هیپوترمی یا دمای مرکزی بدن زیر ۳۵ درجه سانتیگراد

هیپوترمی به عنوان دمای مرکزی بدن زیر ۳۵ درجه سانتیگراد تعریف می شود. هیپوترمی متعلق به سه گانه کشنده (با کواگولوپاتی و اسیدوز) برای قربانیان تروما است که نیاز به مراقبت های ویژه دارند.

کاهش دمای هسته ممکن است مانند غوطه ور شدن در آب نزدیک به انجماد سریع باشد یا در قرار گرفتن طولانی مدت در محیط های معتدل تر، کند باشد. اثرات هیپوترمی متناسب با تغییر دما است و میزان متابولیسم متناسب با کاهش دمای مرکزی بدن کاهش می یابد.

هیپوترمی معمولاً به دلیل قرار گرفتن در معرض تصادفی ایجاد می شود، اما ممکن است به دلیل شرایط پزشکی زمینه ای ایجاد یا تشدید شود یا ممکن است به عنوان بخشی از درمان بیمار عمدی باشد.

هیپوترمی اولیه

این به دلیل قرار گرفتن در معرض محیطی است، بدون هیچ شرایط پزشکی زمینه ای که باعث اختلال در تنظیم دما شود:

  • بیماران ترومایی به ویژه در معرض هیپوترمی هستند.
  • هیپوترمی بعد از عمل:
    • هیپوترمی ممکن است عمدی (به زیر مراجعه کنید) یا تصادفی باشد.
    • هر بیماری که دمای مرکزی او در هر مرحله از مسیر حین عمل (از یک ساعت قبل از القای بیهوشی تا ۲۴ ساعت پس از ورود به منطقه بهبودی) تصادفاً به زیر ۳۶ درجه سانتیگراد کاهش یابد، باید با استفاده از دستگاه گرم کننده هوای اجباری گرم شود.[۱].

هیپوترمی ثانویه

این دمای پایین بدن ناشی از یک بیماری پزشکی است که نقطه تنظیم دما را کاهش می دهد:

  • کاهش تولید گرما – به عنوان مثال، هیپوفیز، هیپوآدرنالیسم، کم کاری تیروئید، سوء تغذیه شدید، هیپوگلیسمی[۲]و اختلالات عصبی عضلانی
  • افزایش اتلاف حرارت – به عنوان مثال، اتساع عروق (علل دارویی یا سمی)، اریترودرمی، سوختگی، پسوریازیس. یا iatrogenic – به عنوان مثال، تزریق سرد، درمان بیش از حد مشتاق گرمازدگی یا زایمان اضطراری.
  • اختلال در تنظیم حرارت – به عنوان مثال، ضربه ای که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد، سکته مغزی، اختلالات سمی و متابولیک، خونریزی داخل جمجمه، بیماری پارکینسون، تومورهای مغزی، بیماری ورنیکه، مولتیپل اسکلروزیس، سپسیس، ترومای متعدد، پانکراتیت، ایست قلبی طولانی مدت.
  • تجویز دارو؛ این داروها شامل بتابلوکرها، کلونیدین، مپریدین، داروهای اعصاب و بیهوشی عمومی هستند.
  • اتانول، فنوتیازین ها و آرام بخش ها- خواب آور نیز توانایی بدن را برای پاسخ به دمای پایین محیط کاهش می دهند.
بیشتر بخوانید
زغال فعال چیست؟ مزایا و موارد استفاده

هیپوترمی درمانی

  • هیپوترمی با پایش دمای داخل بدن ممکن است برای آسیب مغزی پری ناتال هیپوکسیک استفاده شود[۳].
  • ممکن است در دوره پس از احیا، در آسیب مغزی تروماتیک با فشار داخل جمجمه بالا، در محیط حین عمل در طی مراحل مختلف جراحی (مانند جراحی عروقی برای محافظت از نخاع و محافظت کلی عصبی) و برای نشانه‌های مختلف دیگر استفاده شود.[۴].

