زایلیتول، یک شیرین‌کننده طبیعی، به دلیل توانایی‌اش در محدود کردن رشد باکتری‌های مضر دهانی و عدم تبدیل به اسیدهای ایجادکننده پوسیدگی، به عنوان جایگزینی برای مبارزه با پوسیدگی دندان تبلیغ می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود که برخلاف قندهای دیگر، به پوسیدگی دندان کمک نکند. تحقیقات درباره اثربخشی خمیردندان زایلیتول نتایج متفاوتی نشان داده‌اند: یک بررسی در سال 2015 نشان داد که خمیردندان فلورایدی با 10 درصد زایلیتول در مقایسه با خمیردندان فقط فلورایدی، پوسیدگی را طی دو و نیم تا سه سال به میزان 13 درصد کاهش داد. با این حال، کیفیت شواهد پایین بود و نیاز به مطالعات گسترده‌تر وجود دارد.

مطالعه‌ای شش‌ماهه روی 96 کودک 4 و 5 ساله نشان داد که خمیردندان فلورایدی با 31 درصد زایلیتول در پیشگیری از پوسیدگی‌های اولیه یا کاهش استرپتوکوکوس موتانس مؤثرتر از خمیردندان فلورایدی استاندارد نبود. یک مطالعه آزمایشگاهی در سال 2015 نشان داد که خمیردندان زایلیتول رشد استرپتوکوکوس موتانس و لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس را به طور قابل‌توجهی مهار نکرد. این نتایج نشان می‌دهند که زایلیتول به خودی خود پوسیدگی ایجاد نمی‌کند، اما برتری آن نسبت به خمیردندان‌های فلورایدی استاندارد در پیشگیری از پوسیدگی هنوز تأیید نشده است. بنابراین، استفاده از آن باید با مشورت دندانپزشک باشد.

بریج دندانی (پل دندانی) یک وسیله دائمی است که برای جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می‌شود. انواع مختلفی از بریج‌های دندانی وجود دارد، از جمله بریج ثابت سنتی، مریلند و بریج‌های با پشتیبانی ایمپلنت. اگر دندانی را از دست داده‌اید و به دنبال یک راه‌حل مطمئن هستید، بریج دندانی می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیکسچر دائمی نه تنها فضای خالی را با دندان‌های مصنوعی همسان با دندان‌های طبیعی شما پر می‌کند، بلکه با حمایت از ساختار صورت و جلوگیری از جابجایی دندان‌های مجاور، به حفظ سلامت دهان و دندان نیز کمک می‌کند.

یک دندانپزشک می‌تواند گزینه‌های مختلف را با شما در میان بگذارد تا بهترین راهکار را انتخاب کنید. انواع بریج‌های دندانی را بشناسید دندان‌های مصنوعی مورد استفاده در بریج‌های دندانی، پونتیک (Pontics) نامیده می‌شوند و برای هر دندان از دست رفته یک پونتیک خواهید داشت. پونتیک‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از نظر شکل و اندازه شباهت زیادی به دندان از دست رفته شما داشته باشند. پونتیک‌ها به دندان‌های مجاور که به آن‌ها دندان‌های پایه (Abutment Teeth) گفته می‌شود یا به ایمپلنت دندانی لنگر انداخته می‌شوند.