Dysautonomia گروهی از شرایط را توصیف می کند که بر سیستم عصبی خودمختار شما تأثیر می گذارد. این سیستم عملکردهای خودکار سیستم عصبی مانند تنفس و ضربان قلب را کنترل می کند. تغییرات خاصی در این عملکردها می تواند بر بقا و امید به زندگی تأثیر بگذارد. بسیاری از شرایط مرتبط با دیساآتونومی تهدید کننده زندگی نیستند.

با این حال، برخی از اشکال به تدریج ناتوان کننده هستند یا می توانند کیفیت زندگی شما را مختل کنند. اینکه چه میزان دیساآتونومی ممکن است بر طول عمر کلی شما تأثیر بگذارد بستگی به شکل خاص دیساآتونومی و سایر شرایط سلامتی دارد که ممکن است داشته باشید. این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازد که چه نوع دیساآتونومی احتمالاً بر طول عمر شما تأثیر می‌گذارد یا کیفیت زندگی شما را کاهش می‌دهد و چه کارهایی می‌توانید برای جلوگیری از پیشرفت انجام دهید. انواع اصلی دیساآتونومی چیست؟

در اواسط قرن بیستم، این نگرانی وجود داشت که افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی در صورت ورزش می توانند به خود آسیب برسانند. افراد مبتلا به نارسایی قلبی برای مدت طولانی در رختخواب خود محبوس بودند. اکنون می دانیم که ورزش، زمانی که بدون خطر انجام شود، به قلب آسیب نمی رساند. در واقع می تواند از قلب محافظت کند و احتمال مشکلات آینده را کاهش دهد.

در اکثر افراد مبتلا به نارسایی قلبی، علامت اصلی عدم تحمل ورزش است که افراد اغلب آن را خستگی یا تنگی نفس توصیف می کنند. ممکن است احساس خستگی کنید، قادر به کار نباشید، یا در راه رفتن در خیابان یا اطراف خانه خود مشکل داشته باشید. فعال ماندن می تواند به عملکرد بهتر بدن کمک کند. در حالی که می توانید به تنهایی شروع به ورزش کنید، من آن را توصیه نمی کنم.