علائم ام اس در زنان: شایع، زودرس و نادر

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری التهابی با واسطه ایمنی است که در جریان اطلاعات در سیستم عصبی مرکزی (CNS) اختلال ایجاد می کند. علائم مختلفی ایجاد می کند و می تواند زنان را متفاوت از مردان تحت تأثیر قرار دهد.

محققان نمی‌دانند چه چیزی باعث MS می‌شود. هنگامی که این بیماری ایجاد می شود، باعث می شود سیستم ایمنی نوعی بافت به نام میلین را که فیبرهای عصبی را عایق می کند، از بین ببرد.

بدون میلین کافی، انتقال و دریافت سیگنال ها به درستی برای اعصاب دشوار است.

ام اس بر اعصاب مغز، نخاع و چشم تأثیر می گذارد. این می تواند علائم فیزیکی، ذهنی و عاطفی غیرقابل پیش بینی ایجاد کند که از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

علائم ام اس در زنان: شایع، زودرس و نادر.newstoday.comhttps://www.medicalnewstoday.com › ...

برای آشنایی با شایع ترین علائم ام اس، تشخیص، درمان، و اینکه چرا زنان ممکن است علائم تا حدودی متفاوت از مردان تجربه کنند، ادامه مطلب را بخوانید. 

ام اس در زنان

طبق مطالعه انجمن ملی مولتیپل اسکلروزیس (NMSS)، تقریباً سه برابر زنان تشخیص ام اس را دریافت می‌کنند. الف>

به طور کلی، به نظر می رسد ام اس بر مردان و زنان به طور مشابه تأثیر می گذارد. با این حال، هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند پیش بینی کند که فرد مبتلا به ام اس چه علائمی را تجربه می کند، شدت علائم یا پیشرفت بیماری را نشان می دهد.

این به این دلیل است که این بیماری بدون الگوی خاصی به میلین حمله می کند و اعصابی که بر آن تأثیر می گذارد می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

اگرچه مردان و زنان مبتلا به ام اس اغلب علائم مشابهی را تجربه می‌کنند، اما عوامل خاصی مانند تفاوت‌های هورمونی ذاتی بین زن و مرد، و نوسانات در طول قاعدگی، بارداری، و یائسگی — ممکن است بر علائم ام اس در زنان تأثیر بگذارد.

چرا زنان بیشتر در معرض خطر هستند؟

برخی از محققان این نظریه را مطرح می‌کنند که کروموزوم‌های X نقش مستقیم در عملکرد خودایمنی دارند. بیان بیشتر ژن‌ها در کروموزوم X در زنان ممکن است منجر به داشتن ژن‌های بیشتر حساسیت به MS شود. با این حال، تحقیقات بیشتری در این مورد ضروری است.

محققان همچنین دریافته‌اند که هورمون‌های جنسی می‌توانند بر سیستم ایمنی و ایجاد شرایط مرتبط با سیستم ایمنی تأثیر بگذارند.

مردان و زنان سطوح مختلفی از هورمون‌های جنسی مانند استروژن، پروژسترون، پرولاکتین و تستوسترون. در زنان، این هورمون ها در طول زندگی و چرخه قاعدگی آنها نیز در نوسان است.

تستوسترون

تحقیق نشان داده است که سطوح پایین تستوسترون با خطر بیشتر ناتوانی و ناتوانی مرتبط است کاهش بیشتر شناختی به دلیل ام اس زنان به طور طبیعی تستوسترون کمتری نسبت به مردان دارند.

طبق این مطالعه، تستوسترون ممکن است یک هورمون ضد التهابی طبیعی باشد. سطوح بالای تستوسترون ممکن است از بیماری های ناشی از سیستم ایمنی محافظت کند.

یکی دیگر از راه هایی که کمبود تستوسترون ممکن است بر ام اس در زنان تأثیر بگذارد، در طول بلوغ است. در این مدت، مردان افزایش تستوسترون را تجربه می‌کنند که ممکن است در برابر بیماری‌های مرتبط با سیستم ایمنی مانند ام‌اس محافظت کند.

زنان نیز در دوران بلوغ افزایش تستوسترون را تجربه می کنند، البته نه به همان میزان. تحقیق نشان می‌دهد که این تغییر هورمونی در دوران بلوغ با خطر ابتلا به ام اس در بزرگسالی در زنان مرتبط است.

