پودرهای الکترولیت در سال‌های اخیر بسیار محبوب شده‌اند و محصولات متنوعی با ترکیبات و مقادیر متفاوت سدیم، پتاسیم، منیزیم و کربوهیدرات در بازار وجود دارد. اما همه این محصولات برای همه افراد مناسب نیستند. برای بیشتر افراد، آب و یک رژیم غذایی متعادل برای تأمین مایعات و الکترولیت‌های مورد نیاز روزانه کافی است. پودرهای الکترولیت بیشتر زمانی اهمیت پیدا می‌کنند که تعریق زیاد باشد، فعالیت ورزشی طولانی شود یا فرد علاوه بر مایعات به دریافت کربوهیدرات برای تأمین انرژی نیاز داشته باشد.

بنابراین هنگام انتخاب یک محصول، به جای توجه صرف به تبلیغات یا تعداد بالای مواد تشکیل‌دهنده، باید مقدار سدیم، پتاسیم، منیزیم و کربوهیدرات آن را بررسی کنید. آیا واقعاً به پودر الکترولیت نیاز دارید؟ الکترولیت‌ها، به‌ویژه سدیم و کلرید، از طریق عرق از دست می‌روند. میزان این از دست دادن در افراد مختلف متفاوت است و به شدت و مدت فعالیت، دمای محیط و میزان تعریق بستگی دارد.

کراتین یکی از پرمطالعه‌ترین مکمل‌های ورزشی است و سال‌هاست برای افزایش توان عضلانی، بهبود عملکرد ورزشی و حمایت از ریکاوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال‌های اخیر، توجه پژوهشگران به نقش احتمالی آن در عملکرد مغز، تمرکز و توانایی‌های شناختی نیز بیشتر شده است، اما همه این کاربردها به یک اندازه پشتوانه علمی ندارند. بدن انسان به‌طور طبیعی کراتین تولید می‌کند و بخشی از آن نیز از طریق غذا، به‌ویژه گوشت قرمز و غذاهای دریایی، دریافت می‌شود. مکمل کراتین می‌تواند ذخایر کراتین بدن را افزایش دهد، اما این افزایش الزاماً به معنای ایجاد تغییرات چشمگیر در سلامت یا عملکرد همه افراد نیست.

کراتین چگونه در بدن عمل می‌کند؟ کراتین یک ترکیب طبیعی است که به عضلات کمک می‌کند انرژی مورد نیاز خود را به شکل آدنوزین تری‌فسفات تأمین کنند. افزایش ذخایر کراتین در عضله می‌تواند به بازسازی سریع‌تر آدنوزین تری‌فسفات در فعالیت‌های کوتاه و پرفشار کمک کند؛ فعالیت‌هایی مانند تمرینات قدرتی، وزنه‌برداری و حرکات انفجاری. بدن میزان کراتین و آدنوزین تری‌فسفات را تا حد زیادی تنظیم می‌کند، بنابراین مصرف مکمل لزوماً باعث افزایش نامحدود تولید انرژی نمی‌شود.