کوله سیستیت مزمن چیست؟

کوله سیستیت التهاب ناگهانی کیسه صفرا است. اگر این وضعیت در طول زمان، مانند ماه ها، با حملات مکرر ادامه یابد، یا اگر مشکلات مکرر در عملکرد کیسه صفرا وجود داشته باشد، به آن کوله سیستیت مزمن می گویند.

کیسه صفرا اندامی کوچک و گلابی شکل است که در قسمت زیرین کبد شما قرار دارد. صفرای ساخته شده توسط کبد را ذخیره می کند و از طریق مجرای صفراوی مشترک (CBD) به روده کوچک می فرستد تا به هضم چربی ها کمک کند. CBD کبد، کیسه صفرا و پانکراس را به روده کوچک متصل می کند. سنگ های صفراوی که CBD را مسدود می کنند، علت اصلی کوله سیستیت هستند. این انسداد باعث تجمع صفرا در کیسه صفرا می شود و این تجمع باعث التهاب کیسه صفرا می شود.

اگر این اتفاق به صورت حاد در مواجهه با التهاب مزمن رخ دهد، یک بیماری جدی است. اگر کیسه صفرا به درستی درمان نشود ممکن است پاره شود و این یک اورژانس پزشکی محسوب می شود. درمان معمولاً شامل آنتی بیوتیک، داروهای ضد درد و برداشتن کیسه صفرا است.

چه چیزی باعث کوله سیستیت مزمن می شود؟

این وضعیت معمولا با تشکیل سنگ های صفراوی در کیسه صفرا شروع می شود. بر اساس کلینیک کلیولند، اینکه آیا شما سنگ کیسه صفرا دارید ممکن است به عوامل مختلفی بستگی داشته باشد، از جمله:

  • استعداد ژنتیکی
  • وزن
  • فعالیت کیسه صفرا
  • عادات غذایی

سنگ کیسه صفرا زمانی ایجاد می شود که مواد موجود در صفرا ذرات کریستال مانند را تشکیل دهند. آنها می توانند از اندازه یک دانه شن تا اندازه یک توپ گلف متغیر باشند. وجود سنگ کیسه صفرا باعث فشار، تحریک و ممکن است باعث عفونت شود. دیواره های کیسه صفرا با گذشت زمان شروع به ضخیم شدن می کنند. در نهایت کیسه صفرا شروع به کوچک شدن می کند. این تغییرات عملکرد صحیح کیسه صفرا را دشوارتر می کند.

علاوه بر سنگ کیسه صفرا، کوله سیستیت می تواند به دلایل زیر باشد:

  • عفونت سیستم زهکشی CBD
  • انسداد CBD
  • کلسترول اضافی در کیسه صفرا، که می تواند در دوران بارداری یا پس از کاهش وزن سریع اتفاق بیفتد
  • کاهش خون رسانی به کیسه صفرا به دلیل دیابت
  • تومورها در کبد یا پانکراس
  • تومور در کیسه صفرا که نادر است
بیشتر بخوانید
هپاتیت C در مقابل هپاتیت B: تفاوت چیست؟

هنگامی که حملات مکرر یا طولانی کوله سیستیت را تجربه می کنید، به یک بیماری مزمن تبدیل می شود.

چه کسانی به کوله سیستیت مبتلا می شوند؟

تعدادی از عوامل احتمال ابتلا به کوله سیستیت را افزایش می دهند:

  • سنگ کیسه صفرا در زنان بیشتر از مردان است. این باعث می شود زنان بیشتر از مردان به کوله سیستیت مبتلا شوند.
  • تغییر هورمون ها اغلب می تواند باعث آن شود. زنان باردار یا افرادی که تحت هورمون درمانی هستند در معرض خطر بیشتری هستند.
  • را کلینیک کلیولند بیان می کند که خطر ابتلا به این بیماری پس از ۴۰ سالگی افزایش می یابد.
  • اسپانیایی‌ها و بومیان آمریکایی در مقایسه با سایر افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سنگ کیسه صفرا هستند.
  • افرادی که چاق هستند نیز بیشتر به این عارضه مبتلا می شوند.
  • کاهش وزن سریع یا افزایش وزن می تواند باعث بروز این اختلال شود.
  • اگر دیابت دارید، در خطر ابتلا به کوله سیستیت هستید.

علائم کوله سیستیت

علائم کوله سیستیت می تواند به طور ناگهانی ظاهر شود یا به آهستگی در طی چند سال ایجاد شود. بیشتر اوقات این علائم بعد از یک وعده غذایی پرچرب ظاهر می شود.

علائم عبارتند از:

  • دردهای شدید شکمی که ممکن است تیز یا کسل کننده باشد
  • گرفتگی و نفخ شکم
  • دردی که به پشت یا زیر تیغه شانه راست شما گسترش می یابد
  • تب
  • لرز
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • مدفوع شل و رنگ روشن
  • یرقان، زمانی است که پوست و سفیدی چشم شما زرد می شود
  • خارش

یک حمله معمولی می تواند دو یا سه روز طول بکشد، اما علائم کوله سیستیت از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. علائم در سمت راست یا وسط بالای معده شما ظاهر می شود. درد معمولاً ۳۰ دقیقه طول می کشد.

عوارض می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • پانکراتیت، التهاب پانکراس
  • سوراخ شدن کیسه صفرا در نتیجه عفونت
  • بزرگ شدن کیسه صفرا به دلیل التهاب
  • عفونت ممکن است باعث ایجاد صفرا شود
  • سرطان کیسه صفرا (این یک عارضه نادر و طولانی مدت است)
  • مرگ بافت کیسه صفرا (این می تواند منجر به پارگی و در نهایت ترکیدن اندام شود)
بیشتر بخوانید
نحوه استفاده از سی تی اسکن برای تشخیص سرطان پانکراس

اگر به درستی تشخیص داده شده باشد، علائم کوله سیستیت را می توان با داروهای مسکن و استراحت در خانه درمان کرد. مهم است که قبل از تصمیم گیری برای درمان در خانه، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. همچنین ممکن است آنتی بیوتیک مصرف کنید و از غذاهای چرب اجتناب کنید.

اگر درد شدید در شکم خود دارید یا اگر تب شما پاره نشد، همیشه باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

نحوه تشخیص کوله سیستیت

پزشک سابقه پزشکی شما را می گیرد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. علائم کوله سیستیت مشابه علائم سایر شرایط است، بنابراین باید آن شرایط را رد کرد.

آزمایشاتی وجود دارد که می تواند به تشخیص کوله سیستیت کمک کند:

  • سی تی اسکن از اشعه ایکس برای تولید تصاویر بسیار دقیق از شکم شما استفاده می کند. این حساس ترین تست است و احتمالا بهترین گزینه برای تعیین محل مشکل است.
  • پزشک شما ممکن است از سونوگرافی شکم برای مشاهده کیسه صفرا و کبد شما استفاده کند. این به آنها کمک می کند سنگ ها و انسداد مجرا را تجسم کنند.
  • آزمایش خون می تواند عفونت های موجود در جریان خون را شناسایی کند.
  • در کولسینتی گرافی یا اسکن HIDA، تزریق مقدار کمی از مواد رادیواکتیو می تواند به شناسایی انقباضات یا انسدادهای غیرطبیعی کیسه صفرا و مجاری صفراوی کمک کند. این نیز یک روش دقیق برای مکان یابی مشکل است. بازگرداندن نتایج ممکن است بین یک ساعت تا چهار ساعت طول بکشد.
  • کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی شامل استفاده از آندوسکوپ (لوله بلند و انعطاف پذیری که در گلوی شما وارد می شود)، رنگ و اشعه ایکس برای بررسی کامل اندام ها و یافتن نقص یا مشکلات است.
  • در یک کلانژیوگرافی از راه پوست، پزشک رنگ کنتراست را با سوزن وارد کبد می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا مجاری صفراوی شما را در اشعه ایکس ببیند.
بیشتر بخوانید
درباره توده ها (تومورها) که در دم پانکراس ایجاد می شوند، چه باید بدانید

گزینه های درمانی کوله سیستیت

علت خاص حمله شما مسیر درمان را تعیین می کند. پزشک شما همچنین هنگام انتخاب درمان، سلامت کلی شما را در نظر می گیرد. گزینه ها عبارتند از:

  • آنتی بیوتیک های طیف وسیع برای مبارزه با عفونت
  • درمان انحلال خوراکی با استفاده از داروها برای کمک به انحلال سنگ کیسه صفرا (این معمولا آخرین راه حل برای افرادی است که نمی توانند تحت عمل جراحی قرار گیرند)
  • مسکن برای کنترل درد در طول درمان

در موارد کوله سیستیت مزمن، جراحی اغلب روش عمل است. امروزه جراحی کیسه صفرا به طور کلی به روش لاپاراسکوپی انجام می شود. جراح شما برش های کوچکی در شکم شما ایجاد می کند و ابزار جراحی کوچکی را برای انجام جراحی وارد می کند. در بیشتر موارد، جراحی یک روش سرپایی است که به معنای زمان بهبودی کوتاه‌تر است.

