سیفلیس یک عفونت باکتریایی مقاربتی است که توسط باکتری Treponema pallidum ایجاد می‌شود. این بیماری معمولاً از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود، اما می‌تواند در دوران بارداری نیز از مادر به جنین منتقل شود و موجب سیفلیس مادرزادی گردد. علائم سیفلیس بسته به مرحله عفونت متفاوت است: سیفلیس اولیه در فاصله ده روز تا سه ماه پس از تماس جنسی ممکن است بروز کند و با زخم بدون درد در ناحیه تناسلی به نام شانکر ظاهر می‌شود. سیفلیس ثانویه این مرحله دو هفته تا شش ماه پس از بهبودی زخم ایجاد می‌شود و با علائمی همچون تب، تورم غدد لنفاوی، بثورات پوستی (گاهی در کف دست و پا)، ریزش موی منطقه‌ای و زائده‌های زگیل‌مانند به نام کندیلومالاتا همراه است.

سیفلیس پنهان در این مرحله، سیفلیس بدون علامت در بدن باقی می‌ماند و هیچ نشانه‌ای از بیماری مشاهده نمی‌شود. سیفلیس ثالثیه این پیشرفته‌ترین و شدیدترین مرحله بیماری است که ممکن است سال‌ها یا حتی دهه‌ها پس از عفونت اولیه رخ دهد. این مرحله می‌تواند مغز، سیستم عصبی، قلب و سایر ارگان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. پیشرفت بیماری در صورت عدم درمان، حدود ۱ نفر از هر ۴ نفر مبتلا به سیفلیس به مرحله ثالثیه پیشرفت می‌کنند.