مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس یک بیماری سیستم عصبی مرکزی است که می تواند علائمی را در سراسر بدن ایجاد کند. اصطلاح مولتیپل اسکلروزیس به نواحی متعدد بافت اسکار – که اغلب ضایعات نامیده می شود – اشاره دارد که در امتداد رشته های عصبی در مغز، نخاع و عصب بینایی ایجاد می شوند و در اسکن MRI قابل مشاهده هستند. معنای لغوی «اسکلروز» «سخت شدن پاتولوژیک بافت» است. اکثر متخصصان معتقدند ام اس یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به بافت های طبیعی بدن حمله می کند.

در مورد ام اس، سیستم ایمنی به غلاف میلین حمله می کند که به طور معمول از رشته های عصبی در سیستم عصبی مرکزی محافظت می کند. رشته های عصبی زیرین نیز می توانند در این حمله آسیب ببینند یا از بین بروند. با پیشرفت حمله، غلاف میلین ملتهب می شود و به تدریج تخریب می شود و مناطقی از اسکلروز باقی می ماند که تکانه های الکتریکی بین مغز و سایر قسمت های بدن را مختل می کند و منجر به علائم ام اس می شود. همه محققان با توضیح خودایمنی مولتیپل اسکلروزیس موافق نیستند.