هیپوترمی را می توان به عنوان خفیف، متوسط ​​یا شدید طبقه بندی کرد:

  • هیپوترمی خفیف (۳۲-۳۵ درجه سانتیگراد): همراه با بی حالی، گیجی، لرز، از دست دادن هماهنگی حرکتی ظریف.
  • هیپوترمی متوسط ​​(۲۸-۳۲ درجه سانتیگراد): همراه با هذیان، رفلکس های آهسته.
  • هیپوترمی شدید (زیر ۲۸ درجه سانتیگراد): همراه با پوست بسیار سرد، بی پاسخ، کما، مشکل در تنفس، ریتم غیر طبیعی قلب.

افرادی که بیشتر احتمال دارد هیپوترمی را تجربه کنند عبارتند از:

  • افراد بسیار مسن یا بسیار جوان.
  • کسانی که به طور مزمن بیمار هستند، به ویژه با بیماری های قلبی عروقی.
  • افرادی که دچار سوء تغذیه هستند.
  • افرادی که خسته هستند.
  • کسانی که با الکل یا مواد مخدر مست هستند.
  • افراد مبتلا به اختلال شناختی – به عنوان مثال، در بیماری آلزایمر.
  • کسانی که شرایط پزشکی زمینه ای دارند – مانند کم کاری تیروئید، سکته مغزی، آرتریت شدید، بیماری پارکینسون، تروما، آسیب نخاعی، و سوختگی.
  • دماسنج های کم خواندن، ترجیحاً مری، مورد نیاز است. دماسنج های تمپانیک در اندازه گیری دمای پایین قابل اعتماد نیستند. آسیب موضعی سرما را بررسی کنید.
  • هیپوترمی معمولاً به تدریج رخ می دهد. علائم شایع عبارتند از لرز، گفتار نامفهوم، سرعت غیر طبیعی تنفس، سردی و رنگ پریدگی پوست، خستگی، بی حالی و بی تفاوتی. سطح هوشیاری افسرده شایع ترین ویژگی هیپوترمی است.
  • بیمار در لمس سرد است و خاکستری و سیانوتیک به نظر می رسد.
  • علائم حیاتی (ضربان نبض، تعداد تنفس و فشار خون) متغیر است. کاهش شدید ضربان تنفس و ضربان قلب ممکن است منجر به از بین رفتن علائم فعالیت تنفسی و قلبی شود.
  • صدمه مغزی و عروقی.
  • سمیت دارویی: باربیتورات، بنزودیازپین، کوکائین.
  • مانیتور کردن عوارض – به عنوان مثال، گازهای خون، FBC، الکترولیت ها، الکتروکاردیوگرام (ECG).
  • مطالعات انعقادی: انعقاد داخل عروقی منتشر ممکن است رخ دهد.
  • نوار قلب:
    • ممکن است فواصل طولانی مدت PR، QRS و QT و آریتمی دهلیزی یا بطنی را نشان دهد. با کاهش دمای مرکزی بدن، برادی کاردی سینوسی تمایل دارد تا جای خود را به فیبریلاسیون دهلیزی و سپس فیبریلاسیون بطنی و در نهایت آسیستول بدهد.
    • طول و ارتفاع طولانی شدن فاصله QT مربوطه و امواج J مشخصه اغلب با درجه هیپوترمی متناسب است.
    • QRS/QT تصحیح شده در مطالعات حیوانی نشان داده است که پتانسیل به عنوان یک نشانگر زیستی جدید برای پیش بینی خطر ایست قلبی ناشی از هیپوترمی دارد.[۵].
  • CXR: پنومونی آسپیراسیون و ادم ریوی شایع هستند.
  • هرگونه مشکل زمینه ای یا مرتبط را در نظر بگیرید – به عنوان مثال، سی تی اسکن برای آسیب احتمالی سر.
بیشتر بخوانید
اکستوباسیون توضیح داده شد
  • این برای گرم کردن مجدد، نظارت دقیق بیمار و درمان عوارضی مانند آریتمی قلبی است.
  • به بیمار اکسیژن گرم شده، مرطوب شده و نمک داخل وریدی گرم داده می شود و با پتوهای گرم شده یا لامپ های گرما احاطه می شود.
  • مدیریت تهاجمی دما با گرم شدن مجدد سریعتر به جای آهسته نشان داده شده است که نتیجه را بهبود می بخشد.

