آبله‌مرغان

کودکان سالم معمولاً یک تا دو روز پس از قرار گرفتن در معرض VZV، تب، گلودرد و ضعف را تجربه می کنند. در عرض 24 ساعت پس از این علائم، یک بثورات مشخص در ابتدا روی تنه ایجاد می شود و سپس طی 7 تا 10 روز آینده به سمت بیرون سر، بازوها و پاها پخش می شود. ضایعات پوستی از طریق یک تکامل قابل پیش بینی از یک پاپول قرمز (ظاهر “نیش حشره”) به تاول (وزیکول) به یک پوسچول (تاول پر از چرک) پیشرفت می کنند که سپس پوسته پوسته می شود. وزیکول و مایعات پوسچولار به شدت با ذرات ویروس عفونی متمرکز هستند.

ضایعات جدید مشخصاً به صورت “امواج” عود کننده روی سطح پوست ایجاد می شوند. بنابراین بیمار ممکن است همزمان پاپول های تازه تشکیل شده، وزیکول ها و پوسچول های میانسال و ضایعات پوسته ای داشته باشد. در اوج بیماری، یک بیمار ممکن است بیش از 300 ضایعه پوستی در یک زمان داشته باشد. هنگامی که تمام ضایعات پوسته پوسته شدند و ضایعات جدیدی ایجاد نشد، فرد دیگر مسری نیست.

آبله مرغان می تواند طیف وسیعی از علائم را در نوزادان ایجاد کند، از جمله بثورات خارش دار و تغییر در عادات خواب. علائم ممکن است شدیدتر از علائم در کودکان بزرگتر یا بزرگسالان باشد زیرا سیستم ایمنی در نوزادان هنوز در حال رشد است. اگرچه آبله مرغان اغلب خود به خود برطرف می شود، اما می تواند علائم جدی در نوزادان، به ویژه نوزادان تازه متولد شده ایجاد کند. بنابراین، نوزادان واکسینه نشده نباید در مجاورت افراد مبتلا به ویروس باشند.

علائم علامت مشخص آبله مرغان، بثورات پوسته پوسته و خارش دار است. بثورات قرمز رنگ است و معمولاً روی صورت، گردن یا قفسه سینه قبل از انتشار به سایر نواحی بدن شروع می شود. بثورات با تاول های پر از مایع شروع می شود که در عرض 4 تا 10 روز پوسته پوسته می شوند. اگر نوزادی تاول ها را خراش دهد، ممکن است ترشح کند یا عفونی شود.