هر آنچه باید در مورد سیستیت بدانید

سیستیت به التهاب دیواره مثانه اشاره دارد. این یک نوع شایع عفونت ادراری (UTI) است. این می تواند بدون درمان برطرف شود، اما اگر فردی به طور مرتب سیستیت را تجربه می کند یا علائم عفونت کلیه را بروز می دهد، باید به دنبال مشاوره پزشکی باشد.

اگرچه سیستیت به طور معمول یک بیماری جدی نیست، اما می تواند ناراحت کننده باشد و بدون درمان منجر به عوارض شود.

این مقاله به علل سیستیت، نحوه تشخیص و درمان آن توسط پزشکان، درمان‌های خانگی و نحوه کمک افراد به پیشگیری از آن می‌پردازد.

سیستیت چیست؟

یک مقاله در سال ۲۰۲۱ بیان می کند که سیستیت به عفونت مثانه، که بخشی از دستگاه ادراری تحتانی است، اشاره دارد.

Everything you need to know about cystitis

سیستیت معمولا زمانی رخ می دهد که باکتری هایی که معمولاً روی پوست یا روده بی ضرر زندگی می کنند وارد مجرای ادرار و مثانه شوند. سپس باکتری به پوشش مثانه می چسبد و باعث تحریک و التهاب ناحیه می شود. این به عنوان عفونت مثانه شناخته می شود.

سیستیت بدون در نظر گرفتن جنسیت یا سن می تواند هر کسی را مبتلا کند. اما در بین زنان شایع تر است . یکی از دلایل این امر این است که زنان مجرای ادراری کوتاه تری دارند که نزدیکتر به مقعد است. این بدان معنی است که باکتری ها می توانند راحت تر وارد مثانه شوند.

سیستیت ممکن است حاد یا بینابینی باشد. سیستیت حاد سیستیتی است که به طور ناگهانی اتفاق می افتد. سیستیت بینابینی طولانی مدت است و به عنوان سیستیت مزمن نیز شناخته می شود. علت دقیق سیستیت بینابینی هنوز ناشناخته است ، اما محققان در تلاش برای درک آن هستند.

انواع مختلفی از سیستیت وجود دارد. انواع مختلف بر اساس علل آنها تعیین می شوند و عبارتند از:

  • سیستیت باکتریایی: این بیماری زمانی رخ می دهد که باکتری از طریق مجرای ادرار وارد مثانه شده و دیواره مثانه را تحریک می کند.
  • سیستیت ناشی از دارو: برخی از داروها هنگام خروج از بدن می توانند مثانه را تحریک کنند. برخی از داروهای شیمی درمانی می توانند باعث ایجاد سیستیت در فرد شوند.
  • سیستیت پرتویی: پرتودرمانی می تواند تومورها را کوچک کرده و سلول های سرطانی را از بین ببرد، اما می تواند به سلول های سالم نیز آسیب برساند. سیستیت پرتویی معمولاً پس از پرتودرمانی رخ می دهد که ناحیه لگن را تحت تأثیر قرار می دهد.
  • سیستیت جسم خارجی: اگر فرد تحت درمان با استفاده از کاتتر، استنت یا سایر ابزارهای آندوسکوپی قرار گیرد، این می تواند رخ دهد. باکتری ها ممکن است از طریق قرار دادن یا برداشتن کاتتر یا استنت وارد مجرای ادرار شوند یا آسیب ناشی از قرار دادن یا برداشتن آن می تواند باعث التهاب شود.
  • سیستیت شیمیایی: این التهاب مثانه است که در نتیجه برخی از اشکال درمان مانند عوامل شیمی درمانی ایجاد می شود. همچنین می تواند در نتیجه صابون ها، اسپرم کش ها، ژل ها و رنگ ها ایجاد شود.
بیشتر بخوانید
چرا ادرار در دوران بارداری بوی آمونیاک می دهد؟

همچنین ممکن است فرد به باکتریوری بدون علامت مبتلا شود. این زمانی است که وجود باکتری در ادرار وجود دارد، اما فرد با هیچ علامتی از عفونت ادراری تظاهر نمی کند. اکثر افراد نیازی به درمان ندارند، اما کسانی که باردار هستند ممکن است از درمان سود ببرند.

علل

سیستیت حاد معمولاً در نتیجه باکتری به نام اشریشیا کلی رخ می دهد. سایر علل باکتریایی عبارتند از:

  • پروتئوس فوق العاده است
  • کلبسیلا پنومونیه
  • استافیلوکوکوس ساپروفیتیکوس
  • استرپتوکوک های گروه B
  • لاکتوباسیلوس
  • S. saprophyticus
  • انتروکوک ها

در مردان، سیستیت همچنین می تواند به دلیل مشکلاتی که جریان معمولی ادرار را محدود می کند رخ دهد.

نمونه‌ای از این بزرگ شدن پروستات است که می‌تواند مانع از ادرار کردن طبیعی فرد شود.

با توجه به خدمات بهداشت ملی بریتانیا (NHS) ، عوامل خطر عبارتند از:

  • قرار دادن، تغییر یا استفاده طولانی مدت از کاتتر ادراری
  • استفاده از دیافراگم برای جلوگیری از بارداری
  • مشکل در تخلیه کامل مثانه
  • فعالیت جنسی و اصطکاک ناشی از فعالیت جنسی
  • رادیوتراپی
  • دیابت، به دلیل سطوح بالای قند در ادرار، محیط مناسبی را برای رشد باکتری ها فراهم می کند

مردانی که رابطه مقعدی محافظت نشده دارند، کمی بیشتر در معرض سیستیت هستند.

افرادی که در دوران یائسگی قرار دارند نیز شانس بیشتری برای ابتلا به سیستیت دارند. در دوران یائسگی، سطح استروژن کاهش می یابد و پوشش مجرای ادرار نازک می شود. هرچه پوشش نازک تر شود، احتمال عفونت و آسیب بیشتر است.

علائم

علائم سیستیت ممکن است بسته به نوع سیستیت فرد متفاوت باشد.

سیستیت حاد

برای موارد سیستیت حاد، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد، سوزش یا سوزش هنگام ادرار کردن
  • ادرار کردن بیشتر
  • ادرار تیره و کدر
  • ادرار با بوی قوی
  • نیاز فوری به دفع ادرار
  • درد در قسمت پایین معده
  • درد عمومی، ضعف و خستگی

علائم در مردان مانند زنان است.

در کودکان، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تب
  • خستگی، ضعف و درد
  • تحریک پذیری
  • کمبود اشتها
  • تهوع و استفراغ
بیشتر بخوانید
چه چیزی باعث ادرار دردناک می شود؟

سیستیت حاد همراه با هماچوری

اینجاست که فرد با وجود خون در ادرار دچار سیستیت می شود.

فرد همان علائم سیستیت حاد را تجربه خواهد کرد و ممکن است خون در ادرار دیده شود یا نباشد. در برخی موارد، خون تنها در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده است.

سیستیت هموراژیک

این جایی است که رگ های خونی در پوشش مثانه نیز آسیب می بینند.

علائم شامل خون در ادرار، همراه با:

  • درد هنگام ادرار کردن
  • سوزش یا سوزش هنگام دفع ادرار
  • ادرار کردن بیشتر
  • احساس فوریت شدید برای ادرار کردن
  • از دست دادن کنترل مثانه

سیستیت هموراژیک می تواند به عنوان یک عارضه پرتودرمانی رخ دهد. بدون درمان، سیستیت هموراژیک در مراحل زیر پیشرفت می کند :

  • درجه I: این شامل خونریزی میکروسکوپی است.
  • درجه دوم: خونریزی قابل مشاهده است.
  • درجه III: خونریزی حاوی لخته های کوچک است.
  • درجه IV: خونریزی همراه با لخته های بزرگ وجود دارد که ممکن است جریان ادرار را مسدود کند.

سیستیت بینابینی

سیستیت بینابینی ممکن است باعث:

  • درد در ناحیه تحتانی شکم، مجرای ادرار یا ناحیه واژن
  • نیاز مکرر به ادرار کردن
  • نیاز فوری به ادرار کردن

با توجه به بنیاد مراقبت اورولوژی ، مردانی که سیستیت بینابینی دارند ممکن است درد در بیضه ها، کیسه بیضه و پرینه و همچنین درد هنگام انزال را تجربه کنند.

افراد مبتلا به سیستیت بینابینی ممکن است درد حاد یا درد مزمن را تجربه کنند. درد حاد درد ناگهانی برای مدت کوتاهی است، در حالی که درد مزمن دردی است که ممکن است مکرراً عود کند، طولانی‌تر باشد یا هر دو.

در مقابل. UTI

سیستیت نوعی عفونت ادراری است. UTI ها عفونت های دستگاه ادراری هستند، به این معنی که می توانند شامل هر چیزی از مجرای ادرار تا کلیه ها و همچنین مثانه باشند. عفونت در مثانه سیستیت است. سیستیت باکتریایی نوعی عفونت ادراری است، اما سایر انواع سیستیت ممکن است چنین نباشند.

UTI های مجاری تحتانی مجرای ادرار و مثانه را تحت تاثیر قرار می دهند، در حالی که UTI های دستگاه فوقانی کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهند. اگر باکتری از کلیه عفونی به جریان خون منتقل شود، عفونت دستگاه ادراری فوقانی می تواند تهدید کننده زندگی باشد.

علائم عفونت دستگاه ادراری تحتانی علائم سیستیت باکتریایی است. علائم UTI دستگاه فوقانی نیز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد در قسمت بالای کمر
  • تب
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • لرز
بیشتر بخوانید
پلی یوری: علل، علائم و درمان

درمان

اکثر موارد سیستیت خفیف در عرض چند روز برطرف می شوند. اگر سیستیت بیش از ۳ روز طول بکشد ، فرد باید این موضوع را با پزشک در میان بگذارد.

پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. نوع و مدت درمان آنتی بیوتیکی به فرد بستگی دارد. به عنوان مثال، پزشک ممکن است تجویز کند:

  • نیتروفورانتوئین: یک فرد ممکن است ۱۰۰ میلی گرم (میلی گرم) دو بار در روز به مدت ۵ تا ۷ روز مصرف کند.
  • سولفامتوکسازول-تری متوپریم: یک فرد ممکن است این دارو را دو بار در روز به مدت ۳ روز مصرف کند.
  • فسفومایسین: این شامل یک دوز واحد ۴ میلی گرم است.

اگر علائم پس از مصرف آنتی بیوتیک کاهش نیابد، فرد باید به پزشک مراجعه کند.

درمانهای خانگی

برای کمک به کاهش علائم در خانه، فرد می تواند مسکن هایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کند. آنها همچنین باید آب زیادی بنوشند.

زغال اخته حاوی یک ماده فعال است که به جلوگیری از چسبیدن باکتری ها به دیواره مثانه کمک می کند. اما آب زغال اخته یا کپسول ممکن است حاوی مقدار کافی از ماده فعال برای جلوگیری از علائم نباشد.

فرد باید از الکل نیز اجتناب کند.

تشخیص

پزشک از فرد سؤالاتی می پرسد، معاینه می کند و آزمایش ادرار انجام می دهد. آزمایش ادرار یا به آزمایشگاه فرستاده می‌شود، یا ممکن است پزشک از یک عدد سنج استفاده کند. هنگامی که فرد هنوز در مطب است، نتایج نشانگر ادرار به سرعت برمی گردد.

برای تعیین نوع باکتری در ادرار ممکن است به کشت ادرار یا نمونه ادرار سوند شده نیاز باشد. پس از اینکه مشخص شد کدام باکتری خاص باعث عفونت شده است، پزشک آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می کند.