مدیریت اولیه

  • توجه فوری به راه هوایی، تنفس و گردش خون. شروع احیای قلبی ریوی ممکن است لازم باشد[۶].
  • اکسیژن را از طریق یک دستگاه مخزن کیسه ای وارد کنید.
  • دسترسی داخل وریدی را ایجاد کنید.
  • با خارج کردن بیمار از محیط سرد و جایگزینی لباس های خیس و سرد با پتوهای گرم از اتلاف گرما جلوگیری کنید.
  • اگر فرد هوشیار است و به راحتی می تواند قورت دهد، مایعات گرم، شیرین و غیر الکلی به او بدهید.

مدیریت در بیمارستان

  • بیمار در حالت ایده آل باید در یک محیط مراقبت ویژه مدیریت شود. تلاش برای گرم کردن مجدد بیمار به طور فعال نباید انتقال به یک مرکز مراقبت های ویژه را به تاخیر بیندازد.
  • ارزیابی و درمان هر گونه اختلال مرتبط – به عنوان مثال، دیابت، سپسیس، مصرف دارو یا الکل، یا آسیب های پنهان.
  • بررسی های خون: FBC، الکترولیت ها، گلوکز خون، الکل، غربالگری سموم، کراتینین، آمیلاز و کشت خون.
  • نظارت بر قلب: دیس ریتمی، تغییرات هیپرکالمی. امواج J پاتگنومونیک هیپوترمی هستند:
    • برون ده قلبی متناسب با درجه هیپوترمی کاهش می یابد و تحریک پذیری قلب در حدود ۳۳ درجه سانتیگراد شروع می شود. فیبریلاسیون بطنی با کاهش دما به زیر ۲۸ درجه سانتیگراد به طور فزاینده ای رایج می شود و در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد، آسیستول ممکن است رخ دهد.
    • داروهای قلبی و دفیبریلاسیون معمولاً در حضور اسیدوز، هیپوکسی و هیپوترمی مؤثر نیستند. این درمان ها معمولاً باید تا زمانی که بیمار حداقل تا دمای ۲۸ درجه سانتیگراد گرم شود رزرو شود.
    • بای پس قلبی ریوی در بیماران مبتلا به هیپوترمی شدید استفاده شده است. بیمارانی که در ایست قلبی ناشی از هیپوترمی تصادفی مراجعه می کنند نیز ممکن است با استفاده از لاواژ قفسه سینه دوباره گرم شوند.
  • اکسیژن:
    • در حالی که بیمار در حال گرم کردن مجدد است، اکسیژن ۱۰۰٪ را تجویز کنید.
    • احتمالاً بهتر است گازهای خون شریانی بدون تصحیح تفسیر شوند، یعنی خون تا ۳۷ درجه سانتیگراد گرم شود، و این مقادیر به عنوان راهنما برای تجویز بی کربنات سدیم و تنظیم پارامترهای ونتیلاتور در طول گرم کردن مجدد و احیا استفاده می شود.
  • تکنیک گرم کردن مجدد:
    • بستگی به درجه حرارت بیمار، پاسخ به اقدامات ساده و وجود هرگونه آسیب دارد.
    • قرار گرفتن در معرض خفیف و متوسط: گرم کردن مجدد خارجی غیرفعال در یک اتاق گرم، با استفاده از پتوهای گرم، لباس و مایعات داخل وریدی گرم شده.
    • هیپوترمی شدید: ممکن است به روش‌های گرم کردن مجدد هسته نیاز داشته باشد که ممکن است شامل تکنیک‌های جراحی تهاجمی گرم کردن مجدد باشد – به عنوان مثال، شستشوی صفاقی، گرم کردن مجدد AV یا بای پس قلبی ریوی.
    • همودیالیز (HD) یک درمان بی خطر برای گرم کردن مجدد برای هیپوترمی متوسط ​​و شدید در غیاب توقف گردش خون است.[۷].
    • اکسیژناسیون غشای خارج بدنی وریدی شریانی (VA-ECMO) یک روش گرم کردن مجدد کارآمد با پشتیبانی کامل قلبی ریوی را فراهم می کند. استفاده از VA-ECMO برای این اندیکاسیون، پیش آگهی حیاتی و عملکردی بیماران را بسیار بهبود بخشیده است.[۸].
  • تعیین مرگ در بیمار هیپوترمی بسیار دشوار است. بیمارانی که به نظر می رسد دچار ایست قلبی یا مرگ در نتیجه هیپوترمی شده اند، نباید تا زمانی که دوباره گرم نشده اند، مرده اعلام شوند (مثلاً تا ۳۵ درجه سانتیگراد؛ لازم نیست به ۳۷ درجه سانتیگراد برسند).
بیشتر بخوانید
خروپف - علائم و علل

یک ارتباط کاملاً شناخته شده بین هیپوترمی نامطلوب و پیامدهای منفی در ارتباط با تروما و جراحی وجود دارد. با این حال، هیپوترمی ناشی از خفیف تا ≥۳۳ درجه سانتی گراد به نظر نمی رسد با کاهش هموستاز کلی یا افزایش خطر خونریزی همراه باشد.[۹].

  • پیش آگهی بستگی به شدت و ماهیت علت دارد.
  • اکثر افراد هیپوترمی خفیف را تحمل می کنند، که با عوارض یا مرگ و میر قابل توجهی همراه نیست.
  • سپس مرگ و میر کلی با درجه هیپوترمی افزایش می یابد.
  • حمایت از زندگی برون بدنی، گرم کردن مجدد بیمار ناپایدار همودینامیکی را با نرخ بقا تا ۱۰۰٪ متحول کرده است.[۱۰].
بیشتر بخوانید
هر آنچه که باید در مورد بخیه های جراحی بدانید
  • در حین عمل طیف وسیعی از اقدامات برای جلوگیری از هیپوترمی وجود دارد، از جمله پوشش، وسایل گرم کننده هوای اجباری و گرم کردن مایعات داخل وریدی و آبیاری مورد استفاده در طول عمل.[۱].
  • سالمندان در معرض خطر خاصی هستند. نظارت توسط مراقب و همسایه خوب ضروری است.
  • کمک هزینه گرمایش و عایق کاری می تواند تفاوت ایجاد کند، اگر درخواست آسان باشد، اما کمک هزینه گرمایش اضافی فقط به صورت ماسبق پرداخت می شود.
  • حتی در تابستان، لباس های خیس (تلفات گرما را ۵-۱۰ برابر افزایش می دهد) و باد می تواند منجر به از دست دادن سریع گرمای بدن شود.
  • برای کاهش خطر هیپوترمی:
    • از مصرف زیاد الکل خودداری کنید.
    • برای جلوگیری از خروج گرمای بدن از سر، صورت و گردن از کلاه یا پوشش محافظ دیگری استفاده کنید.
    • دست ها را به جای دستکش با دستکش بپوشانید. دستکش ها موثرتر از دستکش هستند زیرا دستکش ها انگشتان دست را در تماس نزدیک با یکدیگر نگه می دارند.
    • از فعالیت هایی که باعث تعریق بیش از حد می شود خودداری کنید.
    • لباس های گشاد، چند لایه و سبک بپوشید. لباس بیرونی ساخته شده از مواد محکم بافته شده و ضد آب برای محافظت در برابر باد بهترین است. لایه های داخلی پشم، ابریشم یا پلی پروپیلن گرمای بدن را بیشتر از پنبه نگه می دارند.
    • تا حد امکان خشک بمانید.

Source link

۵/۵ - (۱ امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

1 دیدگاه دربارهٔ «هیپوترمی یا دمای مرکزی بدن زیر ۳۵ درجه سانتیگراد;

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه