کاتکول آمین ها چیست و چه کار می کنند؟

کاتکولامین ها هورمون هایی هستند که مغز، بافت های عصبی و غدد فوق کلیوی تولید می کنند. بدن در پاسخ به استرس عاطفی یا فیزیکی، کاتکول آمین ها را آزاد می کند.

کاتکولامین ها مسئول پاسخ “جنگ یا گریز” بدن هستند. دوپامین، آدرنالین و نورآدرنالین همگی کاتکولامین هستند.

سطوح غیر معمول بالا یا پایین کاتکول آمین های فردی می تواند باعث مشکلات پزشکی شود. سطوح بالا یا پایین کاتکول آمین های متعدد می تواند نشان دهنده یک مشکل جدی پزشکی باشد.

این مقاله نحوه عملکرد کاتکول آمین ها و سطوح بالا یا پایین آن را در مورد سلامتی یک فرد نشان می دهد. همچنین در مورد روش‌هایی بحث می‌کند که پزشک ممکن است سطح کاتکولامین فرد را آزمایش کند.

کاتکولامین ها هورمون هایی هستند که به عنوان انتقال دهنده های عصبی نیز عمل می کنند. بدن آنها را در مغز، بافت های عصبی و غدد فوق کلیوی تولید می کند. غدد فوق کلیوی درست بالای کلیه ها قرار دارند.

انواع اصلی کاتکول آمین ها دوپامین، آدرنالین و نورآدرنالین هستند. این هورمون ها به روش های زیر عمل می کنند:

دوپامین

این انتقال دهنده عصبی سیگنال هایی را در سراسر سیستم عصبی ارسال می کند. به تنظیم موارد زیر کمک می کند:

  • جنبش
  • احساسات
  • حافظه
  • مکانیسم پاداش مغز

آدرنالین یا اپی نفرین

این انتقال دهنده عصبی است مسئول برای پاسخ جنگ یا گریز هنگامی که فرد استرس را تجربه می کند، بدن آدرنالین ترشح می کند تا جریان خون به عضلات، قلب و ریه ها افزایش یابد.

نورآدرنالین یا نوراپی نفرین

این انتقال دهنده عصبی به بدن کمک می کند به استرس پاسخ دهد ترشح نورآدرنالین باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون فرد می شود. همچنین در تنظیم خلق و خو و توانایی تمرکز نقش دارد.

سطوح خیلی کم یا خیلی زیاد کاتکولامین گاهی اوقات می تواند نشان دهنده یک مشکل اساسی سلامتی باشد.

دلیل اصلی اینکه پزشک سطح کاتکول آمین فرد را آزمایش می کند، بررسی وجود تومورهای خاص مانند تومور نورواندوکرین یا نوروبلاستوما است. بخش‌های بعدی با جزئیات بیشتری به این موارد می‌پردازند.

بیشتر بخوانید
هر آنچه که باید در مورد مخچه بدانید

تومورهای نورواندوکرین

تومورهای نورواندوکرین تومورهایی هستند که از سلول های سیستم هورمونی و عصبی ایجاد می شوند. این تومورها می توانند سطوح بالایی از کاتکول آمین ها را تولید کنند.

فئوکروموسیتوم ها تومورهای عصبی غدد درون ریز هستند که در غدد فوق کلیوی وجود دارند. دور و بر ۸۰-۸۵٪ فئوکروموسیتوم ها در لایه داخلی غدد فوق کلیوی رشد می کنند، در حالی که ۱۵ تا ۲۰ درصد باقی مانده در خارج از این ناحیه رشد می کنند.

برخی از علائم احتمالی فئوکروموسیتوم عبارتند از:

اگرچه به طور کلی خوش خیم است، برخی از فئوکروموسیتوم ها ممکن است به رشد خود ادامه دهد بدون درمان علائم ممکن است با رشد تومور بدتر شود و باعث آسیب احتمالی به کلیه ها و قلب شود.

رشد تومور همچنین خطر سکته مغزی و حمله قلبی را افزایش می دهد.

نوروبلاستوما

نوروبلاستوم نوعی سرطان است که در سلول های عصبی تخصصی به نام نوروبلاست ها رخ می دهد. بیشتر اوقات این سرطان در غده فوق کلیوی یا در بافت های عصبی که در کنار نخاع قرار دارند ایجاد می شود. نوروبلاستوما می تواند باعث افزایش سطح کاتکول آمین ها شود.

نوروبلاستوما شایع ترین سرطان در نوزادان است و علت آن نیز می باشد ۶ درصد از سرطان های دوران کودکی. آنها در افراد بالای ۱۰ سال نادر هستند.

