آرتریت به تورم و حساسیت در هنگام لمس یک یا چند مفصل بدن گفته می شود. علائم اصلی آن درد و سفتی مفاصل است و با افزایش سن بدتر می شود. دو نوع رایج آرتریت، آرتروز و آرتریت روماتوئید هستند. استئوآرتریت باعث تجزیه غضروف می شود.

این یک بافت سخت و لغزنده است که انتهای استخوان ها را در محل مفصل می پوشاند. آرتریت روماتوئید بیماری است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می کند و از پوشش مفاصل شروع می شود. کریستال های اسید اوریک که با وجود اسید اوریک بیش از حد در خون تشکیل می شوند، می توانند باعث نقرس شوند. عفونت‌ها و بیماری‌های زمینه‌ای مانند پسوریازیس یا لوپوس نیز می‌توانند باعث انواع دیگر آرتریت شوند.

شکستگی‌ها (Fragility Fractures) به شکستگی‌هایی اطلاق می‌شود که در نتیجه اعمال نیروهای مکانیکی ایجاد می‌شوند که به طور معمول منجر به شکستگی نمی‌گردند. این نوع شکستگی‌ها که به عنوان تروما با سطح پایین یا انرژی کم شناخته می‌شوند، از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی (WHO) معادل نیروی حاصل از سقوط از ارتفاع ایستاده یا کمتر از آن تعریف شده است¹. این شکستگی‌ها مسئول عوارض و مرگ و میر قابل توجهی هستند و پیشگیری و مدیریت آن‌ها نیازمند همکاری چند رشته‌ای متخصصان است. شکستگی‌های مهره‌ای حتی ممکن است بدون زمین خوردن رخ دهند و توجه ویژه پزشکی را می‌طلبند.

شکستگی چیست؟ شکستگی، شکستگی‌ای است که در اثر نیروهای مکانیکی‌ای ایجاد می‌شود که به طور عادی باعث شکستگی نمی‌شوند. معیار این آسیب، ترومای کم‌انرژی است که معادل سقوط از ارتفاعی برابر یا کمتر از قد ایستاده است¹. با این حال، شکستگی‌های مهره‌ای (ستون فقرات) می‌توانند بدون هیچ‌گونه سقوط یا آسیب ظاهری رخ دهند.