پیادهروی و دویدن هر دو از محبوبترین فعالیتهای هوازی (قلبی-عروقی) هستند که مزایای فراوانی برای بدن دارند. انتخاب اینکه کدام یک «بهتر» است، به وضعیت سلامتی، تواناییهای فردی و اهداف شما بستگی دارد. دویدن معمولاً کالری بیشتری میسوزاند، اما پیادهروی با تأثیر کمتر بر مفاصل، همچنان باعث بهبود سلامت قلب و گردش خون میشود. این مقاله با بررسی علمی هر دو روش، به شما کمک میکند انتخاب مناسبتری داشته باشید. ورزش قلبی-عروقی (Cardiovascular Exercise) چیست؟ ورزش قلبی-عروقی به هر فعالیتی گفته میشود که ضربان قلب شما را افزایش دهد؛ مانند دویدن، پیادهروی، دوچرخهسواری، شنا، تنیس، پدل، رقص یا پاروزنی. این فعالیتها نه تنها باعث بهبود سلامت کلی و کاهش خطر مرگ زودرس میشوند، بلکه میتوانند به کنترل چربی بدن و...
پیادهروی
کاردیو قبل از وزنه یا بعد از آن؟ بهترین ترتیب تمرین بر اساس هدف
اگر هم تمرین هوازی انجام میدهید و هم تمرین مقاومتی، احتمالاً این سؤال برایتان پیش آمده که ابتدا روی تردمیل بروید یا سراغ وزنهها بروید. پاسخ یکسانی برای همه وجود ندارد؛ هدف اصلی تمرین تعیین میکند کدام فعالیت بهتر است در ابتدای جلسه قرار بگیرد. اگر هدف اصلی شما افزایش قدرت و عضلهسازی است، معمولاً بهتر است تمرین مقاومتی را در اولویت قرار دهید. اگر هدف اصلی بهبود آمادگی قلبیتنفسی یا عملکرد هوازی است، میتوانید تمرین هوازی را زودتر انجام دهید.
در هر دو حالت، یک گرمکردن سبک هوازی پیش از تمرین با وزنه میتواند برای آماده کردن بدن مفید باشد. اگر هدفتان عضلهسازی و افزایش قدرت است، اول وزنه بزنید وقتی بخش اصلی هدف شما افزایش قدرت یا حفظ و افزایش توده عضلانی است، بهتر است تمرین مقاومتی را زمانی انجام دهید که هنوز خستگی زیادی ندارید. انجام یک جلسه طولانی یا شدید هوازی پیش از وزنه ممکن است خستگی ایجاد کند و کیفیت اجرای حرکات مقاومتی را کاهش دهد. بنابراین میتوان جلسه را با چند دقیقه فعالیت هوازی سبک برای گرم کردن شروع کرد و سپس سراغ تمرین با وزنه رفت.
شش حرکت ساده برای کاهش قند خون بعد از غذا
لازم نیست برای کمک به کنترل قند خون بعد از غذا حتماً تمرین سنگین انجام دهید. حتی چند دقیقه فعالیت بدنی سبک پس از غذا میتواند عضلات را فعال کند و به برداشت بیشتر گلوکز از خون کمک کند. این موضوع برای افراد مبتلا به دیابت نوع دو اهمیت بیشتری دارد، زیرا فعالیت بدنی کوتاهمدت بعد از غذا میتواند افزایش قند خون پس از وعده را کاهش دهد. نکته مهم این است که زمان شروع فعالیت نیز اهمیت دارد؛ در بسیاری از مطالعات، حرکت کردن در فاصله کوتاهی پس از غذا مؤثرتر از به تأخیر انداختن فعالیت بوده است.
چرا حرکت کردن بعد از غذا قند خون را کاهش میدهد؟ بعد از خوردن غذا، کربوهیدراتها به گلوکز تبدیل میشوند و قند خون افزایش پیدا میکند. هنگام فعالیت بدنی، عضلات برای تأمین انرژی گلوکز بیشتری از جریان خون دریافت میکنند. بنابراین حتی فعالیتهایی که شدت زیادی ندارند، اگر در زمان مناسبی انجام شوند، میتوانند به کاهش افزایش قند خون بعد از غذا کمک کنند.
بعد از غذا چقدر پیادهروی کنیم تا قند خون بهتر کنترل شود؟
افزایش قند خون بعد از غذا یک فرایند طبیعی است، اما شدت و مدت این افزایش به ترکیب وعده غذایی، مقدار کربوهیدرات، وضعیت حساسیت به انسولین و میزان فعالیت بدنی بستگی دارد. یکی از سادهترین راهها برای کاهش افزایش قند خون بعد از غذا، کمی فعالیت بدنی است. حتی یک پیادهروی کوتاه میتواند باعث شود عضلات گلوکز بیشتری از خون مصرف کنند و در نتیجه افزایش قند خون بعد از غذا کاهش پیدا کند. نکته جالب این است که برای این هدف، لازم نیست حتماً یک پیادهروی طولانی انجام دهید.
زمان شروع فعالیت میتواند از طول مدت آن مهمتر باشد. بهترین زمان پیادهروی بعد از غذا چه موقع است؟ یک راهکار ساده و قابلاجرا این است که حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در فاصله کوتاهی پس از غذا راه بروید؛ بهویژه بهتر است فعالیت را حداکثر تا حدود ۱۵ دقیقه بعد از پایان وعده شروع کنید. این توصیه بهخصوص پس از وعدههایی که کربوهیدرات بیشتری دارند میتواند مفید باشد، زیرا در این شرایط افزایش قند خون معمولاً بیشتر است.
