در سال های اخیر، زردچوبه از یک ادویه اصلی در غذاهای هندی به دلیل اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی آن مورد تحسین قرار گرفته است. به همین دلیل است که برخی از مردم اکنون به امید پیشگیری از سرطان، بیماری قلبی، آرتریت، بیماری آلزایمر و سایر بیماری های ناخواسته، از مکمل های زردچوبه استفاده می کنند. اکنون زردچوبه و ماده اصلی آن، کورکومین، پلی فنول که دارای اثرات آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و سایر محافظت کننده های عصبی است، به عنوان درمان های کمکی احتمالی برای اسکیزوفرنی، در میان سایر اختلالات سلامت روان، شروع به بررسی کرده اند. تحقیقات اولیه نشان می دهد که زردچوبه ممکن است در درمان بیماری های روانی نقش داشته باشد که در یک مطالعه38 فرد مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن با 3000 میلی گرم در روز کورکومین یا دارونما، علاوه بر داروهای آنتی سایکوتیک معمولی خود، به مدت 24 هفته تحت درمان قرار گرفتند.

کسانی که کورکومین مصرف کردند بهبود بیشتری در علائم منفی اسکیزوفرنی (بی‌تفاوتی، عاطفه صاف، فقر گفتار و موارد مشابه) نشان دادند. به طور مشابه، در مطالعه دیگری که شامل یک کارآزمایی دوسوکور بود12 نفر مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن قرار گرفتند تا 300 میلی گرم کورکومین یا دارونما را علاوه بر داروهای ضد روان پریشی خود در روز مصرف کنند تا ببینند آیا کورکومین عملکرد شناختی آنها را بهبود می بخشد یا خیر. پس از هشت هفته، محققان دریافتند که «در مقایسه با دارونما، درمان مکمل کورکومین به طور قابل توجهی حافظه کاری را در میان مبتلایان به اسکیزوفرنی مزمن بهبود می‌بخشد. (برای ثبت، هیچ اثر نامطلوبی از کورکومین در هر دو مطالعه وجود نداشت.