بارگیری کربوهیدرات یک رژیم غذایی نسبتاً جدید است که محبوبیت بیشتری پیدا می کند. برخلاف بسیاری از رژیم‌هایی که خوردن غذاهای ناسالم را محدود می‌کنند، بارگیری کربوهیدرات به دنبال‌کنندگان این امکان را می‌دهد که معمولاً غذاهای غیرمجاز مانند کیک، دونات و چیزبرگر مصرف کنند، در حالی که همچنان به کاهش وزن و عضله‌سازی شما کمک می‌کند. خالق آن، جان کیفر، ادعا می کند که این سبک از رژیم غذایی با توقف مصرف کربوهیدرات تا زمان شام، به طور موثرتری از کربوهیدرات ها استفاده می کند و در آن زمان می توانید هر چه می خواهید بخورید. کربوهیدرات ها چگونه کار می کنند؟

قبل از اینکه بفهمید بارگیری کربوهیدرات چگونه کار می کند، مهم است که بدانید کربوهیدرات ها چگونه در بدن شما پردازش می شوند. هر زمان که کربوهیدرات می خورید، در خون شما به گلوکز تجزیه می شوند. این باعث افزایش سطح قند خون شما می شود، که سپس به پانکراس شما سیگنال می دهد که انسولین ترشح کند تا تعادل آن را دوباره برقرار کند. انسولین این کار را با رسوب این کربوهیدرات ها در سلول های ماهیچه ای یا سلول های چربی انجام می دهد.

تحمل کربوهیدرات یک اصطلاح علمی تعریف نشده است. با این حال، اغلب برای توصیف نحوه واکنش متابولیسم یا سیستم گوارشی یک فرد به کربوهیدرات های رژیمی استفاده می شود. وقتی غذاهای حاوی قند یا نشاسته می خورید، هر چیزی که فیبر، پروتئین یا چربی نباشد، در نهایت به گلوکز تبدیل می شود و سپس به جریان خون شما راه می یابد. نشاسته های تصفیه شده – مانند ماکارونی، نان یا غلات – در هنگام هضم به سرعت به گلوکز تبدیل می شوند.

به همین دلیل است که “تحمل کربوهیدرات” ارتباط نزدیکی با “تحمل گلوکز” دارد. تحمل گلوکز اصطلاحی است که توسط پزشکان و دانشمندان برای نشان دادن توانایی فرد در کنترل دوز گلوکز، نوع قند ساده ای که در خون شما یافت می شود، استفاده می شود. علاوه بر این، تحمل گلوکز ممکن است ثابت باقی نماند – با بهبود حساسیت بدن به انسولین می تواند در طول زمان تغییر کند. درک چگونگی اندازه گیری تحمل گلوکز می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا می توانید کربوهیدرات بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنید یا خیر.