ویاگرا

ویاگرا (سیلدنافیل) با شل کردن دیواره های رگ های خونی برای بهبود جریان خون، اختلال نعوظ (ED) را درمان می کند. در ابتدا برای درمان فشار خون بالا طراحی شده بود، اما محققان متوجه شدند که نعوظ یک عارضه جانبی  آن است . از آنجایی که دارویی در بازار برای درمان اختلال نعوظ وجود نداشت، سازمان غذا و داروی ایالات متحده به سرعت ویاگرا را در سال 1998 تایید کرد. مانند بسیاری از داروها، ویاگرا دارای عوارض جانبی است.

اینها شامل احتقان بینی، سوزش سر دل و گرگرفتگی است. طبق مطالعه مطالعه 2000  حدود 25 درصد از افراد دچار سردرد می شوند، به خصوص اگر دوزهای بالاتری از دارو مصرف کنند. ویاگرا مانند لویترا، سیالیس و استندرا یک مهارکننده فسفودی استراز 5 (PDE5) است. PDE5 آنزیمی است که بر جریان خون و سیگنال دهی سلول های شما تأثیر می گذارد، به همین دلیل است که مهارکننده های PDE5 برای آنژین صدری، بیماری ارتفاع بالا و علائم دستگاه ادراری تحتانی مرتبط با بزرگ شدن پروستات نیز تجویز می شوند.