استروژن، پروژسترون، پرولاکتین

سطح استروژن و پروژسترون در بارداری افزایش می یابد و می تواند نحوه واکنش سیستم ایمنی را تغییر دهد. این می تواند در کوتاه مدت اثر محافظتی بر سیر بیماری داشته باشد.

مطالعات کاهش ۷۰٪ را در میزان عود در طول سه ماهه سوم نشان داده است. بارداری. با این حال، پس از زایمان، با کاهش این هورمون ها، افزایش قابل توجهی در عود وجود دارد.

علاوه بر این، تحقیق خطر کمتری برای عود ام اس در دوران شیردهی یا شیردهی پیدا کرده است. ، احتمالاً به دلیل تغییر سطح هورمون ها در این مدت، از جمله افزایش پرولاکتین.

عوامل دیگر

 همچنین ممکن است پیوندی وجود داشته باشد بین ویتامین D کمبود و ام اس برخی از محققان بر این باورند که بین ام اس و تفاوت در نحوه پردازش ویتامین D در بدن زن و مرد ارتباط وجود دارد.

کارشناسان می‌گویند شواهد فزاینده‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه سطوح پایین ویتامین D هم بر خطر ابتلا به MS و هم بر سطوح فعالیت بیماری در افراد مبتلا به این بیماری با این حال، مطالعات بیشتری برای تأیید این امر ضروری است.

علائم ام اس در زنان

علائم ام اس در زنان مشابه علائم در مردان است، اما ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی مشکلات دیگری را شامل شود. ام اس همچنین می تواند بر سلامت جنسی و عملکرد مثانه در زنان تأثیر متفاوتی بگذارد.

علائم ام اس در زنان شامل موارد زیر است:

اثرات هورمونی

تفاوت در هورمون ها به این معنی است که ام اس می تواند زنان را متفاوت از مردان تحت تاثیر قرار دهد.

قاعدگی

تحقیقات بیشتری برای نتیجه گیری قاطع ضروری است، اما تحقیق نشان داده است که زنان مبتلا به ام اس ممکن است علائم بدتری را در طول دوره قاعدگی خود تجربه کنند.

ام اس همچنین ممکن است بر نحوه قاعدگی منظم تأثیر بگذارد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ الگوهای قاعدگی را در ۱۸۱ فرد مبتلا به ام اس و ۲۰۲ نفر بدون این بیماری بررسی کرد.

پس از شروع ابتلا به ام اس، احتمال قاعدگی نامنظم از ۲۱% به ۴۰.۳% افزایش یافت. برای مقایسه، قاعدگی نامنظم گزارش شده در افراد بدون ام اس ۲۴.۷ درصد بود. همچنین افراد مبتلا به ام اس علائم قبل از قاعدگی را بیشتر از افراد بدون آن گزارش کردند.

بارداری

اگرچه بارداری می تواند به طور موقت برخی از علائم ام اس را کاهش دهد، شعله ور شدن در اولین ۳ ماه  پس از زایمان باز می گردد. با این حال، این قطعی نیست.

یک مطالعه ۲۰۲۰ در طول دوره پس از زایمان افزایشی در میزان عود پیدا نکرد. آنها همچنین خاطرنشان کردند که تغذیه انحصاری با شیر مادر یا شیردهی ممکن است به محافظت بیشتر کمک کند.

علی‌رغم تأثیر هورمون‌ها، بارداری همچنین استرس فیزیکی  زیادی را بر بدن وارد می‌کند که می‌تواند برخی از علائم ام اس را بدتر کند.

علاوه بر این، برخی از داروهایی که افراد برای ام اس استفاده می کنند، در دوران بارداری بی خطر نیستند و می توانند علائم را بدتر کنند.

هر فرد مبتلا به ام اس که باردار است یا قصد باردار شدن دارد باید داروهای خود را با پزشک در میان بگذارد.

علائم ام اس که بارداری اغلب می تواند تشدید شود عبارتند از:

  • خستگی
  • مشکلات راه رفتن
  • مشکلات مثانه و روده

برخی تحقیقات نشان می دهد که حدود ۱۰٪ از زنان مبتلا به ام اس ممکن است در باردار شدن مشکل داشته باشند. با این حال، روش های کمک باروری، مانند لقاح آزمایشگاهی، که به عنوان IVF نیز شناخته می شود، می تواند تا ۳۹ درصد در زنان زیر ۳۵ سال موفقیت داشته باشد.

