کیست های تیروگلوسال (TCGs). درباره کیست مجرای تیروگلوسال

مترادف: کیست مجرای تیروگلوسال

مجرای تیروگلوسال تیروئید را بین هفته های چهارم و هفتم رشد به زبان متصل می کند. این مجرا از ماهیچه‌های زبان عبور می‌کند و سپس به سمت استخوان هیوئید و حنجره می‌رود و معمولاً در هفته دهم رشد می‌کند. تصور می‌شود که کیست مجرای تیروگلوسال (TGDC) بخشی از مجرا را نشان می‌دهد که پسرفت نمی‌کند و در نتیجه به کیست‌هایی با پوشش اپیتلیال تمایز می‌یابد.[۱].

علائم می تواند از خود تورم یا از عوارض ناشی شود که مهم ترین آنها عفونت است.

TGDC ها در شش نوع مختلف رخ می دهند:

  • کیست های اینفرهیوئید:
    • حدود ۲۶-۶۵٪ از TGDCها.
    • بیشتر در وضعیت پارامدین یافت می شود.
  • کیست های سوپرهیوئید:
    • کمتر از ۲۰-۲۵٪ TGDCها.
    • در خط وسط یافت شد.
  • کیست ژاکستاهیوئید:
    • حدود ۱۵ درصد از TGDCها.
    • نزدیک به استخوان هیوئید یافت می شود.
  • کیست های داخل زبانی:
    • حدود ۲٪ از TGDCها.
    • در داخل زبان یافت می شود.
  • کیست های فوق استرنال:
  • کیست های داخل حنجره:
    • بسیار کم یاب.
    • این ضایعات باید از سایر ضایعات داخل حنجره متمایز شوند.
  • کیست مجرای تیروگلوسال شایع ترین ناهنجاری مادرزادی گردن است که تقریباً ۷۰ درصد از ضایعات مادرزادی گردن را تشکیل می دهد.
  • دو سوم ناهنجاری های مجرای تیروگلوسال در سه دهه اول زندگی تشخیص داده می شوند و بیش از نیمی از آنها قبل از ۱۰ سالگی شناسایی می شوند.
  • آنها ممکن است در ۷٪ از جمعیت یافت شوند[۴].
  • آنها ۲-۴٪ از کل توده های گردن را تشکیل می دهند[۲].
بیشتر بخوانید
پرکاری پاراتیروئید - علائم و علل

TGDC ها معمولاً به صورت تورم های نوسانی در خط وسط گردن در امتداد خط فرود تیروئید ظاهر می شوند. هنگامی که بیمار زبان را بیرون می زند، کیست به سمت بالا حرکت می کند. این به این دلیل است که به دستگاه تیروگلوسال متصل است که توسط فاسیای پری تراشه به حنجره متصل می شود. ویژگی های دیگر:

  • TGDC ها معمولا غیر مناقصه و متحرک هستند.
  • TGDCهای آلوده ممکن است به صورت توده حساس ظاهر شوند.
  • TGDC عفونی حساس ممکن است با دیسفاژی، دیسفونی، تخلیه سینوس، تب یا افزایش توده گردن همراه باشد.
  • TGDC عفونی ممکن است مانند عفونت دستگاه تنفسی فوقانی ظاهر شود.
  • انسداد راه هوایی به خصوص با کیست های داخل زبانی نزدیک به راه هوایی امکان پذیر است.

تشخیص افتراقی یک توده در گردن نیاز به دانش آناتومی و تورم های پاتولوژیک احتمالی دارد که ممکن است ایجاد شود. توجه داشته باشید که برخی از موارد ذکر شده بیشتر احتمال دارد که به صورت جانبی در گردن دراز بکشند (به جای خط وسط تیروئید).

  • فاسیای پوستی و سطحی:
  • گره های لنفاوی:
    • عفونی
    • بدخیم و رتیکولوز.
  • غدد لنفاوی:
  • عروقی:
    • تومور بدن کاروتید
    • آنوریسم کاروتید.
    • همانژیوم.
  • غدد بزاقی:
    • غده زیر فکی (تومور یا سیلکتازی).
    • غده پاروتید (به ویژه تومورهای قطب تحتانی).
  • حلق:
  • بقایای قوس شاخه ای. اینها معمولاً از قوس دوم (۹۰-۹۵٪) هستند:
    • کیست های شاخه ای (توده های صاف و نرم در گردن جانبی و در جلو و عمق عضله استرنوکلیدوماستوئید قرار دارند).
  • تورم تیروئید:
    • در داخل تیروئید، TGDC ممکن است با تورم تیروئید اشتباه گرفته شود.
    • تیروئید نابجا (در زنان شایع تر است و ۹۰٪ در داخل زبان ایجاد می شود).
  • تورم های آویشن:
    • بیشتر در مردان.
    • توده با رشد آهسته، معمولاً در دهه اول زندگی.
  • تومورهای استرنوماستوئید:
    • در دو ماه اول وجود دارد – گردن جانبی (در داخل ماهیچه).
    • تا شش ماه حل می شوند.
  • کارسینوم TGDC[۷]:
    • اگرچه TGDC ها نسبتاً شایع هستند، بدخیمی ها در این ضایعات نادر هستند.
    • کارسینوم TGDC میزان مرگ و میر بسیار کمی دارد.
  • تراتوم دهانه رحم:
  • کیست درموئید:
    • شایع ترین شکل تراتوم.
    • بیشتر محتوای اکتودرمی.
    • بیشتر در کف دهان رخ می دهد، اما ۲۵٪ در ناحیه جانبی گردن یا خط وسط رخ می دهد.
بیشتر بخوانید
آیا خوردن گلوتن در صورت ابتلا به تیروئیدیت هاشیموتو بی خطر است؟

تشخیص را معمولاً می توان از روی شرح حال و معاینه دقیق گردن و معاینه فیزیکی انجام داد. همیشه غده تیروئید را در طول معاینه فیزیکی لمس کنید. اگر غده قابل لمس نباشد، سونوگرافی، اسکن تیروئید یا سی تی اسکن ممکن است مفید باشد. تشخیص معمولاً به صورت سرپایی قابل دستیابی است.

