چگونه تورم چشم ناشی از آلرژی را درمان کنیم؟

تورم چشم‌ها به‌دلیل واکنش‌های آلرژیک، معمولاً با آنتی‌هیستامین‌ها، کمپرس سرد و قطره‌های چشمی قابل درمان است. ¹ در موارد شدیدتر، ممکن است یک پزشک متخصص استفاده از ایمونوتراپی یا همان تزریق‌های آلرژی را توصیه کند. ² بیماری «التهاب آلرژیک ملتحمه» یا به‌اصطلاح آلرژی چشمی زمانی اتفاق می‌افتد که غشای پوشاننده سطح چشم و پشت پلک‌ها دچار خارش، قرمزی و تورم شود. این علائم در واقع واکنشی ایمنی نسبت به محرک‌هایی مانند گردوغبار، شوره حیوانات یا گرده گیاهان هستند.

³ Tatiane Silva / Getty Images درمان تورم چشم‌ها بر اثر آلرژی هدف اصلی در درمان آلرژی‌های چشمی، کاهش تورم پلک، خارش و قرمزی چشم‌هاست. یکی از مؤثرترین راه‌ها برای مقابله با علائم التهاب آلرژیک ملتحمه، پرهیز از تماس با مواد حساسیت‌زا (آلرژن‌ها) است. ² یک متخصص آلرژی می‌تواند به شما کمک کند تا نوع دقیق آلرژی‌تان را شناسایی کرده و زمان‌هایی را که علائم شما تشدید می‌شوند، پیش‌بینی کند. ² این موضوع به مدیریت بهتر بیماری و کاهش دفعات بروز علائم کمک شایانی می‌کند.

فهرست داروهایی که باعث خشکی چشم می‌شوند

خشکی چشم یک وضعیت مزمن است که زمانی رخ می‌دهد که چشمان شما روان‌سازی کافی ندارند و این مشکل می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند بیماری‌های چشمی، بیماری‌های خودایمنی، آلرژی‌ها، تغییرات هورمونی، کمبود ویتامین A و ـ نکته‌ای که ممکن است شما را شگفت‌زده کند ـ تداخلات دارویی باشد[1]. بسیاری از داروهای نسخه‌ای و بدون نسخه می‌توانند خطر ابتلا به سندرم خشکی چشم را افزایش دهند، چه از طریق تأثیر مستقیم بر ساختار چشم و چه از طریق ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی که به‌صورت غیرمستقیم عملکرد طبیعی چشم را مختل می‌کنند. Marc Tran/Stocksy اگر دچار خشکی چشم شده‌اید، کشف اینکه یکی از داروهای مصرفی شما عامل آن است می‌تواند نخستین گام در مسیر رهایی از علائمی مانند سوزش، قرمزی، درد، حساسیت به نور و سایر نشانه‌های آزاردهنده باشد. شناسایی داروی مسبب به پزشک کمک می‌کند تا درمان مناسب‌تری برای شما در نظر بگیرد.

آنتی‌هیستامین‌ها برای تسکین آلرژی آنتی‌هیستامین‌ها میزان هیستامین، که نوعی پیام‌رسان شیمیایی در سیستم ایمنی است، را کاهش می‌دهند و با این کار به کاهش علائم آلرژی کمک می‌کنند. اما این داروها می‌توانند “فیلم اشکی” ـ ترکیبی از روغن، آب و مخاط که سطح چشم را می‌پوشاند ـ را خشک کنند[2]. آنتی‌هیستامین‌ها از دو طریق در تولید اشک اختلال ایجاد می‌کنند: نخست با مسدود کردن گیرنده‌هایی که ترشح مایعات در چشم را تنظیم می‌کنند[3]، و دوم با قطع سیگنال‌های عصبی مورد نیاز برای تولید مقادیر مناسب آب و چربی که در نهایت منجر به کاهش اشک و پایین آمدن کیفیت فیلم اشکی می‌شود[4]. نمونه‌هایی از آنتی‌هیستامین‌هایی که ممکن است باعث خشکی چشم شوند عبارت‌اند از[3]: دیفن‌هیدرامین (Benadryl) لوراتادین (Claritin) ستیریزین (Zyrtec) فکسوفنادین (Allegra) قطره‌های چشمی برخی قطره‌های چشمی حاوی مواد نگهدارنده هستند که به‌طور متناقض می‌توانند باعث خشکی چشم شوند و حتی به سطح چشم آسیب برسانند[5].

مایت‌های مژه چگونه بر شما تأثیر می‌گذارند؟

کنه‌های مژه موجودات میکروسکوپی هستند که به‌طور طبیعی روی پوست شما، به‌ویژه اطراف مژه‌ها زندگی می‌کنند. وقتی جمعیت آن‌ها بیش از حد افزایش پیدا کند، می‌توانند باعث علائمی مانند التهاب، خشکی چشم و ناراحتی شوند. این موضوع اهمیت شناخت و مدیریت این کنه‌ها را در حفظ سلامت چشم‌ها نشان می‌دهد. POWER AND SYRED/SCIENCE PHOTO LIBRARY / Getty Images کنه‌های مژه دقیقاً چه هستند؟

کنه‌های مژه یا کنه‌های دمودکس، انگل‌های کوچکی هستند که در فولیکول‌های مو و غدد چربی، به‌خصوص اطراف چشم‌ها زندگی می‌کنند. دو گونه دمودکس فولیکولوروم و دمودکس برویس شناخته شده‌اند که در انسان‌ها یافت می‌شوند و این کنه‌ها بخشی از میکروبیوم طبیعی پوست انسان هستند و تقریباً در همه بزرگسالان وجود دارند بدون اینکه معمولاً علائم خاصی ایجاد کنند. این کنه‌ها اندازه‌ای بسیار کوچک دارند و تنها 0. 2 تا 0.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←