یائسگی

 تشخیص اینکه آیا علائم ام اس به دلیل یائسگی، به عنوان یک نتیجه طبیعی پیری، است یا به دلیل پیشرفت بدتر می شود. از شرایط تحقیقات بیشتری برای درک رابطه ضروری است.

شواهد کمی نشان می‌دهد که یائسگی چگونه بر روند ام اس و علائم آن تأثیر می‌گذارد. MS Trust بریتانیا سه مطالعه را بررسی کرد، اما آنها کوچک بودند و یکی از آنها مطالعه قدیمی‌تری از سال ۱۹۹۲ بود. شواهد.

 مطالعه ۱۹۹۲ ۳۰ زن مبتلا به ام اس را شامل شد. از این گروه، ۵۴ درصد گفتند که علائمشان در حوالی یائسگی بدتر شد، ۸ درصد گفتند که بهبود یافته اند و ۳۸ درصد گفتند که تغییری نکرده اند. یک مطالعه ۲۰۱۶ شامل ۱۲۴ زن به این نتیجه رسید که میزان ناتوانی ممکن است پس از یائسگی افزایش یابد.

اما، مطالعه ۲۰۱۸از ۳۷ زن به این نتیجه رسید که میزان ناتوانی پس از یائسگی در عوض، زنان کاهش در میزان عود را در ۵ سال پس از یائسگی گزارش کردند.

نویسندگان یکی دیگر از بررسی، منتشر شده در سال ۲۰۲۰، توجه داشته باشند که ام اس تمایل به تغییر دارد از ام‌اس عودکننده- فروکش کننده (RRMS) قبل از یائسگی تا MS پیشرونده در طول یائسگی.

با RRMS، یک فرد ممکن است در هنگام بدتر شدن علائم شعله ور شدن و زمانی که بهبود می یابد، زمان بهبودی را تجربه کند. در ام اس پیشرونده، افراد زمان کمتری را در بهبودی سپری می کنند و علائم به طور پیوسته بدتر می شوند.

مشکلات بینایی

برای بسیاری از افراد، مشکل بینایی اولین علامت قابل توجه ام اس است.

سه مشکل بینایی که معمولا رخ می دهد عبارتند از:

  • نوریت بینایی، که می‌تواند باعث لکه‌های کور و درد چشم شود
  • دوبینی، که زمانی اتفاق می‌افتد که چشم‌ها به درستی تراز نمی‌شوند
  • نیستاگموس، که باعث می شود چشم حرکات غیر ارادی انجام دهد

حدود ۱ از هر ۵ افراد مبتلا به ام اس، نوریت بینایی اولین علامتی است که تجربه می‌کنند.

سایر علائمی که می تواند بر چشم فرد مبتلا به ام اس تأثیر بگذارد عبارتند از:

  • تاری دید
  • دید رنگ ضعیف یا دید کنتراست
  • حرکات چشم دردناک
  • کوری در یک چشم
  • یک نقطه تاریک در میدان دید

افراد مبتلا به ام اس به دلیل التهاب اعصاب بینایی، آسیب عصبی در مسیرهایی که هماهنگی بینایی و حرکت چشم را کنترل می کنند، دچار مشکلات بینایی می شوند، یا ضایعات در قسمت هایی از مغز که بینایی یا حرکات چشم را کنترل می کنند.

اگرچه مشکلات بینایی ناشی از ام اس می تواند ترسناک باشد، اما اکثر آنها بدون درمان برطرف می شوند یا به شدت قابل درمان هستند.

بی حسی

بی حسی در صورت، بدن، بازوها یا پاها یکی دیگر از علائم رایج ام اس است. این اغلب یکی از اولین علائم این بیماری است.

بی حسی می تواند از خفیف و به سختی قابل توجه تا شدید باشد که در فعالیت های روزمره مانند نگه داشتن اشیا و راه رفتن اختلال ایجاد کند.

بیشتر دوره های بی حسی ناشی از ام اس بدون دارو برطرف می شود و برای همیشه ناتوان نمی شود.

حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به ام اس، در بخشی از بدن خود بی حسی یا گزگز را تجربه می کنند. بدن.

خستگی

حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به MS خستگی غیرقابل توضیح دارند.