  • TFT ها انجام می شود. با این حال، غده تیروئید نابجا را نمی توان حتی در صورت وجود سطوح طبیعی TSH و سابقه بالینی یوتیروئید رد کرد. بنابراین، سونوگرافی، سی تی اسکن، اسکن تیروئید یا MRI ممکن است برای شناسایی غده تیروئید طبیعی مورد نیاز باشد.
  • سونوگرافی متداول ترین تحقیق مورد استفاده است. اولتراسوند و سی تی اسکن تحقیقات انتخاب اول هستند:
    • سونوگرافی می تواند اجزای جامد را از کیستیک تشخیص دهد.
    • سی تی اسکن بهبود کپسولی را نشان می دهد.
  • فیستولوگرافی ممکن است مسیر دستگاه را نشان دهد.
  • اسکن تیروئید ممکن است برای نشان دادن عملکرد تیروئید نابجا مورد استفاده قرار گیرد. بافت تیروئید نابجا ممکن است TGDCها را در محل آنها در امتداد خط نزول جنینی تیروئید همراهی کند. این همچنین می تواند برای نشان دادن موقعیت و عملکرد طبیعی تیروئید قبل از برداشتن هر بافت تیروئیدی که ممکن است همراه با کیست باشد استفاده شود.
  • بررسی های دیگر[۹]:
    • در یک بیمار با سابقه آبسه جانبی گردن عود کننده، که در آن به ناهنجاری شکاف شاخه ای با احتمال باز شدن سینوس داخلی مشکوک است، بلع باریم ممکن است اطلاعات مفیدی را ارائه دهد.
    • اگر مشکوک به کیست گردن متاستاتیک گردن ثانویه به کارسینوم سلول سنگفرشی اولیه ناشناخته باشد، لارنگوسکوپی مستقیم.
    • لارنگوسکوپی مستقیم با هیپوفارنگوسکوپی و بلع باریم اغلب با سابقه آبسه جانبی گردن عودکننده زمانی که مشکوک به ناهنجاری شکاف شاخه ای با دهانه سینوس داخلی است مفید است.
بیشتر بخوانید
پرکاری تیروئید: غذاهایی که باید بخورید و از آنها اجتناب کنید
  • بیماری تیروئید (به ویژه میکسوادم و به ندرت کارسینوم).
  • عفونت های مکرر فیستول تیروگلوسال.
  • سایر اختلالات مجرای تیروگلوسال (از جمله تیروئید نابجا).

TGDC ها باید با جراحی برداشته شوند. این بخاطر این است که:

  • جراحی یک تشخیص پاتولوژیک را ارائه می دهد.
  • عفونت می تواند باعث درد حاد و سایر عوارض (از جمله انسداد راه هوایی و دیسفاژی) شود.
  • آنها می توانند باعث تغییر شکل زیبایی شوند.
  • به ندرت ممکن است بدخیمی رخ دهد[۱۰].
بیشتر بخوانید
بهترین رژیم غذایی برای کم کاری تیروئید چیست؟

درمان جراحی انتخابی، عمل Sistrunk است، که در آن برداشتن بلوک دستگاه سینوسی و قسمت میانی استخوان هیوئید انجام می‌شود.[۴]. گاهی اوقات از جراحی آندوسکوپی استفاده می شود، به خصوص زمانی که ظاهر جای زخم نگران کننده باشد[۱۱].

  • قبل از عمل، التهاب مکرر مرتبط با عفونت TGDC غیر معمول نیست. در صورت وجود عفونت، کیست ممکن است بزرگ شده و آبسه ایجاد شود. پارگی خود به خود با تشکیل مجرای سینوسی ثانویه نیز می تواند رخ دهد. این می تواند منجر به نتایج بدتری پس از جراحی شود.
  • عوارض بعد از جراحی شامل عفونت، هماتوم و عود است. توجه داشته باشید که:
    • عود TGDC با تکنیک ضعیف، به ویژه عدم رعایت اصول جراحی که توسط Sistrunk توضیح داده شده است، همراه است.
    • هنگامی که یک TGDC در حین تشریح پاره شود، میزان عود افزایش می یابد.
    • عفونت قبلی، روش‌های برش و تخلیه قبلی و چسبیدن کیست به پوست، همگی با افزایش میزان پارگی با دیسکسیون همراه هستند.
    • هنگامی که کیست پاره شده یا زمانی که حلق وارد می شود، عفونت زخم نیز می تواند رخ دهد.

میزان عود با روش رسمی Sistrunk تقریباً ۶٪ است.

عود را می توان با اصلاح روش Sistrunk که شامل تشریح مرکزی گردن است کاهش داد.

Source link

۵/۵ - (۱ امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). ارائه دهنده رژیم های تخصصی آنلاین با خدمات ویژه