغیر باشد.

بسیاری از مردم تصور می کنند که تاخیر زبان یا اختلال گفتار تأثیر طولانی مدتی بر توانایی کودک برای برتری در مدرسه و فراتر از آن خواهد داشت. اما یک بیماری کمتر شناخته شده به نام سندرم انیشتین ثابت می کند که همیشه اینطور نیست.

سندرم انیشتین چیست؟

سندرم انیشتین وضعیتی است که در آن کودک دیر  حرف می زند، اما استعداد خود را در زمینه های دیگر تفکر تحلیلی نشان می دهد. یک کودک مبتلا به سندرم انیشتین در نهایت بدون هیچ مشکلی صحبت می کند، اما در سایر زمینه ها از منحنی جلوتر می ماند.

سندرم انیشتین: ویژگی ها، تشخیص و ...healthline.comhttps://www.healthline.com › سلامتی

همانطور که ممکن است حدس بزنید، سندرم انیشتین به نام آلبرت انیشتین، یک نابغه معتبر و – به گفته برخی از زندگی نامه نویسان – یک دیر صحبت کننده نامگذاری شده است. قبل از ۵ سالگی جملات کامل را نمی گفت. تأثیر انیشتین بر دنیای علمی را در نظر بگیرید: اگر او دیر صحبت می‌کرد، مطمئناً برای او مانعی نبود.

مفهوم سندرم انیشتین توسط اقتصاددان آمریکایی توماس سوول ابداع شد و بعداً توسط دکتر استفان کاماراتا – یک پزشک شاغل و استاد محترم از گروه علوم شنوایی و گفتار در دانشکده پزشکی دانشگاه وندربیلت – حمایت شد.

سوول خاطرنشان کرد که در حالی که دیر صحبت کردن می تواند نشانه ای از اوتیسم یا سایر شرایط رشد باشد، درصد قابل توجهی از کودکان دیر صحبت می کنند اما بعداً رشد می کنند و ثابت می کنند که متفکرانی سازنده و بسیار تحلیلی هستند.

بیشتر بخوانید
میگرن در کودکان

حقیقت این است که تحقیقات کافی در مورد سندرم انیشتین انجام نشده است. این یک اصطلاح توصیفی بدون تعریف یا معیارهای پزشکی مورد توافق است که تحقیق را دشوار می کند. ما واقعاً نمی دانیم که این وضعیت چقدر گسترده است، چه ژنتیکی باشد یا محیطی، یا اینکه آیا با شرایط دیگری مانند اوتیسم که باعث تاخیر در زبان و گفتار می شود، ظاهر می شود.

اعتقاد بر این است که بخشی از کودکانی که دیر صحبت می‌کنند، از این تاخیر رشدی بیشتر می‌شوند و ثابت می‌کنند که با استعداد و فوق‌العاده باهوش هستند. این کودکان به عنوان کاندیدایی برای ابتلا به سندرم انیشتین واجد شرایط هستند.

در یک مصاحبه با MIT Pressکاماراتا اظهار داشت که دیر گفتار اغلب به عنوان دلیل قطعی در تشخیص اوتیسم پذیرفته می شود. در واقعیت، دلایل زیادی وجود دارد که کودک ممکن است بعداً صحبت کند، از کار کردن در مرحله رشد با سرعت خاص خود گرفته تا مسائل فیزیکی مانند کاهش شنوایی.

مطالعات جمعیتی ثابت کرده است که تنها درصد کمی از کودکانی که دیر صحبت می کنند، به اختلال طیف اوتیسم (ASD) مبتلا هستند. تحقیقات کاماراتا نشان می دهد که از هر ۹ یا ۱۰ کودک در جمعیت عمومی، ۱ کودک دیر صحبت می کند، در حالی که از هر ۵۰ یا ۶۰ کودک، ۱ کودک دارای علائم ASD است.

کاماراتا هشدار می دهد که اغلب، پزشکانی که سعی در تشخیص کودک دیر صحبت می کنند، ممکن است به جای تلاش برای رد کردن آن، به دنبال علائم اوتیسم باشند.

او احساس می کند که این عمل مشکل ساز است زیرا بسیاری از علائم رشد طبیعی در کودکان نوپا می تواند به عنوان علائم اوتیسم اشتباه گرفته شود. او این را تشخیص «تأییدکننده» می‌نامد تا تشخیص افتراقی.

کاماراتا پیشنهاد می کند که اگر کودک دیر صحبت شما مبتلا به ASD تشخیص داده شود، باید از پزشک خود بپرسید که علاوه بر تاخیر زبان، چه چیز دیگری به این تشخیص اطلاع داده است.

برای یک کودک دیر صحبت که هیچ بیماری زمینه‌ای دیگری ندارد، تشخیص ASD نادرست است و درمان‌های توصیه‌شده مؤثر نخواهد بود.

هایپرلکسیا زمانی است که کودک می تواند خیلی زودتر از همسالان خود بخواند، اما بدون اینکه بیشتر مطالبی را که می خوانند بفهمد. سندرم انیشتین و هایپرلکسیا هر دو شرایطی هستند که می توانند منجر به آن شوند کودکان مبتلا به ASD به اشتباه تشخیص داده می شوند.

بیشتر بخوانید
اگر فکر می کنید فرزندتان بدخلق است چه باید بدانید

کودک مبتلا به سندرم انیشتین در نهایت بدون هیچ مشکلی صحبت می کند. ممکن است کودک مبتلا به هایپرلکسی لزوماً مبتلا به ASD تشخیص داده نشود، اما مطالعات نشان می دهد که یک همبستگی قوی وجود دارد. ۸۴ درصد کودکان مبتلا به هایپرلکسیا بعداً با ASD تشخیص داده می شوند.

هنگام بررسی ارتباط بین ASD، هایپرلکسیا و سندرم انیشتین، تفکر گسترده‌تر می‌تواند مفید باشد. تاخیر زبان در کودکان مبتلا به ASD بسیار رایج است، اما تنها نشانگر تشخیص نیست.

مشخصات

بنابراین چگونه می توانید تشخیص دهید که آیا فرزندتان به سندرم انیشتین مبتلا شده است؟ خوب، اولین سرنخ این است که آنها صحبت نمی کنند. آنها احتمالاً طبق دستورالعمل‌های توصیه شده برای سنشان در رسیدن به نقاط عطف گفتار تاخیر دارند.

فراتر از آن، کتاب توماس سوول در سال ۱۹۹۷ «کودکان دیر صحبتویژگی‌های کلی را که او در کودکان مبتلا به سندرم انیشتین توصیف می‌کند، بیان می‌کند:

  • توانایی های برجسته و زودرس تحلیلی یا موسیقیایی
  • خاطرات برجسته
  • رفتار با اراده قوی
  • علایق بسیار گزینشی
  • آموزش تاخیری گلدان
  • توانایی خاص خواندن یا استفاده از اعداد یا رایانه
  • خویشاوندان نزدیک با مشاغل تحلیلی یا موسیقی
  • تمرکز شدید روی هر کاری که زمان آنها را اشغال می کند

اما دوباره، سندرم انیشتین به خوبی تعریف نشده است و تشخیص اینکه چقدر شایع است دشوار است. رفتار با اراده قوی و علایق انتخابی می تواند بسیاری از کودکان نوپا را توصیف کند – حتی آنهایی که دیر صحبت نمی کنند.

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد دیر صحبت کردن همیشه نشانه ناتوانی ذهنی یا کاهش هوش نیست. همچنین هیچ اسلحه سیگاری وجود ندارد که نشان دهد هر کودکی که ممکن است به سندرم انیشتین مبتلا باشد استعداد استثنایی دارد و ضریب هوشی بالای ۱۳۰ دارد.

در واقع، از مطالعات موردی که در کتاب Sowell در سال ۱۹۹۷ به عنوان داستان موفقیت برای افرادی که دیر صحبت می‌کنند برجسته شده است، بیشتر کودکان دارای ضریب هوشی متوسط ​​حدود ۱۰۰ و تعداد کمی از آنها ضریب هوشی بالای ۱۳۰ داشتند.

بیشتر بخوانید
کولیت اولسراتیو در کودکان

تشخیص

مهمترین کاری که باید انجام دهید اگر نگران هستید که فرزندتان دیر صحبت می کند، ارزیابی است. همانطور که قبلاً ذکر شد، اگر مطمئن هستید که فرزندتان باهوش است و درگیر دنیای اطراف است، اما فقط دیر صحبت می کند، باید مطمئن شوید که پزشک شما از یک رویکرد جامع برای تعیین تشخیص استفاده می کند.

تکیه بر گفتار به تنهایی می تواند منجر به تشخیص اشتباه شود. یک تشخیص اشتباه می تواند منجر به درمان های اشتباه شود و ممکن است به طور ناخواسته پیشرفت گفتار کودک شما را کند کند.

به طور خاص، شما یک می خواهید پزشک که نسبت به علائم غیرکلامی هوشیار است ببینید که فرزند شما گوش می دهد و درگیر ارزیابی است.