گاهی اوقات، علت خستگی به یکی دیگر از علائم ام اس مربوط می شود. به عنوان مثال، افراد مبتلا به اختلال عملکرد مثانه ممکن است خواب ناکافی داشته باشند زیرا مجبورند اغلب برای رفتن به دستشویی بیدار شوند.

افراد مبتلا به ام اس که اسپاسم عضلانی شبانه دارند ممکن است خوب نخوابند و در طول روز خسته شوند. ام اس همچنین می تواند خطر افسردگی را افزایش دهد که می تواند باعث خستگی شود.

نوع دیگری از خستگی که به نظر می رسد منحصر به ام اس باشد، سستی نام دارد. فردی ممکن است دچار سستی شود اگر خستگی او:

  • روزانه رخ می دهد
  • با گذشت روز بدتر می شود
  • در صبح، حتی پس از یک خواب خوب شبانه اتفاق می افتد
  • با گرما یا رطوبت بدتر می شود
  • با فعالیت روزانه تداخل دارد
  • ارتباطی با اختلالات جسمی یا افسردگی ندارد

مشکلات مثانه

مشکلات مثانه حداقل ۸۰٪ افراد مبتلا به ام اس را تحت تأثیر قرار می دهد. این مشکلات زمانی رخ می‌دهند که اسکار روی اعصاب باعث اختلال در سیگنال‌های عصبی لازم برای عملکرد اسفنکترهای ادراری و مثانه می‌شود.

ام اس می تواند نگه داشتن ادرار را برای مثانه دشوار کند و ممکن است میزان ذخیره ادرار را کاهش دهد و علائمی مانند:

  • بیشتر ادرار مکرر یا فوری
  • دودلی شروع ادرار
  • تکرر ادرار در طول شب
  •  ناتوانی در تخلیه مثانه
  •  ناتوانی در نگه داشتن ادرار یا نشت ادرار
  • ناتوانی در تخلیه مثانه (احتباس ادرار)

مشکلات روده

بسیاری از افراد مبتلا به ام اس مشکلات روده را تجربه می کنند، مانند:

  • یبوست
  • اسهال
  • یک از دست دادن کنترل روده

مشکلات روده می تواند سایر علائم ام اس، به ویژه مشکلات مثانه، سفتی عضلات و اسپاسم غیرارادی عضلانی را بدتر کند.

برخی از محققان بر این باورند که افراد مبتلا به ام اس در کنترل روده خود به دلیل آسیب عصبی ناشی از این بیماری مشکل دارند. افراد مبتلا به ام اس ممکن است هنگام یبوست نیز در کنترل روده خود دچار مشکل شوند.

تقریباً نیمی از مبتلایان به ام‌اس ممکن است گاهی اوقات مشکل روده داشته باشند.

درد

تحقیق نشان می‌دهد که ۵۵٪ از افراد مبتلا به ام اس، درد بالینی قابل توجهی را تجربه می‌کنند، در حالی که ۴۸ درصد با درد مزمن زندگی می‌کنند.

بر اساس یک مطالعه ۲۰۲۰زنان مبتلا به ام اس ممکن است بیشتر از مردان درد را به عنوان یکی از علائم این بیماری تجربه کنند.  نویسندگان این مطالعه ارتباط بین این موضوع و خطر بالاتر افسردگی در زنان مبتلا به ام اس را در مقایسه با مردان نشان می دهند.

به نظر می رسد درد حاد ام اس به دلیل مشکلاتی در اعصابی باشد که به انتقال احساسات در CNS کمک می کند.

برخی از علائم درد حاد مرتبط با ام اس عبارتند از:

  • نورالژی سه قلو: درد شدیدی در صورت که افراد ممکن است آن را با درد دندان اشتباه بگیرند
  • نشانه Lhermitte: یک احساس کوتاه شبیه شوک الکتریکی که از پشت سر به پایین گردن و ستون فقرات، معمولاً پس از خم شدن به جلو حرکت می کند
  • آغوش ام اس: احساس ضربه چاقو، فشردن، دردناک یا سوزش در اطراف تنه یا در پاها، پاها یا بازوها

برخی از علائمی که افراد مبتلا به درد مزمن ام اس ممکن است گزارش کنند عبارتند از:

  • سوزش
  • دردناک
  • سوزن و سوزن
  • خاردار

بسیاری از افراد مبتلا به ام اس نیز درد مزمن را به عنوان اثر ثانویه این بیماری تجربه می کنند. به عنوان مثال، این می تواند به دلیل موارد زیر باشد:

