بیمارستان‌ها معمولاً از نام‌های رمز برای هشدار به کارکنان خود در مورد یک اورژانس یا رویداد دیگر استفاده می‌کنند. این کدها را می توان از طریق یک دستگاه مخابره داخل بیمارستانی یا مستقیماً با استفاده از دستگاه های ارتباطی مانند پیجر به کارکنان منتقل کرد. کدها به پرسنل آموزش دیده بیمارستان اجازه می دهد تا به رویدادهای مختلف سریع و مناسب پاسخ دهند. استفاده از کدها همچنین می تواند به جلوگیری از نگرانی یا وحشت بازدیدکنندگان و افرادی که در بیمارستان تحت درمان هستند کمک کند.

رایج ترین کدهای بیمارستانی کد آبی، کد قرمز و کد مشکی هستند، اگرچه استفاده از این کدها در ایالات متحده استاندارد نشده است. کد آبی نشان دهنده یک اورژانس پزشکی مانند ایست قلبی یا تنفسی است. کد قرمز نشان دهنده آتش یا دود در بیمارستان است. کد سیاه معمولاً به این معنی است که تهدیدی برای بمب گذاری برای تأسیسات وجود دارد.