صرع کانونی شامل تشنج های کانونی مکرر است که تنها یک ناحیه از مغز شما را تحت تاثیر قرار می دهد. این تشنج ها نسبت به تشنج هایی که هر دو طرف مغز شما را تحت تاثیر قرار می دهند، شدت کمتری دارند.

صرع یک ​​بیماری عصبی است که در مورد ۳ میلیون بزرگسالان و ۴۷۰۰۰۰ کودک در ایالات متحده. متخصصان مراقبت های بهداشتی ممکن است در صورت ابتلا به صرع، صرع را تشخیص دهند دو یا بیشتر تشنج هایی که علت شناخته شده ای ندارند، مانند تب بالا یا عوارض جانبی دارو.

صرع کانونی شایع ترین نوع صرع است. افراد مبتلا به این نوع صرع تشنج های کانونی را تجربه می کنند که ممکن است باعث از دست دادن هوشیاری آنها شود یا خیر. برخی تحقیقات نشان می دهد که تشنج کانونی تا ۶۱% از افراد مبتلا به صرع

در این مقاله نگاهی عمیق‌تر به صرع کانونی، از جمله علائم، علل و درمان‌های آن می‌اندازیم.

صرع کانونی: علائم، علل، و درمان.

صرع کانونی چیست؟

صرع کانونی شامل تشنج های مکرر است که عمدتاً تشنج های کانونی هستند. این شایع ترین شکل صرع در کودکان و بزرگسالان است. تقریبا دو سوم از موارد صرعی که در دوران کودکی ایجاد می شود، صرع کانونی است.

در طول تشنج کانونی، ممکن است آگاه باشید یا ممکن است هوشیاری شما مختل شده باشد. تشنج های کانونی آگاهانه فقط یک ناحیه از مغز شما را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث از دست دادن هوشیاری نمی شود. تشنج‌های کانونی هوشیاری مختل بر بخش بزرگ‌تری از مغز شما تأثیر می‌گذارد و باعث از دست دادن هوشیاری می‌شود.

تشنج های کانونی آگاه در رخ می دهد ۶-۱۲٪ از افراد مبتلا به صرع، و اختلال در آگاهی تشنج کانونی در حدود رخ می دهد ۳۶%.

تفاوت بین تشنج و صرع چیست؟

تشنج یک انفجار کنترل نشده از اطلاعات الکتریکی در مغز شما است که می تواند علائمی مانند:

  • سفتی عضلات
  • از دست دادن کنترل عضلانی
  • حرکات تکان دهنده
  • از دست دادن هوشیاری
بیشتر بخوانید
آیا کدو تنبل در رژیم کتوژنیک مجاز است؟

صرع شامل تشنج های مکرر است. برای تشخیص صرع، باید حداقل دو تشنج غیرقابل تحریک بیش از ۲۴ ساعت جدا یا یک تشنج با احتمال زیاد تشنج دیگر.

علائم صرع کانونی چیست؟

صرع می‌تواند باعث تشنج‌های کانونی آگاه یا کانونی اختلال در هوشیاری شود.

هنگام تشنج کانونی هوشیاری خود را از دست نمی دهید. آنها تمایل به دوام کمتر از ۲ دقیقه. در طول این مدت، ممکن است احساس کنید که یخ زده اید و نمی توانید به دیگران پاسخ دهید.

علائم به محل شروع تشنج بستگی دارد، اما می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تغییرات در حواس مانند چشایی و بویایی
  • انقباض عضلانی
  • حرکات چشم
  • یه حس عجیب تو سرت میگذره
  • بی حسی یا گزگز در اندام های خود
  • احساس اینکه دست یا پای شما کوچکتر از حد معمول است
  • توهمات
  • احساس دژاوو
  • ترس یا شادی ناگهانی و شدید
  • حس دیدن چراغ های چشمک زن

اگر دچار تشنج هوشیاری مختل شده باشید، هوشیاری شما تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. ممکن است بتوانید افراد را بشنوید اما به طور کامل متوجه صحبت های آنها نشوید یا نتوانید پاسخ دهید.

علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • یک نگاه خالی
  • لب زدن
  • پلک زدن
  • جویدن
  • حرکات دست یا انگشت
  • خندیدن
  • گریان
  • جیغ زدن

چه زمانی تشنج اورژانسی است؟

اکثر تشنج ها نیازی به مراقبت فوری پزشکی ندارند. اما مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری توصیه می‌کند اگر شما یا کسی که با آن‌ها هستید، به دنبال مراقبت اضطراری باشید:

  • برای اولین بار تشنج می کند
  • دارای یک بیماری زمینه ای مانند دیابت، بیماری قلبی یا بارداری است و دچار تشنج می شود
  • تشنج در آب دارد
  • در حین تشنج دچار آسیب می شود
  • مدت کوتاهی پس از اولین تشنج دچار تشنج دوم می شود
  • تشنج بیش از ۵ دقیقه را تجربه می کند
  • پس از تشنج در تنفس مشکل دارد

چه چیزی باعث صرع کانونی می شود؟

علت دقیق صرع کانونی اغلب مشخص نیست. پتانسیل علل عبارتند از:

  • عوامل ژنتیکی
  • سکته
  • عفونت های مغزی
  • آسیب تروماتیک مغز
  • تومورهای مغزی
  • ناهنجاری های عروقی (دسته های غیر طبیعی رگ های خونی در مغز شما)
  • سوء مصرف مواد مخدر
  • عوارض جانبی دارو
  • اختلالات غدد درون ریز
  • عدم تعادل الکترولیت
  • بیماری خودایمنی
بیشتر بخوانید
درک رژیم غذایی کتوژنیک

صرع کانونی چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشکان تنها با انجام یک آزمایش نمی توانند صرع را تشخیص دهند. آنها با پرسیدن سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی و انجام آزمایشاتی از قبیل:

  • الکتروانسفالوگرام روتین (EEG)
  • نظارت طولانی مدت ویدئویی EEG
  • یک معاینه عصبی، که شامل آزمایش شما می شود:
    • رفلکس ها
    • حواس
    • ماهیچه ها
    • توانایی راه رفتن و حرکت
    • عملکردهای ذهنی
  • تست های تصویربرداری مانند:
    • توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن می کند
    • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
  • آزمایش خون

علاوه بر آزمایش‌هایی که برای کمک به تشخیص صرع کانونی استفاده می‌شوند، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است از آزمایش‌های زیر برای برنامه‌ریزی گزینه‌های درمانی مانند جراحی استفاده کنند:

  • اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون (PET).
  • اسکن توموگرافی کامپیوتری انتشار تک فوتون (SPECT).
  • مانیتورینگ داخل جمجمه ای، که شامل قرار دادن الکترودها در مغز شما است

درمان صرع کانونی چیست؟

داروی ضد تشنج

داروهای ضد تشنج درمان اولیه صرع کانونی هستند. این داروها در درمان تشنج در حدود موثر هستند ۷۰% از افراد مبتلا به صرع بسیاری از داروهای ضد تشنج در دسترس هستند، و ممکن است مجبور شوید چندین نوع را قبل از یافتن یکی از آنها امتحان کنید.

عمل جراحی

افرادی که حداقل بعد از تلاش بهبودی در تشنج خود ندارند دو داروی ضد تشنج ممکن است از جراحی سود ببرند رایج‌ترین جراحی برای درمان صرع کانونی شامل برداشتن بخشی از موارد زیر است:

  • لوب تمپورال
  • هیپوکامپ
  • آمیگدال
بیشتر بخوانید
رژیم کتوژنیک برای دیابت نوع ۱ و نوع ۲

این روش دارای میزان موفقیت است ۶۰-۷۰٪.

رژیم کتوژنیک

برخی از کودکانی که به داروهای ضد تشنج پاسخ نمی‌دهند، پس از اتخاذ رژیم کتوژنیک، که شامل محدود کردن کربوهیدرات‌ها است، بهبود می‌یابند.

نورومدولاسیون

نورومدولاسیون شامل استفاده از دستگاه های پزشکی برای تحریک اعصابی است که بر مناطقی از مغز که درگیر فعالیت تشنج هستند تأثیر می گذارد. انواع نورومدولاسیون عبارتند از:

چگونه به فردی که تشنج کانونی دارد کمک کنیم؟

کمک های اولیه معمولاً برای تشنج های کانونی لازم نیست زیرا معمولاً باعث از دست دادن هوشیاری نمی شوند. راه هایی برای کمک به فردی که تشنج کانونی دارد عبارتند از:

  • از بین بردن اشیاء مضر
  • دور نگه داشتن آنها از شعله های آتش، بدنه های آبی و مناطق ناامن
  • کمک به نشستن آنها برای جلوگیری از افتادن
  • توقف فعالیت هایی که می تواند منجر به آسیب شود

عوامل خطر صرع کانونی چیست؟

در آمریکای شمالی، صرع در بین آنها شایع تر است اقلیتهای قومی و افراد دارای موقعیت اجتماعی-اقتصادی پایین تر. این نابرابری ها ممکن است اتفاق بیفتد زیرا افراد در آن جمعیت ها بیشتر در دسترسی به مراقبت های بهداشتی مشکل دارند.

صرع همچنین مردان را کمی بیشتر از زنان مبتلا می کند.

صرع کانونی بیشتر در بین کودکان و بزرگسالان بالای ۶۵ سال شایع است. شایع ترین نوع، صرع خوش خیم رولاندی، معمولاً بین سنین رخ می دهد ۵ و ۱۰ سال.

چشم انداز افراد مبتلا به صرع کانونی چیست؟

صرع کانونی اغلب در صورت درمان با دارو یا جراحی چشم انداز خوبی دارد. تشنج های کانونی نسبت به تشنج های عمومی که هر دو طرف مغز را درگیر می کنند، شانس کمتری برای ایجاد آسیب دارند.

بیشتر بخوانید
سبکی سر

بسیاری از کودکان مبتلا به صرع کانونی بیشتر از آن رشد می کنند و در طول زندگی خود بدون تشنج باقی می مانند. به طور متوسط، کودکان مبتلا به صرع کانونی دارای یک ۸۰% کاهش فعالیت تشنج در طی ۷ سال

سوالات متداول

آیا با صرع کانونی می توانید کیفیت زندگی بالایی داشته باشید؟

بسیاری از افراد مبتلا به صرع کانونی می توانند با مصرف داروها کیفیت زندگی بالایی داشته باشند. بسیاری از افرادی که صرع آنها به داروها پاسخ نمی دهد، با جراحی بهبود می یابند.

صرع کانونی چه احساسی دارد؟

صرع کانونی می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، بسته به اینکه کدام قسمت از مغز تحت تاثیر قرار گرفته است. مردم اغلب توصیف می کنند:

  • تجربه سفتی عضلات
  • دیدن چراغ های چشمک زن
  • احساس بی حسی یا سوزن سوزن شدن در اندام های خود

آیا در طول تشنج، هوشیاری خود را از دست خواهم داد؟

شما در طول تشنج های کانونی هوشیار می مانید اما در طول تشنج های کانونی اختلال هوشیاری هوشیاری خود را از دست می دهید.

خلاصه

صرع کانونی شامل تشنج های کانونی مکرر است که تنها یک ناحیه از مغز شما را تحت تاثیر قرار می دهد. این شایع ترین نوع صرع در بزرگسالان و کودکان است.

بسیاری از افراد مبتلا به صرع کانونی تسکین تشنج را با داروها تجربه می کنند. ممکن است لازم باشد قبل از یافتن دارویی که برای شما مفید است، چندین نوع دارو را امتحان کنید.
Source link