  • جبران تغییرات راه رفتن
  • سفتی عضلانی، گرفتگی و اسپاسم
  • استفاده نادرست از کمک حرکتی
  • تغییرات عضلانی ناشی از کاهش تحرک

تغییرات شناختی

بیش از ۵۰٪ افراد مبتلا به ام اس تغییراتی را در شناخت تجربه می کنند، به این معنی که ممکن است گاهی  مشکل دارند:

  • پردازش اطلاعات جدید
  • یادگیری و به خاطر سپردن اطلاعات جدید
  • سازماندهی اطلاعات و حل مسئله
  • تمرکز و حفظ توجه
  • درک محیط اطرافشان
  • درک و استفاده از زبان
  • انجام محاسبات

علائم شناختی ام اس به طور معمول خفیف تا متوسط ​​است و فقط بر برخی از جنبه های شناختی تأثیر می گذارد.

در موارد نادر، افراد مبتلا به ام اس ممکن است مشکلات شناختی ناتوان کننده ای را تجربه کنند.

افسردگی

افسردگی بالینی یکی از شایع ترین علائم ام اس است. افسردگی در افراد مبتلا به ام اس بیشتر از افراد مبتلا به سایر بیماری های مزمن است. تا نیمی از همه افراد مبتلا به ام اس ممکن است در برخی مواقع افسردگی داشته باشند.

اگرچه تقریباً همه دوره‌های غم یا اندوه را تجربه می‌کنند، افسردگی بالینی به علائم افسردگی اشاره دارد که حداقل ۲ هفته طول می‌کشد.

علائم افسردگی بالینی عبارتند از:

  • از دست دادن علاقه به فعالیت های روزمره
  •  افزایش اشتها یا از دست دادن اشتها
  • غمگینی
  • تحریک پذیری
  • بی خوابی یا خواب زیاد
  • احساس گناه و بی ارزشی
  • مشکل در فکر کردن یا تمرکز
  • تغییرات رفتاری
  • افکار مرگ یا خودکشی

افسردگی بالینی همچنین می تواند سایر علائم ام اس را بدتر کند، از جمله:

  • خستگی
  • درد
  • تغییرات شناختی

ضعف عضلانی

بسیاری از افراد مبتلا به MS ضعف عضلانی را تجربه می‌کنند. این علامت می‌تواند به دلایل متعددی ناشی شود ، از جمله آسیب به رشته‌های عصبی که به کنترل عضلات کمک می‌کنند.

افراد مبتلا به ام اس ممکن است ضعف عضلانی را نیز تجربه کنند، زیرا عدم استفاده از آنها به مرور زمان باعث از بین رفتن ماهیچه ها شده است.

ضعف عضلانی مرتبط با ام اس می تواند هر قسمتی از بدن را تحت تاثیر قرار دهد. زمانی که ضعف عضلانی پاها، مچ پا و پاهای آنها را تحت تاثیر قرار می دهد، راه رفتن و تحرک ماندن در افراد مبتلا به ام اس می تواند چالش برانگیز باشد.

سفتی و اسپاسم عضلانی

ام اس می تواند باعث اسپاسم شود که به سفتی عضلانی و اسپاسم غیرارادی عضلات در اندام ها، به ویژه پاها اشاره دارد. این بیماری ۴۰ تا ۸۰٪ از افراد مبتلا به ام اس را در مقطعی تحت تأثیر قرار می دهد.

برخی از علائم اسپاستیسیتی عبارتند از:

  • سفتی در داخل یا اطراف مفاصل
  • اسپاسم دردناک و غیر قابل کنترل در بازوها و پاها
  • کمر درد 
  • باسن و زانوهایی که خم می شوند و به سختی صاف می شوند
  • باسن و زانوهایی که در حالت نزدیک یا ضربدری سفت می شوند

سرگیجه 

برخی از افراد مبتلا به ام اس دچار سرگیجه و احساس سبکی سر، سرگیجه، ضعف یا غش می شوند. کمتر رایج است، آنها ممکن است سرگیجه را تجربه کنند، که باعث می شود احساس کنند خود یا اطرافشان در حال چرخش هستند.

ام اس ممکن است با آسیب رساندن به مسیرهایی که ورودی های فضایی، بینایی و حسی را که مغز برای حفظ تعادل در بدن نیاز دارد، هماهنگ می کند، باعث سرگیجه شود.

