مطلب برجسته آرتریت پسوریاتیک و یائسگی: آنچه باید بدانید

قند به‌تنهایی علت ایجاد همه انواع آرتریت نیست، اما مصرف زیاد قندهای افزوده، به‌ویژه در قالب نوشیدنی‌های شیرین، می‌تواند از مسیر افزایش التهاب، اضافه‌وزن و اختلالات متابولیک، شرایطی ایجاد کند که برای سلامت مفاصل مطلوب نیست. اهمیت این موضوع در انواع مختلف آرتریت یکسان نیست؛ برای مثال، ارتباط رژیم غذایی با نقرس از نظر مکانیسمی و شواهد، روشن‌تر از آرتروز یا آرتریت روماتوئید است. قند چگونه می‌تواند التهاب را افزایش دهد؟ مصرف زیاد قند افزوده در طول زمان با افزایش برخی فرایندهای التهابی در بدن ارتباط دارد و این وضعیت ممکن است علائم بیماری‌های التهابی را تشدید کند.

به همین دلیل، کاهش مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌های سرشار از قند افزوده، در کنار افزایش مصرف غذاهای کم‌فرآوری‌شده، می‌تواند بخشی از یک الگوی غذایی مناسب برای افراد مبتلا به آرتریت باشد. نوشیدنی‌های شیرین‌شده با قند، مانند نوشابه‌ها، به‌طور ویژه مورد توجه قرار گرفته‌اند، زیرا مصرف منظم آن‌ها با افزایش خطر برخی بیماری‌های مزمن مرتبط با التهاب همراه بوده است. علاوه بر این، دریافت بالای قند می‌تواند احتمال چاقی، دیابت و بیماری‌های قلبی‌عروقی را افزایش دهد و این عوامل نیز می‌توانند مدیریت آرتریت را دشوارتر کنند. قند افزوده در چه غذاهایی پنهان است؟

آرتریت پسوریاتیک در پا یکی از تظاهرات شایع بیماری‌های التهابی مفصلی است که می‌تواند به‌طور مستقیم بر راه رفتن و کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد. این بیماری با ایجاد درد، تورم و محدودیت حرکتی، انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار می‌کند. تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب نقش کلیدی در پیشگیری از آسیب‌های دائمی مفاصل دارد. در صورت عدم کنترل، این بیماری می‌تواند به تغییر شکل مفاصل و کاهش قابل توجه توان حرکتی منجر شود.

آرتریت پسوریاتیک چیست؟ آرتریت پسوریاتیک نوعی آرتریت التهابی است که اغلب در افراد مبتلا به پسوریازیس (یک بیماری خودایمنی پوستی) دیده می‌شود. این بیماری می‌تواند مفاصل پا، مچ پا، رباط‌ها و تاندون‌ها را درگیر کند. فرآیند التهابی در این بیماری باعث درد، حساسیت و تورم در نواحی مختلف پا می‌شود.

آرتریت پسوریاتیک یک بیماری خودایمنی است که باعث التهاب مفاصل، تاندون‌ها و ناخن‌ها می‌شود و معمولاً در افرادی با پسوریازیس ظاهر می‌شود، بیماری پوستی التهابی که باعث ایجاد لکه‌های قرمز و پوسته‌پوسته می‌شود. علائم شامل درد و تورم مفاصل، خشکی، خستگی و در برخی موارد ریزش مو است. اگرچه ریزش مو معمولاً نشانه مستقیم بیماری نیست، اما می‌تواند به‌طور غیرمستقیم تحت تأثیر آرتریت پسوریاتیک ایجاد شود. استرس فیزیکی و روانی و ریزش مو آرتریت پسوریاتیک می‌تواند بر سلامت روانی تأثیر زیادی داشته باشد و باعث اضطراب، افسردگی و کاهش اعتماد به نفس شود.

استرس مزمن می‌تواند التهاب و اختلال سیستم ایمنی را تشدید کند و علائم بیماری را بدتر نماید. تحقیقات نشان می‌دهد استرس می‌تواند مسیرهای نورواندورکینولوژیک را مختل کند، سطح کورتیزول را تغییر دهد و سیستم ایمنی را بیشتر ناپایدار کند. استرس مرتبط با آرتریت پسوریاتیک می‌تواند نوع موقت ریزش مو به نام تلوژن افلوویوم را تحریک کند. در این حالت، تعداد بیشتری از موها وارد فاز استراحت خود می‌شوند و همزمان می‌ریزند.