آرتریت روماتوئید و لوپوس (لوپوس اریتماتوز سیستمیک) هر دو از بیماریهای خودایمنی هستند که میتوانند باعث خستگی، درد و تورم مفاصل و سایر علائم شوند.¹ اگرچه این دو بیماری گاهی تشخیصدادنشان از یکدیگر دشوار است، اما هرکدام تفاوتهای مشخص و ویژگیهای منحصربهفرد خود را دارند. شناخت دقیق این تفاوتها نقش کلیدی در انتخاب روش درمان مناسب دارد.¹ علائم آرتریت روماتوئید در مقابل لوپوس آرتریت روماتوئید عمدتاً موجب بروز علائم مفصلی میشود، بهویژه در مچ دست و مفاصل کوچک دست و پا، و معمولاً بهصورت متقارن در دو طرف بدن ظاهر میشود.² لوپوس نیز میتواند باعث درد مفاصل شود، اغلب با الگوی مشابه آرتریت روماتوئید، اما بهعلاوه طیف گستردهای از علائم دیگر نیز دارد که میتوانند اندامهای مختلف بدن را درگیر...
آرتریت روماتوئید
آیا درد زانو میتواند نشانه سرطان ریه باشد؟
درد زانو معمولاً ارتباطی با سرطان ریه ندارد و در اغلب موارد ناشی از مشکلات شایعتری مانند آسیبهای مفصلی، آرتروز یا التهاب است. با این حال، در موارد نادر، سرطان ریه میتواند از طریق انتشار به بافتهای اطراف مفصل یا ایجاد برخی عوارض خاص، باعث درد و تورم زانو شود. شناخت این ارتباط نادر به این معنا نیست که هر درد زانویی باید از نظر سرطان بررسی شود؛ بلکه مهم است بدانیم چه زمانی درد مداوم یا غیرمعمول مفصل، بهویژه در فردی با عوامل خطر سرطان ریه، نیازمند بررسی دقیقتر است. ارتباط درد زانو با سرطان ریه چیست؟
سرطان ریه در بیشتر موارد به اندامهایی مانند مغز، غدد لنفاوی، کبد و غدد فوقکلیوی منتشر میشود، اما در موارد نادر میتواند تقریباً هر ناحیهای از بدن، از جمله بافت سینوویال اطراف مفاصل را درگیر کند. این نوع انتشار میتواند موجب التهاب، درد و تورم مفصل شود و زانو یکی از مفاصلی است که ممکن است درگیر شود. انتشار سرطان به مفصل زانو هنگامی که سرطان ریه به بافت سینوویال مفصل منتشر میشود، در بسیاری از موارد نوع سرطان، آدنوکارسینوم ریه است. درگیری مفصل زانو میتواند با علائم مختلفی همراه باشد: درد زانو تورم مفصل کاهش توانایی ایستادن دشواری در صاف کردن زانو در صورت تشخیص انتشار تومور به بافت سینوویال، درمان معمولاً بر کنترل یا برداشتن تومور متمرکز است.
آیا مصرف زیاد قند برای آرتریت مضر است؟
قند بهتنهایی علت ایجاد همه انواع آرتریت نیست، اما مصرف زیاد قندهای افزوده، بهویژه در قالب نوشیدنیهای شیرین، میتواند از مسیر افزایش التهاب، اضافهوزن و اختلالات متابولیک، شرایطی ایجاد کند که برای سلامت مفاصل مطلوب نیست. اهمیت این موضوع در انواع مختلف آرتریت یکسان نیست؛ برای مثال، ارتباط رژیم غذایی با نقرس از نظر مکانیسمی و شواهد، روشنتر از آرتروز یا آرتریت روماتوئید است. قند چگونه میتواند التهاب را افزایش دهد؟ مصرف زیاد قند افزوده در طول زمان با افزایش برخی فرایندهای التهابی در بدن ارتباط دارد و این وضعیت ممکن است علائم بیماریهای التهابی را تشدید کند.
به همین دلیل، کاهش مصرف مواد غذایی و نوشیدنیهای سرشار از قند افزوده، در کنار افزایش مصرف غذاهای کمفرآوریشده، میتواند بخشی از یک الگوی غذایی مناسب برای افراد مبتلا به آرتریت باشد. نوشیدنیهای شیرینشده با قند، مانند نوشابهها، بهطور ویژه مورد توجه قرار گرفتهاند، زیرا مصرف منظم آنها با افزایش خطر برخی بیماریهای مزمن مرتبط با التهاب همراه بوده است. علاوه بر این، دریافت بالای قند میتواند احتمال چاقی، دیابت و بیماریهای قلبیعروقی را افزایش دهد و این عوامل نیز میتوانند مدیریت آرتریت را دشوارتر کنند. قند افزوده در چه غذاهایی پنهان است؟
تتو و بیماریهای خودایمنی؛ آیا افراد مبتلا به بیماریهای خودایمنی میتوانند خالکوبی کنند؟
نکات کلیدی اگر به یک بیماری خودایمنی مبتلا هستید، پیش از انجام تتو بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. انجام خالکوبی در زمانی که بیماری شما تحت کنترل نیست، میتواند خطر عوارض را افزایش دهد. افرادی که به دلیل مصرف داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، دفاع بدنشان کاهش یافته است، ممکن است بیشتر در معرض عفونت ناشی از تتو قرار بگیرند. در افراد مبتلا به بیماریهای خودایمنی، تتو میتواند با خطرات بیشتری همراه باشد و تصمیمگیری درباره آن باید فردی و با توجه به شرایط پزشکی انجام شود.
ملاحظات کلی درباره تتو در افراد مبتلا به بیماریهای خودایمنی تتو یا خالکوبی یک روش قدیمی و رایج در بسیاری از فرهنگهاست و امروزه حدود یکسوم مردم در برخی کشورها حداقل یک تتو دارند. با این حال، مانند هر اقدامی که باعث آسیب عمدی به پوست میشود، تتو برای همه افراد میتواند خطراتی داشته باشد؛ نه فقط کسانی که بیماری خودایمنی یا بیماری مزمن دارند. در بیماریهای خودایمنی مانند: بیماری کرون و کولیت اولسروز (بیماریهای التهابی روده) لوپوس اماس (مولتیپل اسکلروزیس) آرتریتهای التهابی پسوریازیس سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای سالم حمله میکند و باعث ایجاد التهاب مزمن میشود. از سوی دیگر، برخی داروهای مورد استفاده برای کنترل این بیماریها مانند کورتیکواستروئیدها، داروهای بیولوژیک یا سایر داروهای تعدیلکننده سیستم ایمنی، میتوانند توانایی بدن برای مقابله با عفونتها را کاهش دهند.
