قوز قرنیه – علائم و علل

بررسی اجمالی قوز قرنیه (ker-uh-toe-KOH-nus) یک بیماری چشمی است که در آن قرنیه شما – جلوی شفاف و گنبدی شکل چشم شما – نازک‌تر می‌شود و به تدریج به سمت بیرون بیرون زده و به شکل مخروطی تبدیل می‌شود. بستنقوز قرنیهقوز قرنیه در قوز قرنیه قرنیه شما نازک می شود و به تدریج به سمت بیرون برآمده می شود و به شکل مخروطی شکل می گیرد. این می تواند باعث تاری دید و تحریف شود. قرنیه مخروطی شکل باعث تاری دید می شود و ممکن است باعث حساسیت به نور و تابش خیره کننده شود.

قوز قرنیه معمولاً هر دو چشم را درگیر می کند. با این حال، می تواند یک چشم را بیشتر از چشم دیگر تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری معمولاً بین اواخر نوجوانی و 30 سالگی شروع می شود. این بیماری ممکن است به مدت 10 سال یا بیشتر به آرامی پیشرفت کند.

هایپرپیگمانتاسیون چیست؟ آنچه باید در مورد آن بدانید

هایپرپیگمانتاسیون چیست؟ هایپرپیگمانتاسیون لزوما یک بیماری نیست، بلکه اصطلاحی است که پوستی را توصیف می کند که تیره تر به نظر می رسد. می تواند: در تکه های کوچک رخ می دهدمناطق وسیعی را پوشش دهدکل بدن را تحت تاثیر قرار دهد در حالی که افزایش رنگدانه معمولاً مضر نیست، اما می تواند نشانه ای از یک بیماری دیگر باشد. با انواع هایپرپیگمانتاسیون، علل و نحوه درمان آن آشنا شوید.

انواع هایپرپیگمانتاسیون انواع مختلفی از هایپرپیگمانتاسیون وجود دارد که رایج ترین آنها ملاسما، لکه های خورشیدی و هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب است. ملاسما. اعتقاد بر این است که ملاسما ناشی از تغییرات هورمونی است و ممکن است در دوران بارداری ایجاد شود. نواحی هایپرپیگمانتاسیون می توانند در هر ناحیه ای از بدن ظاهر شوند، اما بیشتر در معده و صورت ظاهر می شوند.

ترومبوسیتوپنی (تعداد کم پلاکت ها) – علائم و علل

بررسی اجمالی ترومبوسیتوپنی وضعیتی است که در آن تعداد پلاکت خون شما کم است. پلاکت ها (ترومبوسیت ها) سلول های خونی بی رنگی هستند که به لخته شدن خون کمک می کنند. پلاکت ها با جمع شدن و تشکیل پلاک در آسیب های رگ های خونی، خونریزی را متوقف می کنند. ترومبوسیتوپنی ممکن است در نتیجه یک اختلال مغز استخوان مانند لوسمی یا مشکل سیستم ایمنی رخ دهد.

یا می تواند از عوارض جانبی مصرف برخی داروها باشد. هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد. ترومبوسیتوپنی می تواند خفیف باشد و علائم و نشانه های کمی ایجاد کند. در موارد نادر، تعداد پلاکت ها می تواند آنقدر کم باشد که خونریزی داخلی خطرناکی رخ دهد.