در سال‌های اخیر، کاهش مصرف سیگار باعث شده میزان سرطان ریه در بسیاری از کشورها کاهش پیدا کند، اما یک استثنا قابل‌توجه وجود دارد. در میان زنان جوانی که سیگار نمی‌کشند، نرخ این بیماری کاهش نیافته و همین موضوع توجه پژوهشگران را جلب کرده است. برخی تحقیقات جدید به یک ارتباط غیرمنتظره اشاره کرده‌اند: افرادی که رژیم غذایی سالم‌تری دارند، در برخی موارد بیشتر در این گروه دیده شده‌اند. با این حال، این یافته‌ها به‌هیچ‌وجه به این معنا نیست که تغذیه سالم خطرناک است یا باید از مصرف میوه و سبزیجات خودداری کرد.

ارتباط بین تغذیه سالم و سرطان ریه در یک بررسی جدید، داده‌های مربوط به رژیم غذایی افراد مبتلا به سرطان ریه در سنین پایین تحلیل شد. نتایج نشان داد این افراد، به‌ویژه زنان غیرسیگاری، نسبت به جمعیت عمومی رژیم غذایی سالم‌تری داشته‌اند. یکی از توضیحات مطرح‌شده این است که افرادی که بیشتر میوه، سبزی و غلات کامل مصرف می‌کنند، ممکن است در معرض میزان بیشتری از باقی‌مانده سموم کشاورزی قرار بگیرند. این فرضیه هنوز در حد بررسی اولیه است و نیاز به تحقیقات دقیق‌تر دارد.

تغییرات ادراری پس از درمان سرطان پروستات شایع هستند و می‌توانند شامل بی‌اختیاری استرسی، بی‌اختیاری فوریتی، چکه‌کردن ادرار و تکرر ادرار شبانه باشند. با وجود آزاردهنده بودن این علائم، در بسیاری از موارد با گذشت زمان بهبود می‌یابند و با راهکارهای مناسب قابل‌کنترل هستند. درمان‌های مختلف مانند جراحی برداشتن پروستات، پرتودرمانی و هورمون‌درمانی می‌توانند روی ساختارهای اطراف پروستات اثر بگذارند. مثانه، مجرای ادرار و عضلات اسفنکتر ممکن است دچار تحریک یا ضعف شوند و همین موضوع منشأ اصلی مشکلات ادراری است.

۱. ابتدا بدانید چه اتفاقی در بدن شما افتاده است آگاهی از علت علائم می‌تواند اضطراب را کاهش دهد و تمرکز شما را بر بهبودی افزایش دهد. در بسیاری از موارد، این تغییرات موقتی هستند و شدت و مدت آن‌ها در افراد مختلف متفاوت است. مشکلات شایع شامل موارد زیر هستند: بی‌اختیاری استرسی: نشت غیرارادی ادرار هنگام خندیدن، سرفه، عطسه یا ورزش بی‌اختیاری فوریتی: احساس ناگهانی و شدید نیاز به ادرار که به نشت منجر می‌شود تکرر ادرار شبانه: بیدار شدن مکرر در شب برای رفتن به دستشویی دانستن اینکه این عوارض شایع هستند، به شما کمک می‌کند با دید واقع‌بینانه‌تری مسیر درمان را دنبال کنید.

دهان انسان مملو از میکروب‌هایی است که بیشتر آن‌ها بی‌ضرر یا حتی محافظت‌کننده‌اند، اما برخی گونه‌های مقاوم می‌توانند از محیط دهان خارج شوند و به نقاط دیگر بدن مهاجرت کنند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد یکی از این باکتری‌ها ممکن است در رشد و گسترش سرطان روده بزرگ نقش داشته باشد و همین موضوع اهمیت بهداشت دهان را بیش از پیش برجسته می‌کند. بررسی‌های علمی نشان داده‌اند که برخی زیرگونه‌های یک باکتری دهانی قادرند در دستگاه گوارش زنده بمانند و به بافت‌های روده بچسبند. این فرایند می‌تواند محیطی فراهم کند که سلول‌های سرطانی راحت‌تر رشد کرده و حتی به بافت‌های دیگر گسترش یابند.

باکتری دهانی مرتبط با تومورهای روده بزرگ یکی از باکتری‌های مورد توجه پژوهشگران، Fusobacterium nucleatum است که به‌طور طبیعی در دهان بسیاری از افراد وجود دارد. مطالعات نشان داده‌اند زیرگونه‌ای از این باکتری به نام اف‌ان‌ای سی دو می‌تواند خود را به بافت تومورهای روده بزرگ برساند و در آنجا تکثیر شود. در پژوهشی که روی ۲۰۰ بیمار مبتلا به سرطان روده بزرگ انجام شد، نیمی از بیماران دارای سطح بالایی از این زیرگونه در بافت توموری خود بودند. همچنین میزان این باکتری در نمونه مدفوع افراد مبتلا، به‌ویژه در مراحل پیشرفته بیماری، بیشتر از افراد سالم گزارش شد که می‌تواند نشان‌دهنده نقش آن در پیشرفت بیماری باشد.