ایمونوگلوبولین

کهیر یکی از شایع‌ترین عارضه‌های پوستی است که بسیاری از افراد در طول زندگی خود آن را تجربه می‌کنند. در بیشتر موارد، این ضایعات از نوع حاد هستند، به این معنی که با سرعت نسبتاً زیادی بهبود یافته و برطرف می‌شوند. کهیرهای مزمن بیش از ۶ هفته تداوم دارند و به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: کهیر مزمن القایی که دلیل مشخصی دارد و کهیر مزمن خودبه‌خودی که بدون علت واضح پدیدار می‌شود. تشخیص دقیق نوع کهیر از طریق معاینه فیزیکی، بررسی علائم و احتمالاً آزمایش‌های آلرژی برای شناسایی محرک‌ها انجام می‌گیرد.

کهیر حاد و محرک‌های رایج آن حدود ۲۰ درصد از افراد حداقل یک بار در طول عمر خود دچار کهیر می‌شوند که در اکثر مواقع از نوع حاد بوده و به سرعت بهبود می‌یابد. اگر فرد بتواند عامل ایجادکننده را شناسایی کرده و از آن دوری کند، علائم معمولاً ظرف چند روز کاملاً ناپدید می‌شوند. این واکنش‌ها اغلب نتیجه پاسخ آلرژیک بدن به موادی مانند گیاه گزنه، مواد محرک پوستی نظیر عطرها، فلزاتی مثل کبالت و نیکل، یا مواد غذایی همچون غذاهای دریایی و تخم‌مرغ است. عفونت‌ها نیز می‌توانند عاملی برای بروز کهیر حاد باشند، هرچند گاهی اوقات هیچ دلیل مشخصی برای آن یافت نمی‌شود.