فتق دهانه یا گذرگاهی است که نباید در بدن وجود داشته باشد. در بیشتر موارد، فتق مانند یک برآمدگی یا توده روی پوست به نظر می رسد. این بیرون زدگی ناشی از فشار دادن بافت یا عضوی از سوراخ یا ضعف در دیواره عضلانی است که به آن فتق معروف است. در بزرگسالان، فتق اغلب به دلیل آسیب به عضله ایجاد می شود، اما فتق در کودکان معمولاً وضعیتی است که آنها با آن متولد می شوند.

شایع ترین محل برای فتق در کودکان در ناحیه کشاله ران استبر (فتق مغبنی، ناحیه ناف (فتق نافی) یا شکم بالای ناف (فتق اپی گاستر). به استثنای فتق های ناف که در 3 تا 5 سال اول زندگی خود به خود بسته می شوند، اکثر فتق ها بدون جراحی از بین نمی روند. به طور کلی، مگر اینکه انتظار می رود فتق به خودی خود بسته شود، طبق تشخیص پزشک، ترمیم جراحی توصیه می شود تا هیچ بافت یا عضوی در داخل فتق گیر نکند. وقتی بافت یا عضوی گیر می کند، به آن فتق حبس می گویند.