عفونت‌های مقاربتی بسته به عامل ایجادکننده، با روش‌های متفاوتی درمان می‌شوند. عفونت‌های باکتریایی و انگلی معمولاً با داروهای مناسب قابل درمان هستند، اما عفونت‌های ویروسی مانند تبخال تناسلی و HIV اغلب به درمان طولانی‌مدت برای کنترل ویروس و پیشگیری از عوارض نیاز دارند. تشخیص دقیق نوع عفونت، انتخاب داروی مناسب و درمان هم‌زمان شریک یا شرکای جنسی در بسیاری از موارد اهمیت زیادی دارد. تفاوت عفونت مقاربتی با بیماری مقاربتی چیست؟

اصطلاح «عفونت مقاربتی» (STI) به عفونتی گفته می‌شود که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود و ممکن است منشأ باکتریایی، ویروسی یا انگلی داشته باشد. اصطلاح «بیماری مقاربتی» (STD) بیشتر زمانی به کار می‌رود که عفونت به بروز بیماری یا علائم مشخص منجر شده باشد. با این حال، این دو اصطلاح همیشه به‌صورت کاملاً جداگانه استفاده نمی‌شوند و بسیاری از منابع پزشکی اصطلاح STI را ترجیح می‌دهند؛ زیرا فرد ممکن است به عفونت مبتلا باشد، اما هیچ علامتی نداشته باشد. نبود علائم به معنای نبود عفونت یا خطر انتقال آن نیست.

ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV و زگیل تناسلی با یکدیگر ارتباط دارند، اما یکسان نیستند. HPV نام گروهی از ویروس‌هاست که انواع مختلفی دارند؛ برخی از آن‌ها باعث ایجاد زگیل تناسلی می‌شوند و برخی دیگر می‌توانند خطر ابتلا به سرطان‌هایی مانند سرطان دهانه رحم را افزایش دهند. زگیل تناسلی یکی از تظاهرات قابل مشاهده عفونت با برخی انواع HPV است، اما ابتلا به HPV لزوماً به معنای داشتن زگیل تناسلی نیست. بسیاری از افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند و ممکن است عفونت آن‌ها با گذشت زمان و به کمک سیستم ایمنی بدن برطرف شود.

در این مقاله، تفاوت HPV و زگیل تناسلی، راه‌های انتقال، علائم، روش‌های تشخیص و درمان و راهکارهای پیشگیری را بررسی می‌کنیم. ویروس HPV چیست و چگونه باعث زگیل تناسلی می‌شود؟ ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV گروه بزرگی از ویروس‌هاست که می‌توانند پوست و مخاط بخش‌های مختلف بدن، از جمله ناحیه تناسلی، مقعد و دهان و گلو را آلوده کنند. برخی انواع این ویروس باعث ایجاد زگیل می‌شوند، درحالی‌که انواع دیگر ممکن است بدون علامت باقی بمانند یا در صورت تداوم عفونت، تغییرات پیش‌سرطانی و سرطانی ایجاد کنند.