آب مروارید

آب مروارید زمانی ایجاد می شود که عدسی چشم شما که به طور معمول شفاف است، کدر شود. این زمانی اتفاق می‌افتد که پروتئین‌های عدسی به‌جای اینکه به طور یکنواخت توزیع شوند، روی هم جمع می‌شوند. وظیفه لنز شما تمرکز نوری است که وارد چشم شما می شود روی شبکیه، لایه ای از سلول های عصبی که دیواره پشتی داخل چشم را پوشانده است. از آنجا، نور به یک سیگنال عصبی منتقل می شود و به مغز شما فرستاده می شود تا آنچه را که می بینید ارتباط برقرار کند.

آب مروارید معمولاً تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ نشده باشد که شفافیت عدسی را کاهش دهد و در نحوه تمرکز نور بر روی شبکیه اختلال ایجاد کند، هیچ علامتی ایجاد نمی کند. هنگامی که لنز شما به طور قابل توجهی در اثر آب مروارید تیره شد، ممکن است تغییراتی را در بینایی خود به شکل تاری، تیرگی یا دید مایل به قهوه ای مشاهده کنید. این تغییرات ممکن است به صورت نامحسوس یا محدود به بخش کوچکی از میدان دید شما شروع شوند، اما با پیشرفت آب مروارید شما بیشتر مشخص می شوند. با گذشت زمان، ممکن است انجام فعالیت های روزانه که نیاز به دید دقیق دارند، دشوارتر شود.