رمز و راز کما درمانی با انسولین
یک پرستار یک بیمار روانپزشکی را که در حالت کمای ناشی از انسولین قرار دارد بررسی می کند. برای شکستن کما، یک دوز قند تجویز می شود. در دهههای 1950 و 1960، بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب در بخش تخصصی بیمارستانی به نام بال انسولین بستری میشد. در آنجا، تقریباً هر روز طی هفتهها یا ماههای بعد، خود را به تخت میبندند و به اندازهای انسولین تزریق میکنند که به کما میروند.
این روش اغلب باعث تشنج شدید به حدی می شد که باعث گاز گرفتن زبان و شکستگی استخوان شود. گاهی کشنده بود. جوئل براسلو، MD، PhD، استاد روانپزشکی و علوم رفتاری در UCLA می گوید: «میزان مرگ و میر ناشی از انسولین می تواند تا 5 درصد باشد. “این خود را به سوالات “چرا ما انجام دادیم” وام می دهد.
