بیماری‌های دمیلینه‌کننده آنهایی هستند که منجر به از دست دادن میلین می‌شوند ، غلاف‌های بافت چربی که اعصاب را احاطه کرده و از آن محافظت می‌کنند تا بتوانند سیگنال‌ها را به طور موثر ارسال کنند. از دست دادن میلین می تواند باعث نقص های عصبی مانند تغییرات بینایی، ضعف، تغییر حس و مشکلات رفتاری یا شناختی (تفکر) شود. برخی از بیماری های دمیلینه کننده مغز و/یا نخاع را تحت تاثیر قرار می دهند. برخی دیگر بر اعصاب محیطی که از مغز و نخاع منشعب می شوند تأثیر می گذارند.

شایع ترین بیماری دمیلینه کننده مولتیپل اسکلروزیس (MS) است، یک اختلال خود ایمنی که در آن سیستم ایمنی به میلین مغز، نخاع و/یا چشم حمله می کند. هیچ درمانی برای بیماری‌های دمیلینه‌کننده وجود ندارد، اما می‌توان از انواع درمان‌های پزشکی برای مدیریت موفق استفاده کرد. این مقاله علائم و علل دمیلیناسیون و آزمایشاتی را که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای تشخیص استفاده می کنند، توضیح می دهد. همچنین برخی از اختلالات رایج دمیلینه کننده را توصیف می کند.