شیر گاو یکی از شناخته‌شده‌ترین منابع کلسیم است، اما تنها راه دریافت این ماده معدنی ضروری نیست. بسیاری از مواد غذایی لبنی، گیاهی و پروتئینی می‌توانند مقادیر قابل‌توجهی کلسیم فراهم کنند و حتی در برخی موارد، میزان کلسیم آن‌ها از یک لیوان شیر بیشتر باشد. کلسیم علاوه بر نقش شناخته‌شده در ساخت و حفظ استخوان‌ها و دندان‌ها، در عملکرد طبیعی عضلات، انتقال پیام‌های عصبی، تنظیم ضربان قلب و فرایند انعقاد خون نیز نقش دارد. دریافت کافی این ماده معدنی در تمام مراحل زندگی اهمیت دارد، اما در دوران رشد، بارداری، سالمندی و شرایط افزایش خطر پوکی استخوان اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

ماست؛ منبعی غنی‌تر از شیر برای کلسیم میزان کلسیم: حدود ۴۸۸ میلی‌گرم در یک پیمانه (یک فنجان) یک فنجان ماست ساده کم‌چرب یا بدون چربی می‌تواند کلسیم بیشتری نسبت به یک فنجان شیر گاو فراهم کند. ماست کم‌چرب نیز با حدود ۴۴۸ میلی‌گرم کلسیم در هر فنجان، همچنان منبع بسیار خوبی از این ماده معدنی محسوب می‌شود. البته نوع ماست اهمیت دارد. ماست یونانی به دلیل فرآیند تولید متفاوت، معمولاً کلسیم کمتری نسبت به ماست معمولی دارد و مقدار آن حدود ۲۷۰ میلی‌گرم در هر فنجان است.

منیزیم یکی از مواد معدنی ضروری بدن است که در صدها فرآیند حیاتی نقش دارد؛ از عملکرد عضلات و اعصاب گرفته تا تنظیم قند خون، فشار خون و تولید انرژی. اگرچه بیشتر افراد سالم می‌توانند نیاز روزانه خود به منیزیم را از طریق رژیم غذایی تأمین کنند، اما برخی شرایط مانند دیابت، بیماری‌های گوارشی، افزایش سن یا مصرف برخی داروها می‌توانند به مرور زمان سطح منیزیم بدن را کاهش دهند. کمبود منیزیم در مراحل اولیه ممکن است بدون علامت باشد، زیرا بدن تلاش می‌کند با کاهش دفع این ماده معدنی، تعادل خود را حفظ کند. با ادامه کمبود، علائمی مانند خستگی، ضعف، کاهش اشتها و گرفتگی عضلات ظاهر می‌شوند و در موارد شدیدتر می‌توانند مشکلات جدی‌تری مانند اختلالات ریتم قلب و تغییرات سطح سایر مواد معدنی بدن ایجاد کنند.

تشخیص کمبود منیزیم معمولاً با آزمایش خون انجام می‌شود، به‌ویژه در افرادی که علائم مرتبط دارند یا در معرض خطر کمبود هستند. اصلاح رژیم غذایی و در صورت نیاز استفاده از مکمل‌ها، باید با توجه به شرایط فرد و نظر متخصص سلامت انجام شود. علائم اولیه کمبود منیزیم در بدن در کوتاه‌مدت، کاهش دریافت منیزیم معمولاً باعث بروز علائم واضح نمی‌شود، زیرا بدن هنگام دریافت ناکافی، تلاش می‌کند ذخایر منیزیم را حفظ کند. با این حال، اگر دریافت غذایی پایین ادامه پیدا کند یا جذب منیزیم در دستگاه گوارش دچار اختلال شود، ذخایر بدن کاهش یافته و نشانه‌های اولیه ظاهر می‌شوند.