اوزمپیک در مقابل متفورمین: تفاوت چیست؟

اوزمپیک و متفورمین هر دو داروهای دیابت هستند که به کاهش قند خون کمک می‌کنند. تفاوت‌های این داروها شامل مکانیسم اثر (نحوه عملکرد)، شکل‌های دارویی، و دسترسی آن‌هاست. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی معمولاً درمان دیابت را با متفورمین برای اغلب بیماران آغاز می‌کنند. ¹ Getty Images / imyskin اوزمپیک و متفورمین چه شباهت‌هایی دارند؟

داروی اوزمپیک (سمگلوتید) و متفورمین هر دو برای کنترل دیابت نوع ۲ همراه با بهبود رژیم غذایی و ورزش تأیید شده‌اند. ² هر دو دارو به‌طور علمی اثبات‌شده در طی دو تا سه ماه می‌توانند سطح قند خون را کاهش دهند. ³⁴ قند خون معمولاً از طریق آزمون A1c سنجیده می‌شود که کاهش آن نقش اساسی در بهبود پیامدهای دیابت و پیشگیری از عوارض آن دارد. در واقع، کاهش A1c با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، آسیب کلیوی، و مشکلات چشمی در افراد مبتلا به دیابت مرتبط است.

چرا تمرینات قدرتی می‌تواند به کاهش سرطان سینه کمک کند…

تمرینات قدرتی ممکن است باعث کاهش التهاب و حمایت از سلامت متابولیک کلی بدن شوند. سرطان پستان دومین نوع شایع سرطان در میان زنان است. ¹ اگرچه پیشگیری کامل از سرطان پستان ممکن نیست، اما برخی عوامل سبک زندگی—مانند افزودن تمرینات قدرتی به برنامه ورزشی—می‌توانند خطر آن را کاهش دهند. ² این نکته مهم است که برخی تغییرات در سبک زندگی، به‌ویژه فعالیت‌های ورزشی منظم، نقش مؤثری در تعدیل ریسک ابتلا به بیماری‌های مزمن مانند سرطان دارند.

تمرینات قدرتی نه‌تنها به حفظ ترکیب بدنی سالم کمک می‌کنند، بلکه از طریق اثر بر فرآیندهای التهابی و هورمونی می‌توانند در پیشگیری از برخی سرطان‌ها مؤثر باشند. دکتر الیزابت کومن، متخصص انکولوژی و محقق در بنیاد تحقیقات سرطان پستان، به وب‌سایت Verywell گفت: «شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد تمرینات قدرتی و توسعه بهینه توده عضلانی نه‌تنها برای کاهش خطر سرطان، بلکه برای بیماران مبتلا به سرطان نیز ضروری است. » افزایش توده عضلانی به حفظ سوخت‌وساز بدن، افزایش حساسیت به انسولین و کاهش مقاومت سلول‌ها به سیگنال‌های تنظیمی کمک می‌کند. به همین دلیل، تقویت عضلات می‌تواند به‌طور غیرمستقیم در کنترل رشد سلول‌های سرطانی نقش داشته باشد.

حتی اگر ورزش کنید، نشستن زیاد برای مغزتان مضر است

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که نشستن طولانی‌مدت با کاهش عملکرد شناختی و کوچک‌شدن مغز ارتباط دارد. این موضوع حتی در افرادی دیده شده که فعالیت بدنی کافی و منظم دارند. نشستن طولانی‌مدت نه‌تنها خطر اضافه‌وزن، التهاب، بیماری قلبی و دیابت را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند به آسیب‌های مغزی نیز منجر شود. به گفته محققان، این رفتار می‌تواند احتمال ابتلا به آلزایمر، افت شناختی و تحلیل رفتن حجم مغز را نیز افزایش دهد، حتی اگر فرد به‌طور مرتب ورزش کند.

Lumina Images / Getty Images یافته‌های مطالعه چه بود؟ در یک مطالعه هفت‌ساله که در مجله Alzheimer’s & Dementia منتشر شد، بیش از ۴۰۰ فرد سالمند بدون زوال عقل مورد بررسی قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان این تحقیق به مدت طولانی از ردیاب‌های حرکتی مچی استفاده کردند، اسکن MRI مغزی انجام دادند و از نظر ژن APOE-e4 که نشانگر خطر ابتلا به آلزایمر است، آزمایش شدند. نتایج نشان داد که هر چه زمان نشستن بیشتر باشد، سلامت شناختی بدتر و بخش‌هایی از مغز کوچک‌تر می‌شود، به‌ویژه در افرادی که حامل ژن APOE-e4 هستند.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←