علائم سرگیجه عبارتند از:

  • مشکلات تعادل
  • دریازدگی
  • تهوع و استفراغ
  • سبکی سر
  • یک احساس چرخش

تحقیق نشان می دهد که ۴۹ ۵۹٪ از افراد مبتلا به ام اس، سرگیجه یا مشکلات تعادلی را تجربه می‌کنند.

مشکلات جنسی

افراد مبتلا به ام اس اغلب مشکلات جنسی را تجربه می کنند و ممکن است برانگیختگی یا ارگاسم برایشان مشکل باشد. به عنوان مثال، ام اس ممکن است روانکاری طبیعی واژن را کاهش دهد و به طور بالقوه آمیزش جنسی را برای زنان دردناک کند.

این بیماری همچنین می‌تواند با آسیب رساندن به اعصاب در مسیرهای پاسخ جنسی که مغز و اندام‌های جنسی را به هم متصل می‌کنند، مشکلات جنسی ایجاد کند.

افراد مبتلا به ام اس ممکن است در نتیجه سایر علائم ام اس مشکلاتی را در رابطه جنسی تجربه کنند، مانند:

  • اسپاسم و سفتی عضلات
  • خلق و خو یا عزت نفس تغییر می کند
  • خستگی

طبق NMSS، مشکلات جنسی ممکن است تا ۹۱٪ از مردان و ۷۲ درصد از زنان مبتلا به ام اس. در یک مطالعه، ۶۱٪ از مردان و ۶۳ درصد از زنان گفتند که به دلیل رابطه جنسی دچار مشکلاتی شده‌اند. به شرایط.

تغییرات عاطفی

طیف وسیعی از علائم و تغییرات احساسی معمولاً با ام اس رخ می دهد، از جمله:

  • تغییرات خلقی
  • دوره های خنده یا گریه غیرقابل کنترل
  • تحریک پذیری
  • غم و اندوه
  • نگرانی، ترس و اضطراب
  • پریشانی، عصبانیت یا ناامیدی

این وضعیت غیرقابل پیش بینی است، اغلب دارای علائم نوسانی است و می تواند ناتوان کننده شود، که همه اینها می تواند ترسناک باشد.

ام اس همچنین می تواند با آسیب رساندن به رشته های عصبی در مغز باعث تغییرات عاطفی شود. برخی از داروهایی که افراد برای مدیریت ام اس مصرف می کنند نیز می توانند باعث تغییرات خلقی شوند.

به عنوان مثال، کورتیکواستروئیدها می‌توانند عوارض جانبی عاطفی زیادی داشته باشند، از جمله:

  • اضطراب
  • تحریک پذیری
  • تحریک
  • اشک ریختن
  • بی قراری
  • ترس

برخی تغییرات ممکن است احساسی به نظر برسند اما از تغییرات عصبی در مغز ناشی می‌شوند.

طبق NMSS، حدود ۱۰٪ از افراد مبتلا به ام اس، عاطفه شبه بلبار را تجربه می کنند که شامل حملات غیرقابل کنترل خنده یا گریه می شود. این یک بیماری عصبی قابل درمان است که به افسردگی مرتبط نیست. درصد کمی از مردم سرخوشی را تجربه می‌کنند، نوعی شادی شدید که به موقعیت زندگی واقعی فرد مربوط نمی‌شود.

به ندرت ممکن است فرد رفتار نامناسبی مانند عدم بازداری جنسی از خود نشان دهد. این به احتمال زیاد ناشی از آسیب به بخش هایی از مغز است که مربوط به مهار است.

مشکل در راه رفتن

افراد مبتلا به ام اس به دلیل عوامل متعددی ممکن است در راه رفتن یا نحوه راه رفتن خود دچار مشکل شوند. برخی از علائم ام اس که ممکن است بر نحوه راه رفتن فرد تأثیر بگذارد عبارتند از:

  • سفتی و اسپاسم عضلانی
  • بی حسی یا سایر مشکلات حسی در باسن، ساق پا، مچ پا یا پا
  • خستگی
  • ضعف عضلانی
  • از دست دادن تعادل

بر اساس تحقیقات، حدود ۷۵٪ از افراد مبتلا به ام اس مشکلات حرکتی را به دلیل تغییر در توانایی آنها در راه رفتن.