همچنین ممکن است پزشکان آزمایش عفونت مقاربتی (STI) را پیشنهاد دهند، زیرا علائم ممکن است مشابه باشند.

افرادی که به طور منظم به سیستیت مبتلا می شوند ممکن است نیاز به آزمایشات بیشتری داشته باشند. این می تواند شامل اسکن اولتراسوند، اشعه ایکس یا سیستوسکوپی مثانه با استفاده از دوربین فیبر نوری باشد.

جلوگیری

سیستیت اغلب قابل پیشگیری نیست، اما اقدامات زیر ممکن است کمک کند:

  • رعایت بهداشت پس از رابطه جنسی
  • استفاده از صابون های خنثی و بدون عطر در اطراف اندام تناسلی
  • تخلیه کامل مثانه هنگام ادرار
  • عدم به تعویق انداختن ادرار
  • اجتناب از لباس زیر تنگ و شلوار تنگ
  • پوشیدن لباس زیر نخی
  • پاک کردن از جلو به عقب
  • استفاده از روان کننده در حین رابطه جنسی
بیشتر بخوانید
چای سبز و سنگ کلیه

کسانی که از کاتتر استفاده می کنند باید از پزشک یا پرستار بپرسند که چگونه هنگام تعویض کاتتر از آسیب جلوگیری کنند.

حدود یک سوم زنان قبل از رسیدن به سن ۲۴ سالگی به عفونت ادراری مبتلا می شوند.

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید

در بیشتر موارد، سیستیت پس از ۳ روز خود به خود برطرف می شود . اگر فردی سیستیت داشته باشد که در عرض ۳ روز شروع به کاهش نمی کند، باید برای مشاوره پزشکی با پزشک تماس بگیرد.

افراد همچنین در صورت داشتن علائم سیستیت و موارد زیر باید با پزشک تماس بگیرند :

  • مرد هستند
  • باردار هستند
  • مکرر سیستیت داشته اند
  • قبلا هرگز سیستیت نداشته اید
  • همچنین علائم دیگری مانند خون در ادرار، تب یا درد در پهلو دارند
  • همچنین حالت تهوع و استفراغ را تجربه می کنند

افراد باید همیشه کودکان مبتلا به سیستیت یا سیستیت مشکوک را نزد پزشک ببرند.

وقتی مردان به سیستیت مبتلا می شوند، می تواند جدی تر از زنان باشد. سیستیت مردانه به احتمال زیاد ناشی از بیماری زمینه‌ای دیگری مانند عفونت پروستات، سرطان، انسداد یا بزرگ شدن پروستات است.

در بیشتر موارد سیستیت مردانه، درمان زودهنگام به طور موثر مشکل را حل می کند، اما عفونت های مثانه مردانه درمان نشده می تواند منجر به عفونت یا آسیب کلیه یا پروستات شود.

خلاصه

سیستیت حاد یک اتفاق رایج است، به ویژه در بین زنان، و معمولاً پس از چند روز ناراحتی خود به خود برطرف می شود.

اگر فردی علائم خفیف تا متوسط ​​داشته باشد، سیستیت ممکن است با استفاده از مسکن‌های بدون نسخه و داروهای خانگی قابل کنترل باشد.

اما اگر به خودی خود برطرف نشد، ممکن است نیاز به درمان پزشکی داشته باشد. پزشکان همچنین ممکن است نسخه‌های پیشگیرانه آنتی‌بیوتیک‌ها را برای افرادی که دوره‌های مکرر سیستیت دارند بنویسند.

انواع پیچیده‌تر سیستیت نیاز به درمان‌های متفاوتی دارند و می‌توانند بدون درمان مشکلات مختلفی ایجاد کنند. اگر مردم فکر می کنند که ممکن است برای اولین بار سیستیت داشته باشند، مهم است که با متخصص مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنند.
پیوند منبع

۵/۵ - (۱ امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

1 دیدگاه دربارهٔ «هر آنچه باید در مورد سیستیت بدانید;