برخی از علائم احتمالی نوروبلاستوم عبارتند از:

برای آزمایش سطح کاتکول آمین فرد، پزشک آزمایش خون یا ادرار را تجویز می کند.

فردی که آزمایش ادرار کاتکولامین انجام می دهد باید در طول دوره ۲۴ ساعته ادرار خود را در یک بطری جمع آوری کند. این بطری حاوی مقدار کمی اسید است که به حفظ ادرار کمک می کند. فرد باید نمونه ادرار را خنک نگه دارد تا زمانی که بتواند آن را به پزشک خود بازگرداند.

آزمایش خون کاتکول آمین شامل خون گیری از بازو یا دست فرد و ارسال نمونه برای تجزیه و تحلیل است.

تست اضافی

هنگامی که یک پزشک نتایج آزمایش کاتکول آمین را دریافت می کند، می تواند تشخیص دهد که آیا آزمایش های بیشتر ضروری است یا خیر.

بیشتر بخوانید
نوروپاتی اتونومیک

آزمایشات برای فئوکروموسیتوم می تواند مثبت کاذب باشد. این زمانی اتفاق می‌افتد که نتیجه آزمایش نشان می‌دهد که فرد مبتلا به فئوکروموسیتوم است در حالی که ندارد.

به دلیل این امکان، پزشک جنبه های دیگری از سلامت فرد را در نظر می گیرد، مانند موارد زیر:

  • شرایط فیزیکی
  • داروهای فعلی
  • رژیم غذایی
  • حالت عاطفی

در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش‌های اضافی یا مکرر را برای تأیید تشخیص انجام دهد.

اگر پزشک مشکوک به وجود تومور باشد، آزمایش تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکن را تجویز می کند. اگر آزمایش‌های تصویربرداری وجود تومور را تأیید کند، پزشک ممکن است آزمایش بیوپسی را برای تعیین نوع تومور تجویز کند.

سطوح بالا یا پایین کاتکول آمین های فردی می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم شود. بخش های زیر این موارد را با جزئیات بیشتری بیان می کند.

سطوح غیر طبیعی دوپامین

سطوح بالای دوپامین ممکن است منجر به علائم زیر شود:

سطوح بالای مزمن دوپامین ممکن است به شرایط زیر مرتبط باشد:

دانشمندان نیز کمبود دوپامین در برخی از شرایط دژنراتیو، مانند بیماری پارکینسون مرتبط داشته اند .

سطوح غیر طبیعی آدرنالین

فردی که سطح آدرنالین بالایی دارد ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

داشتن سطوح پایین آدرنالین می تواند توانایی فرد را برای واکنش مناسب به موقعیت های استرس زا مهار کند.

سطوح غیر طبیعی نورآدرنالین

سطوح بالای نورآدرنالین می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

  • موارد وحشت زدگی
  • بیش فعالی
  • تکان دادن
  • تعریق
  • فشار خون بالا
  • ضربان قلب نامنظم
  • صورت رنگ پریده
  • سردردهای شدید
  • آسیب قلب یا کلیه

سطوح پایین نورآدرنالین ممکن است باعث علائم یا شرایط زیر شود:

تعدادی از داروها وجود دارند که می توانند با سطح کاتکول آمین و آزمایش کاتکول آمین تداخل داشته باشند. اینها عبارتند از:

  • اپی نفرین
  • آمفتامین ها
  • استامینوفن
  • آسپرین
  • انسولین
  • سرکوب کننده های اشتها
  • دیورتیک ها
  • کلونیدین
  • گشاد کننده عروق
  • داروهای فشار خون، از جمله مهارکننده های ACE، متیل دوپا و رزرپین
  • داروی قلب نیتروگلیسیرین
  • پروپافنون، که به درمان مشکلات ریتم قلب کمک می کند
  • داروهای آسم آمینوفیلین و تئوفیلین
  • استروئید دگزامتازون
  • داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای
  • داروی ضد افسردگی ایمی پرامین
  • مهارکننده های مونوآمین اکسیداز
  • لیتیوم
  • هیدرات کلرال آرام بخش
  • آنتی بیوتیک تتراسایکلین
بیشتر بخوانید
دستگاه نوار مغز چیست؟ نوار مغز درپزشکی چه کاربردی دارد؟

کافئین، الکل و نیکوتین نیز می‌توانند بر سطوح کاتکولامین تأثیر بگذارند، مانند برخی غذاها، از جمله موز، آناناس و فلفل. فردی که قرار است آزمایش ادرار انجام دهد باید از مصرف این غذاها ۲۴ ساعت از قبل آن خودداری کند.

گزینه های درمانی برای سطوح پایین یا بالا کاتکول آمین به علت آن بستگی دارد.

بطور کلی، پزشک فقط در صورتی سطح کاتکول آمین فرد را بررسی می کند که مشکوک به داشتن تومور باشد یا بخواهد این احتمال را رد کند.

بخش های زیر برخی از گزینه های درمانی احتمالی را بیان می کند.

درمان فئوکروموسیتوم

فردی که فئوکروموسیتوم دارد ممکن است به یک یا چند مورد از درمان های زیر نیاز داشته باشد :

  • جراحی برای برداشتن تومور و احتمالاً غدد فوق کلیوی
  • پرتو درمانی
  • شیمی درمانی
  • درمان فرسایشی، که از مواد بسیار گرم یا سرد برای هدف قرار دادن و از بین بردن سلول های غیر طبیعی استفاده می کند
  • درمان هدفمند، درمانی است که از داروها یا مواد دیگر برای حمله به سلول‌های سرطانی خاص استفاده می‌کند در حالی که سلول‌های طبیعی را دست نخورده می‌گذارد.
  • درمان آمبولیزاسیون، که جریان خون به غده آدرنال آسیب دیده را مسدود می کند و در نتیجه تومور را از بین می برد

درمان نوروبلاستوما

فردی که نوروبلاستوما دارد ممکن است به یک یا چند مورد از درمان های زیر نیاز داشته باشد :

  • جراحی برای برداشتن تومور
  • پرتو درمانی
  • شیمی درمانی
  • درمان هدفمند
  • ایمونوتراپی، که درمانی است که به سیستم ایمنی بدن کمک می کند تا سلول های سرطانی را از بین ببرد
  • درمان با ید ۱۳۱-MIBG، که در آن پزشک ید رادیواکتیو را به جریان خون تزریق می کند تا سلول های سرطانی را از بین ببرد.

که در اکثر موارد، فئوکروموسیتوم ها خوش خیم هستند و تمایل دارند به فراتر از محلی که در ابتدا ایجاد شده اند گسترش پیدا نکنند. این نوع تومور نیز پس از برداشتن مجدداً عود نمی کند.

بیشتر بخوانید
آرام‌سازی سریع مشاوره حرفه ای در مورد RT

میزان موفقیت درمان برای نوروبلاستوم به سطح خطری که تومور ارائه می دهد بستگی دارد. پزشک از عوامل زیر برای تعیین خطر استفاده می کند:

  • مرحله نوروبلاستوما، که معیاری برای سنجش میزان پیشرفت تومور است
  • بیولوژی نوروبلاستوما که شامل موارد زیر است:
    • الگوی سلول های تومور
    • ژن های دخیل در رشد تومور
    • سرعت رشد سلول های تومور
  • بافت شناسی نوروبلاستوما، که نشان می دهد سلول های سرطانی در زیر میکروسکوپ چقدر غیرطبیعی به نظر می رسند و احتمال رشد و گسترش سلول ها چقدر سریع است.
  • سن فرد

پزشک از عوامل فوق برای تعیین گروه خطری که نوروبلاستوما به آن تعلق دارد استفاده می کند.

نوروبلاستوماهای کم خطر و با خطر متوسط ​​دارای یک شانس خوب از حل و فصل با این حال، نوروبلاستوما پرخطر ممکن است درمان دشوارتر باشد.

فرد در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر باید به پزشک مراجعه کند:

  • فشار خون بالا مداوم
  • ضربان قلب سریع یا نامنظم
  • لرزش
  • تعرق مفرط
  • سردردهای شدید

اگرچه نادر است، اما سطوح بالای کاتکول آمین می تواند نشان دهنده یک تومور باشد، مانند یک تومور نورواندوکرین یا نوروبلاستوما.

سطوح شدید کاتکول آمین های فردی نیز با شرایط خاصی مانند اسکیزوفرنی، ADHD، افسردگی و بیماری پارکینسون مرتبط است.

در صورت مشاهده علائم سطوح غیرطبیعی کاتکولامین، فرد باید به پزشک مراجعه کند.

پزشک ممکن است آزمایش خون یا ادرار را برای تعیین طبیعی یا غیرطبیعی بودن سطح بدن تجویز کند. نتایج هر یک از این آزمایش ها به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد که آیا آزمایش ها و درمان های بیشتر لازم است یا خیر.

Source link

کلمات مرتبط

  • کاتولامین ها
۵/۵ - (۱ امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه