شیرین کننده های مصنوعی

شیرین کننده های مصنوعی

مردم به  قصد کاهش دریافت قند و کالری رژیم غذایی خود، ممکن است به شیرینی کننده های جایگزین های قند روی می آورند.

هم مصرف کنندگان و هم تولید کنندگان مواد غذایی علاقه مند به شیرین کننده های جایگزین اند.

شیرین کننده های  جایگزین های قند در انواع غذاها و نوشیدنی هایی که به صورت “بدون قند” یا “زیرو” یا “رژیمی” به فروش می رسند، استفاده می شوند.

اینها را می تواند در دو دسته طبیعی و مصنوعی دسته بدنی کرد. شیرین کننده های مصنوعی در طبیعت وجود ندارند اما بطور شیمیایی تولید می شوند.

در دسته بندی دیگر بر اساس محتوای کالری به دو دسته مغذی و غیر مغذی طبقه بندی می شوند.

شیرین کننده های مغذی

تمام قندها را شامل می شود که تمام آنها ۴ کیلوکالری در هر گرم انرژی دارند. شامل:

ساکاروز، که یک کربوهیدرات  در شکر،  قند، شکر نیشکر، شکر قهوه ای است. قندی است که در ملاس وجود دارد و شامل ۵۰٪ گلوکز و ۵۰٪ فروکتوز است.

فروکتوز، یا قند میوه نوعی قند در بسیاری از گیاهان است.  شیرین تر از سوکروز است و بنابراین  بیشتر  به عنوان یک شیرین کننده استفاده می شود.

دکستروز ، نام دیگر گلوکز است.

قند ذرت، همچنین به عنوان شربت ذرت نیز شناخته شده است، این  قند از ذرت گرفته می شود و دارای گلوکز بالایی است.

شربت ذرت با فروکتوز بالا (HFCS)،شیرین تر از ساکاروز است و معمولاً به نوشیدنی ها و نوشابه ها اضافه می شود.

مالتوز، مالتوز یک قند قوی است که در مالت و آبجو  یافت می شود. از ۲ مولکول گلوکز تشکیل شده است.

عسل، عسل از ۳۵٪ گلوکز و ۴۰٪ فروکتوز تشکیل شده است.

 قندهای الکلی

برخلاف نامشان حاوی الکل نیستند. اینها نوعی کربوهیدراتی به نام “پلی اول” هستند که به عنوان شیرین کننده های جایگزین در مواد غذایی  استفاده می شوند.

در واقع آنها قند نیستند. از این رو  غذاهایی که حاوی  قندهای الکلی اند  اغلب به عنوان “بدون قند”  شناخته می شوند. اما آنها کالری دارند، آنها به راحتی به گلوکز در کبد تبدیل می شوند، به ویژه هنگامی که قند خون بالا است و عدم تحمل کربوهیدرات  وجود دارد.

قندهای الکلی ، به عنوان جایگزین های قند قابل استفاده هستند. نمونه های آن شامل سوربیتول ، زایلیتول ، لاکتیتول ، مانیتول ، اریتریتول و مالتیتول است. شیرینی قندهای الکلی از ۲۵٪ تا ۱۰۰٪ متفاوت است. قندهای الکلی کالری کمی پایین تر از قندها دارند و باعث پوسیدگی دندان نمی شوند و یا باعث افزایش ناگهانی قند خون نمی شوند. آنها در درجه اول برای شیرین کردن آب نبات ها ، کوکی ها و آدامس های بدون قند استفاده می شوند.

با این حال، آنها همچنین می توانند به چربی تبدیل شوند و اگر به مقدار زیاد خورده شوند، می توانند باعث افزایش وزن شوند.

آنها همچنین دارای اثرات ملین در صورت مصرف بیش از حد هستند. از آنجا که الکلهای قندی تا حدی در مقابل هضم مقاوم هستند ، مانند فیبر رژیم غذایی عمل می کنند. آنها همچنین نوعی FODMAP هستند که ممکن است باعث ناراحتی و نفخ معده در برخی افراد شوند.

قندهای الکلی  ممکن است باکتریهای مفید موجود در روده شما را تغذیه کنند و دارای یک اثر پریبیوتیک مانند فیبر رژیم غذایی داشته باشند.

انواع قندهای الکلی

سوربتول، این شیرین کننده از گلوکز مشتق شده و  ۶۰٪ شیرینی ساکاوز دارد.

زیلیتول، شیرینی ان به اندازه ساکاروز است. زایلیتول به دلیل تأثیرات مفید آن بر سلامت دندان مشهور است و کاملاً مورد مطالعه قرار گرفته است . در حقیقت ، باکتری های بد دهان از زایلیتول تغذیه می کنند اما قادر به متابولیسم آن نیستند ، بنابراین در نهایت باعث مهار رشد آنها می شود.

البته زایلیتول ، اریتریتول و سوربیتول در سلامت دندان  مفید اند. اما زایلیتول بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته است ، اما برخی شواهد نشان می دهد که اریتریتول موثرتر است.

ایزومالت، ترکیبی از ساکارز، این قند الکلی حدود ۶۰٪ شیرینی ساکارز دارد.

مانیتول، حدود ۷۰٪  شیرینی ساکارز دارد.

هیدرولیزاتهای نشاسته هیدروژنه (HSH)، حاصل از ذرت، گندم یا نشاسته سیب زمینی، این شیرینی ها بین ۴۰٪ تا ۹۰٪ ساکارز دارند.

شیرین کننده های غیر مغذی چه هستند؟

این مواد از خود قند خیلی شیرین تر و تقریبا بدون کالری هستند.

شیرین کننده های غیر مغذی که به  شیرین کننده های مصنوعی معروف اند، شامل موادی از چندین کلاس شیمیایی متفاوت اند که  باعث تحریک گیرنده‌های چشائی زبان می شوند و معمولا ۳۰ ​​تا ۲۰۰۰۰ بار از قند شیرین تر اند.

استفاده از شیرین کننده های مصنوعی

شیرین کننده های مصنوعی به طور گسترده ای در غذاهای فرآوری شده مورد استفاده قرار می گیرند، از جمله:

نوشابه،  پودرهای تهیه نوشیدنی و سایر نوشیدنی ها

محصولات پخته شده

آب نبات

پودینگ

مواد غذایی کنسرو شده

مربا و ژله

محصولات لبنی

حتی می توانند در پخت یا پخت و پز در منزل استفاده شوند.

مزایای سلامتی ممکن است از شیرین کننده های مصنوعی

شیرین کننده های مصنوعی باعث خراب شدن دندان نمی شوند.

کنترل وزن. شیرین کننده های مصنوعی تقریبا بدون کالری هستند. در مقابل، یک قاشق چای خوری شکر که حدود ۱۶ کالری دارد (مثلاً یک قوطی کولا با ۱۰ قاشق چای خوری شکر اضافه شده حدود ۱۶۰ کالری دارد)، بنابراین تفاوت زیادی در دریافت کالری ایجاد می کند.

اگر شما در حال تلاش برای کاهش وزن یا جلوگیری از افزایش وزن هستید، محصولاتی که با شیرین کننده های مصنوعی شیرین شده اند، ممکن است یک گزینه جذاب باشند، اگر چه اثربخش بودن آنها برای کاهش وزن در درازمدت مشخص نیست.

دیابت. شیرین کننده های مصنوعی کربوهیدرات ندارند. بنابراین بر خلاف  قند، شیرین کننده های مصنوعی سطح قند خون را افزایش نمی دهند.

اگر دچار دیابت هستید قبل از استفاده از هر جایگزین قند از دکتر یا متخصص تغذیه خود مشورت بگیرید.

نگرانی های احتمالی سلامت شیرین کننده های مصنوعی

شیرین کننده های مصنوعی برای دهه ها به شدت مورد توجه قرار گرفته اند.

منتقدان شیرین کننده های مصنوعی می گویند که آنها انواع مشکلات بهداشتی، از جمله سرطان را ایجاد می کنند. این به علت مطالعاتی است که در دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت، که نشان داد؛ شیرین کننده مصنوعی ساخاراین با سرطان مثانه در موش آزمایشگاهی ارتباط دارد. با توجه به این مطالعات ، روی لیبل مواد حاوی ساخارین، علامت اخطاری است که “ممکن است برای سلامتی شما خطرناک باشد”.

از آنجایی که تومورهای مثانه در موش صحرایی ناشی از مکانیسمهای مثل انسان نیستند و به دلیل وجود شواهد واضحی مبنی بر اینکه ساخارین باعث ایجاد سرطان در انسان ها نمی شود، ساخارین در سال ۲۰۰۰ از موادسرطان زا حذف شده است.

اما بر اساس نظر موسسه ملی سرطان و سایر سازمان های بهداشتی، هیچ شواهد علمی وجود ندارد که هیچ یک از شیرین کننده های مصنوعی که برای استفاده  مورد تایید قرار گرفته اند؛ باعث سرطان یا سایر مشکلات جدی در سلامتی می شود.

مطالعات متعدد نشان می دهد که شیرین کننده های مصنوعی در مقادیر محدود حتی برای زنان باردار ایمن هستند. در نتیجه، برچسب هشدار دهنده برای ساخارین کاهش یافت.

شیرین کننده های مصنوعی توسط اداره غذا و دارو آمریکا (FDA) به عنوان مکمل های غذایی کنترل می شوند و قبل از اینکه برای فروش عرضه شوند، باید توسط FDA بررسی و تایید شوند.

گاهی اوقات FDA ماده ای را “به طور کلی امن” ارزیابی می کند (GRAS). این مواد در صورتی تعریف می شوند که هر یک از این معیارها را برآورده کند:

-متخصصان واجد شرایط بر اساس اطلاعات علمی، مواد را برای استفاده  ایمن می دانند.

-مواد دارای تاریخچه ای طولانی مصرف در رژیم غذایی دارند به طور کلی ایمن در نظر گرفته می شوند.

FDA یک مقدار مصرف قابل قبول (ADI) برای هر شیرین کننده مصنوعی تعریف  کرده است. ADI حداکثر مقدار قابل اطمینان است که در هر روز می توان مصرف کند. ADI ها در سطح بسیار محافظه کارانه ارائه می شوند. و مصرف معمول در یک رژیم غذایی بسیار کمتر از آن است.

شیرین کننده ها

انواع شیرین کننده های مصنوعی تایید شده

برای اطلاعات بیشتر کلیک نمایید
شیرین کننده ها

در سایت آر دایت رژیم غذایی توسط متخصص تغذیه ارائه می شود. لطفاً جهت اطلاع از شرایط رژیم، کلیک نمایید…

در صورتی که هر گونه سوالی دارید می توانید از طریق تلگرام، اینستاگرام یا واتساپ با ما در تماس باشید و یا درخواست مشاوره رایگان دهید.