علائم دیگر

با توجه به ماهیت متفاوت ام اس، فرد ممکن است علائم مختلفی را تجربه کند که بر بسیاری از نواحی مختلف بدن وی تأثیر می گذارد. شدت، مکان و مناطق تحت تأثیر می تواند بین افراد متفاوت باشد.

اینفوگرافیک زیر برخی از مناطقی را که ام اس می تواند تحت تاثیر قرار دهد را نشان می دهد.

علائم اولیه

برخی علائم اولیه ام اس عبارتند از:

  • موقت از دست دادن بینایی
  • کور رنگی
  • درد چشم که با حرکت چشم بدتر می‌شود
  • فلاش نور با حرکت چشم
  • بی حسی یا گزگز در قسمت های مختلف بدن

علائم نادرتر

اگر چه علائم بالا شایع ترین هستند، ام اس روی هر فردی متفاوت است. برخی از علائم کمتر شایع ام اس عبارتند از:

  • مشکلات گفتاری
  • تشنج
  • از دست دادن شنوایی
  • مشکلات بلع
  • لرزش
  • مشکلات تنفسی
  • خارش
  • سردرد

سوالات متداول

این بخش به سوالات متداول در مورد ام اس پاسخ می دهد.

آیا ام اس در خون خود را نشان می دهد؟

هیچ آزمایش خون به تنهایی نمی تواند ام اس را بررسی کند. با این حال، پزشک ممکن است یک یا چند آزمایش خون را برای کمک به رد سایر شرایط تجویز کند. چندین بیماری دیگر علائمی مشابه ام اس دارند و ممکن است در آزمایش‌های خون مختلف ظاهر شوند.

معمولا اولین علائم ام اس چیست؟

اگرچه این علائم بین افراد متفاوت است، برخی از اولین علائم رایج عبارتند از از دست دادن بینایی در یک چشم، افزایش حس بی حسی در پاها، و از دست دادن قدرت در بازوها یا پاها.

چه چیزی باعث ایجاد ام اس می شود؟

محرک دقیق MS هنوز نامشخص است. زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی به نخاع و مغز حمله می کند. ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی احتمالاً حمله اولیه را آغاز می کند. یک مطالعه از ۲۰۲۱ نشان داد که کمبود ویتامین D، سیگار کشیدن، سابقه خانوادگی ام اس، و  با احتمال ابتلا به ام اس مرتبط است.میگرن

ام اس معمولا از چه سنی شروع می شود؟

بیشتر موارد ام اس زمانی شروع می شود که فرد بین ۲۰ تا ۵۰ سال باشد. با این حال، ممکن است زودتر یا دیرتر در زندگی شروع شود.

سه علامت شایع مولتیپل اسکلروزیس چیست؟

MS می‌تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند. این عارضه می تواند افراد را به طرق مختلف تحت تاثیر قرار دهد. نمونه هایی از برخی علائم رایج عبارتند از: خستگی، مشکلات عضلانی، و تغییرات بینایی. 

چشم انداز

ام اس یک بیماری التهابی با واسطه ایمنی است که به طور متناوب بر بخش هایی از CNS به صورت تکه تکه تاثیر می گذارد و منجر به علائم فیزیکی، شناختی و عاطفی غیرقابل پیش بینی می شود.

اگرچه ام اس بیشتر زنان را نسبت به مردان مبتلا می کند، اما معمولاً علائم مشابهی را در افراد با جنسیت های مختلف ایجاد می کند. با این حال، زنان ممکن است تغییراتی را در علائم خود به دلیل تفاوت‌های هورمونی ذاتی و تغییرات هورمونی تجربه کنند، مانند مواردی که در طول قاعدگی، بارداری یا یائسگی رخ می‌دهد.

مشکلات بینایی و بی حسی موضعی تکه تکه اغلب اولین علائم این بیماری هستند. افسردگی، مشکلات مثانه، تغییرات شناختی و درد از شایع ترین علائم ام اس هستند.

در حال حاضر هیچ درمانی برای ام اس وجود ندارد، اما داروهای مختلف و درمان‌های مکمل معمولاً می‌توانند به مدیریت علائم یا حتی کند کردن پیشرفت بیماری کمک کنند.

هر کسی که علائم مربوط به آن را تجربه می کند باید برای تشخیص با پزشک تماس بگیرد.

لینک منبع

لطفاً به این مطلب امتیاز دهید. این‌کار به بهبود ارائه مطالب کمک خواهد کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه