نکات کلیدی اگر به یک بیماری خودایمنی مبتلا هستید، پیش از انجام تتو بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. انجام خالکوبی در زمانی که بیماری شما تحت کنترل نیست، می‌تواند خطر عوارض را افزایش دهد. افرادی که به دلیل مصرف داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، دفاع بدنشان کاهش یافته است، ممکن است بیشتر در معرض عفونت ناشی از تتو قرار بگیرند. در افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی، تتو می‌تواند با خطرات بیشتری همراه باشد و تصمیم‌گیری درباره آن باید فردی و با توجه به شرایط پزشکی انجام شود.

ملاحظات کلی درباره تتو در افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی تتو یا خالکوبی یک روش قدیمی و رایج در بسیاری از فرهنگ‌هاست و امروزه حدود یک‌سوم مردم در برخی کشورها حداقل یک تتو دارند. با این حال، مانند هر اقدامی که باعث آسیب عمدی به پوست می‌شود، تتو برای همه افراد می‌تواند خطراتی داشته باشد؛ نه فقط کسانی که بیماری خودایمنی یا بیماری مزمن دارند. در بیماری‌های خودایمنی مانند: بیماری کرون و کولیت اولسروز (بیماری‌های التهابی روده) لوپوس ام‌اس (مولتیپل اسکلروزیس) آرتریت‌های التهابی پسوریازیس سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های سالم حمله می‌کند و باعث ایجاد التهاب مزمن می‌شود. از سوی دیگر، برخی داروهای مورد استفاده برای کنترل این بیماری‌ها مانند کورتیکواستروئیدها، داروهای بیولوژیک یا سایر داروهای تعدیل‌کننده سیستم ایمنی، می‌توانند توانایی بدن برای مقابله با عفونت‌ها را کاهش دهند.

احساس بی‌حالی و ضعف پس از یک عفونت ویروسی بسیار شایع است و می‌تواند حتی پس از بهبود نسبی بیماری برای هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه پیدا کند. این وضعیت معمولاً به دلیل واکنش التهابی بدن و درگیری سیستم ایمنی ایجاد می‌شود و فقط محدود به دوران بیماری فعال نیست. از نظر علمی، این خستگی پایدار نتیجه فعال شدن طولانی‌مدت مسیرهای التهابی و تغییر در تنظیم انرژی سلولی است. این تغییرات می‌توانند روی مغز، عضلات و سیستم عصبی اثر گذاشته و احساس فرسودگی ایجاد کنند.

علل بروز سندرم پس از عفونت ویروسی سندرم پس از عفونت ویروسی می‌تواند در اثر التهاب ناشی از یک بیماری ویروسی ایجاد شود و ممکن است هر فردی را که چنین عفونتی را تجربه کرده درگیر کند. شدت و مدت آن به نوع ویروس و وضعیت عمومی بدن بستگی دارد. بر اساس پژوهش‌ها، برخی افراد پس از ابتلا به کووید نوزده احتمال بیشتری برای تجربه خستگی طولانی‌مدت نسبت به سایر عفونت‌های ویروسی دارند. این وضعیت می‌تواند پس از انواع مختلف عفونت‌ها رخ دهد، از جمله: سرماخوردگی، آنفولانزا، ذات‌الریه ویروس‌های هرپس (مانند ویروس هرپس انسانی نوع شش، ویروس اپشتین–بار، سیتومگالوویروس) تب کیو ویروس رودخانه راس ویروس نیل غربی ویروس نقص ایمنی انسانی بیماری لایم از دیدگاه علمی، بسیاری از این عوامل با ایجاد التهاب سیستمیک و اختلال در عملکرد ایمنی، باعث باقی ماندن علائم خستگی حتی پس از پاک شدن ویروس از بدن می‌شوند.