از زیر سوال بردن تشخیص یا حتی درخواست نظر دوم یا سوم نترسید. با این حال، اگر تصمیم دارید فرزندتان را توسط پزشک بالینی دیگری ارزیابی کنید، فردی را انتخاب کنید که در همان دایره حرفه ای پزشک اولیه شما نیست تا از سوگیری تایید بیشتر جلوگیری شود.

شایان ذکر است که تشخیص اشتباه می تواند به هر دو صورت انجام شود. همچنین این خطر وجود دارد که یک کودک ممکن است تشخیص زودهنگام ASD را دریافت کند زیرا تصور می شود که او فقط دیر صحبت می کند. به همین دلیل است که یک رویکرد جامع به تشخیص که عواملی غیر از صحبت کردن، مانند شنیدن و نشانه های غیرکلامی را بررسی می کند، بسیار مهم است.

چه کسی را باید دید؟

اگر نگران این هستید که فرزندتان به دلیل دیر صحبت کردنش تاخیر در گفتار داشته باشد، بهتر است با پزشک فرزندتان ملاقات کنید. آنها می توانند یک ارزیابی پزشکی کامل انجام دهند و در صورت نیاز شما را به یک آسیب شناس گفتار زبان و سایر متخصصان ارجاع دهند.

اکثر متخصصان توصیه می کنند که مداخله زودهنگام بهترین است. بنابراین، به محض اینکه مشکوک شدید که فرزندتان نقاط عطف گفتار خود را برآورده نمی کند، باید یک قرار ملاقات برای ارزیابی تعیین کنید.

وقتی با یک آسیب شناس گفتار-زبان ملاقات می کنید، بدانید که ممکن است چندین جلسه طول بکشد تا تشخیص داده شود و یک برنامه درمانی ایجاد شود.

بیشتر بخوانید
کم خونی دوران کودکی؛ کم خونی فقر آهن

آیا فرزند من به سندرم انیشتین تشخیص داده می شود؟

از آنجایی که هیچ تعریف پزشکی پذیرفته‌شده‌ای از سندرم انیشتین وجود ندارد و در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) دیده نمی‌شود، انتظار نداشته باشید که تشخیص رسمی دریافت کنید.

به همین ترتیب، از عقب انداختن تشخیصی که احساس می کنید نادرست است نترسید. اگر می دانید که فرزندتان به مکالمه شما پاسخ می دهد و درگیر دنیای اطراف است، ممکن است تشخیص ASD نادرست باشد.

سایر اقدامات، مانند بررسی شنوایی فرزندتان، نیز برای اطمینان از عدم وجود اختلالات جسمی که مانع از صحبت کردن کودک شما می شود، حیاتی است.

درمان

صرف نظر از اینکه فرزند شما سندرم انیشتین دارد یا فقط نوعی تاخیر در گفتار است، شما باید درمان را برای بهبود وضعیت شروع کنید. علاوه بر جلسات درمانی با یک متخصص دارای مجوز، فعالیت‌هایی نیز وجود دارد که می‌توانید در خانه تمرین کنید تا به کودک دیر صحبت خود در تسلط بر کلمات جدید و بیشتر کمک کنید.

درمان توصیه شده با تأخیرهایی که فرزند شما در ارزیابی نشان می دهد سفارشی می شود. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است دچار تاخیر زبانی بیانی باشد، جایی که برای صحبت کردن تلاش می کند اما آنچه گفته می شود را می فهمد و پاسخگو است. در این صورت، ممکن است فهرستی از فعالیت های توصیه شده در خانه همراه با گفتار درمانی رسمی دریافت کنید.

تأخیرهای زبان بیانی و دریافتی (مشکل برای صحبت کردن و درک آنچه گفته می شود) ممکن است به ارزیابی بیشتر و درمان فشرده تر نیاز داشته باشد.

نتیجه

سندرم انیشتین ایده قانع‌کننده‌ای است که ممکن است روشی را توضیح دهد که بسیاری از کودکان دیر صحبت می‌کنند تا به موفقیت قابل توجهی دست یابند و زندگی‌های شاد و عادی داشته باشند.

این یک تشخیص رسمی نیست که توسط آسیب شناسان گفتار زبان پذیرفته شود. اما تئوری انیشتین اهمیت یک ارزیابی کامل را قبل از تشخیص کودکی که دیر صحبت می کند به ASD نشان می دهد.

در این میان، راه‌های جدیدی برای برقراری ارتباط با فرزندتان کشف کنید. شما فقط ممکن است هدایای منحصر به فرد آنها را کشف کنید.Source link