تیم مراقبت های بهداشتی شما در مورد شیوه زندگی و دستورالعمل های غذایی که می تواند وضعیت شما را نیز بهبود بخشد، به شما توصیه می کند.

تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی

ابتلا به کوله سیستیت به این معنی است که باید تغییرات مهمی در رژیم غذایی خود ایجاد کنید. پس از بهبودی، خوردن پنج تا شش وعده غذایی کوچکتر در روز توصیه می شود. این اجازه می دهد تا صفرا در دستگاه گوارش شما عادی شود. یک وعده غذایی بزرگ می تواند سیستم را از بین ببرد و باعث ایجاد اسپاسم در کیسه صفرا و مجاری صفراوی شود.

به رژیم غذایی کم چرب با پروتئین های بدون چربی مانند مرغ یا ماهی پایبند باشید. از مصرف گوشت های چرب، غذاهای سرخ شده و هر گونه غذای پرچرب از جمله محصولات لبنی پرهیز کنید.

چشم انداز بلند مدت کوله سیستیت مزمن

وقتی به درستی درمان شود، چشم انداز بلندمدت کاملاً خوب است. برای زندگی یا هضم غذا به کیسه صفرا نیاز ندارید. بدون کیسه صفرا، صفرا مستقیماً از کبد وارد روده کوچک شما می شود.

بیشتر بخوانید
آیا نوشیدن الکل در حین مصرف فلوکستین یا پروزاک می تواند منجر به آسیب کبدی شود؟
آیا می توان از کوله سیستیت مزمن پیشگیری کرد؟

اگر یک یا چند دوره کوله سیستیت داشته اید، با پزشک خود صحبت کنید تا در مورد تغییراتی که می توانید برای جلوگیری از کوله سیستیت مزمن ایجاد کنید، مطلع شوید. در مورد دستورالعمل های غذایی که ممکن است شامل کاهش میزان چربی مصرفی شما باشد، سوال کنید. ورزش منظم اغلب مفید است.

سنگ کیسه صفرا عامل اصلی کوله سیستیت است. با حفظ وزن مناسب می توانید خطر ابتلا به سنگ های صفراوی بیشتر را کاهش دهید. اگر نیاز به کاهش وزن دارید، سعی کنید این کار را به آرامی انجام دهید زیرا کاهش وزن سریع می تواند خطر ابتلا به سنگ کیسه صفرا را افزایش دهد.

زمان بهبودی

س:

معمولاً چه مدت طول می کشد تا بهبودی کامل از جراحی کوله سیستیت مزمن انجام شود و چه مواردی را که فرد باید در طول دوره نقاهت در نظر داشته باشد چیست؟

بیمار ناشناس

آ:

بهبودی پس از جراحی کیسه صفرا بستگی به نوع جراحی شما دارد. افرادی که تحت عمل لاپاراسکوپی قرار می گیرند سریعتر از افرادی که جراحی سنتی انجام می دهند، جایی که برش شکمی ایجاد می شود، بهبود می یابند. صرف نظر از نوع جراحی که انجام می دهید، دستورالعمل های بهبودی می تواند مشابه باشد و حداقل شش هفته برای بهبودی کامل انتظار می رود. همیشه توصیه های خاص جراح خود را دنبال کنید. دستورالعمل های مراقبت متداول عبارتند از:

• از بلند کردن وزن بیشتر از ۱۰ پوند خودداری کنید
• از یک رژیم غذایی کم چرب همراه با وعده های غذایی مکرر کوچک استفاده کنید
• انتظار خستگی داشته باشید، بنابراین استراحت کافی داشته باشید
• هیدراته بمانید
• تمام زخم های جراحی را از نظر قرمزی، تخلیه یا افزایش درد کنترل کنید.

Source link