مثانه بیش فعال ممکن است با تغییر سبک زندگی، داروها، روش های اداری، دستگاه های کاشتنی یا جراحی درمان شود. به عنوان اولین خط درمان، رفتار درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد: آموزش مثانهاستراتژی های کنترل مثانهتمرین عضلات کف لگنمدیریت مایعات (4) اگر اقدامات شیوه زندگی کافی نباشد، به احتمال زیاد دوز کمی از دارو برای شما تجویز می شود که می تواند در صورت نیاز برای کنترل علائم افزایش یابد. اگر داروها تسکین مورد نیاز را ارائه نکنند، پزشک ممکن است به شما آنابوتولینوم توکسین (بوتاکس) بدهد تا به شل شدن عضلات مثانه شما کمک کند. هم روش‌های اداری و هم دستگاه‌های کاشتنی می‌توانند تکانه‌های الکتریکی را به اعصابی که با مثانه ارتباط برقرار می‌کنند برسانند و به آرامش آن کمک کنند.

در موارد نادر، پزشک ممکن است جراحی را برای افزایش ظرفیت مثانه یا برداشتن کامل آن توصیه کند. گزینه های دارویی پزشک ممکن است داروهایی را برای کمک به شل شدن عضلات مثانه تجویز کند، از جمله دسته‌های زیر: ضد موسکارینی هاآگونیست های بتا3 این داروها به جلوگیری از انقباض مثانه شما قبل از پر شدن کمک می کنند و به محدود کردن تعداد اصرار برای ادرار کردن در طول روز کمک می کنند. شما ممکن است این داروها را به صورت قرص از راه دهان یا به صورت چسب های ترانس درمال که دارو را از طریق پوست شما می رسانند مصرف کنید. اگر درمان‌های دارویی مرسوم برای کنترل OAB شما کافی نباشد، پزشک ممکن است تزریق بوتاکس را برای کمک به آرامش مثانه توصیه کند.