افزایش شیوع سرطان‌های دستگاه گوارش در سنین زیر پنجاه سال، توجه پژوهشگران را بیش از پیش به عوامل غیرژنتیکی مؤثر بر سرطان جلب کرده است. یکی از مهم‌ترین این عوامل، میکروبیوم روده است که از طریق تعامل پیچیده با سلول‌های میزبان، می‌تواند بر التهاب، پایداری ژنتیکی، پاسخ ایمنی و ریزمحیط تومور اثر بگذارد. شواهد علمی نشان می‌دهد برهم‌خوردن تعادل میکروبی روده، متابولیت‌های میکروبی و سیگنال‌دهی وابسته به عوامل بیماری‌زا، همگی در افزایش خطر بروز سرطان‌های روده بزرگ و معده نقش دارند. میکروبیوم روده؛ یک اکوسیستم پویا میکروبیوم روده مجموعه‌ای پیچیده و پویا از باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و سایر ریزاندامگان است که به‌طور طبیعی در دستگاه گوارش زندگی می‌کنند.

در حالت تعادل، این اکوسیستم به حفظ سلامت مخاط روده، تنظیم ایمنی و متابولیسم کمک می‌کند. اما در وضعیت دیس‌بیوز، که با کاهش تنوع میکروبی همراه است، جمعیت باکتری‌های بیماری‌زا افزایش یافته و التهاب مزمن خفیف شکل می‌گیرد. در این شرایط، معمولاً باکتری‌های مفید تولیدکننده بوتیرات کاهش می‌یابند و در مقابل، میکروارگانیسم‌های التهابی رشد می‌کنند. این تغییرات می‌توانند مسیرهای التهابی مهم را به‌طور مداوم فعال کرده و یک محیط مستعد برای آسیب اپی‌تلیال و تکثیر غیرطبیعی سلول‌ها ایجاد کنند.